วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยนครพนม

Conditions and necessary needs of the environment of the Demonstration School of Nakhon Phanom University Phanom Pittayapat, Faculty of Education, Nakhon Phanom University.

อัครวัฒน์ บุปผาทวีศักดิ์ — 2026-05-01

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์การจัดสภาพแวดล้อมของโรงเรียน (2) เพื่อประเมินความต้องการจำเป็นการจัดสภาพแวดล้อมของโรงเรียน ประชากรประกอบด้วยผู้บริหาร ครู โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยนครพนม พนมพิทยพัฒน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยนครพนม จำนวน 22 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ จำนวน 2 ฉบับ (1) แบบสอบถามสภาพปัจจุบันมีค่าดัชนีความสอดคล้องอยู่ระหว่าง .60-1.0 มีค่าอำนาจจำแนกรายข้ออยู่ระหว่าง .45-.90 และค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ .98 (2) แบบสอบถามสภาพที่พึงประสงค์มีค่าดัชนีความสอดคล้องอยู่ระหว่าง .60-1.00 มีค่าอำนาจจำแนกรายข้อ ระหว่าง .53-.89 และค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ .99 สถิติที่ใช้ประกอบด้วย ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และดัชนีการจัดลำดับความสำคัญของความต้องการจำเป็นแบบปรับปรุง (PNI_Modified)

ผลการวิจัยพบว่า (1) สภาพปัจจุบัน และสภาพที่พึงประสงค์ของการจัดสภาพแวดล้อมของโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยนครพนม พนมพิทยพัฒน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยนครพนม โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (2) ผลการประเมินความต้องการจำเป็นการจัดสภาพแวดล้อมของโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยนครพนม พนมพิทยพัฒน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยนครพนมสามารถเรียงลำดับความต้องการจำเป็นจากมากที่สุดไปหาน้อยที่สุดได้ดังนี้ 1) ด้านสภาพแวดล้อมทางกายภาพ 2) ด้านสภาพแวดล้อมทางการบริหารจัดการ 3) ด้านสภาพแวดล้อมทางวิชาการ

คำสำคัญ: สภาพปัจจุบัน, สภาพที่พึงประสงค์, ความต้องการจำเป็น, โรงเรียนสาธิต, สภาพแวดล้อม

ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้เกมมิฟิเคชันเพื่อส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 เรื่อง เลขยกกำลัง

Kanchana Wichasan — 2026-05-01

การวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 เรื่อง เลขยกกำลัง โดยใช้เกมมิฟิเคชัน 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้ และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้แบบเกมมิฟิเคชัน กลุ่มตัวอย่างในงานวิจัย คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 31 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และแบบวัดความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ สถิติการทดสอบค่าที

ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่อง เลขยกกำลัง หลังการจัดการเรียนรู้โดยใช้แนวคิดเกมมิฟิเคชัน มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 15.58 คะแนน คิดเป็นร้อยละ 77.90 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้โดยใช้เกมมิฟิเคชัน เรื่อง เลขยกกำลัง สูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) ความพึงพอใจของนักเรียนต่อการจัดการเรียนรู้โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (=4.85, = 0.46) และเมื่อพิจารณารายข้อพบว่าทุกข้ออยู่ในระดับคุณภาพมากขึ้นไป

การเพิ่มประสิทธิภาพการเรียนวิชาชีววิทยาระดับโมเลกุลและระดับเซลล์โดยศัพท์พื้นฐาน (BioVocab Boost) ร่วมกับการเรียนรู้ผ่านเกม (Game-based learning)

Surapa NUTTHAPORNNITCHAKUL — 2026-05-01

การศึกษาในระดับอุดมศึกษามักเผชิญกับความท้าทายในการทำให้นักศึกษาเข้าใจเนื้อหาวิชาที่มีความซับซ้อน โดยเฉพาะในวิชาชีววิทยาระดับโมเลกุลและระดับเซลล์ ซึ่งจำเป็นต้องอาศัยความเข้าใจคำศัพท์พื้นฐานที่ถูกต้อง งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาประสิทธิภาพการเรียนรู้ผ่านสองแนวทาง ได้แก่ BioVocab Boost ซึ่งเป็นการส่งเสริมความเข้าใจของผู้เรียนโดยการทบทวนคำศัพท์พื้นฐาน ด้วย Game-Based Learning (GBL) ซึ่งเป็นการเรียนรู้ผ่านเกมเพื่อนำเสนอเนื้อหาทางชีววิทยาในรูปแบบที่น่าสนใจ การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาระหว่างคะแนนสอบคำศัพท์พื้นฐานก่อนเรียน และคะแนนสอบความรู้รายบทหลังเรียน ซึ่งคะแนนสอบคำศัพท์พื้นฐานวัดจากความเข้าใจคำศัพท์ผ่านการเล่นเกม โดยใช้เครื่องมือ ได้แก่ Google Form, Kahoot! และ Quizizz และสำหรับการสอบความรู้รายบทเป็นการสอบแบบอัตนัย จากการทดสอบความสัมพันธ์ของการทบทวนความรู้ศัพท์พื้นฐานกับการสอบความรู้รายบทโดยใช้ Simple Linear Regression

ผลการวิจัยพบว่า คะแนนทบทวนคำศัพท์มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 415.60 ซึ่งใกล้เคียงกับคะแนนสอบความรู้รายบทที่มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 419.00 จากคะแนนเต็ม 500 คะแนนของการสอบทั้งสองแบบ โดยค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ (Multiple R) เท่ากับ 0.545 ซึ่งแสดงถึงความสัมพันธ์ในระดับปานกลางระหว่างคะแนนสอบคำศัพท์พื้นฐานและคะแนนสอบความรู้รายบท ค่าสัมประสิทธิ์การกำหนด (R Square) เท่ากับ 0.297 หมายความว่า คะแนนสอบคำศัพท์พื้นฐานสามารถอธิบายความแปรปรวนของคะแนนสอบความรู้รายบทได้ร้อยละ 29.7 ผลการทดสอบสมมติฐานด้วย F-test พบว่า ค่า F = 9.73 และค่า Significance F = 0.005 ซึ่งน้อยกว่า 0.05 แสดงว่า คะแนนสอบคำศัพท์พื้นฐานมีความสัมพันธ์ที่ส่งผลต่อคะแนนสอบความรู้รายบทอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05

การพัฒนาการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้ เทคนิค STAD ควบคู่การเสริมแรงทางบวก เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง คำนาม สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6

ณธีรินทร์ ศรีนิลทา — 2026-05-05

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องคำนามสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิค STAD ควบคู่การเสริมแรงทางบวก กลุ่มเป้าหมายคือนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านสร้างแสน จำนวน 13 คน ในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 ซึ่งได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจงจากนักเรียนทุกคนในชั้นที่ผู้วิจัยเป็นผู้สอน ดำเนินการทดลอง 5 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 2 ครั้งๆ ละ 60 นาที รวม 10 ครั้ง ใช้แบบแผนการทดลองแบบกลุ่มเดี่ยวทดสอบก่อนและหลัง เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย แผนการจัดการเรียนรู้ 8 แผน แบบทดสอบ 30 ข้อ เป็นชนิดเลือกตอบ 4 ตัวเลือก และแบบสอบถามความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบอันดับที่ของผลต่างของวิลคอกซัน

ผลการศึกษาพบว่า แผนการจัดการเรียนรู้มีความเหมาะสมในระดับมากทุกแผน มีประสิทธิภาพ 78.95/79.37 สูงกว่าเกณฑ์มาตรฐาน 75/75 และมีดัชนีประสิทธิผล 0.6863 หรือร้อยละ 68.63 ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้อยู่ในระดับมากทุกด้าน

คำสำคัญ: การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือ เทคนิค STAD การเสริมแรงทางบวก ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน คำนาม

การพัฒนาทักษะการคิดคำนวณ เรื่อง การหา ห.ร.ม. สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ด้วยการเรียนรู้โดยใช้เกมเป็นฐาน (Game-Based Learning)

Siriluk Saenprakob — 2026-05-05

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาทักษะการคิดคำนวณ เรื่อง การหา ห.ร.ม. สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้เกมเป็นฐาน ให้สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 2) เปรียบเทียบทักษะการคิดคำนวณ ก่อนเรียนและหลังเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 กลุ่มเป้าหมาย คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่กําลังศึกษาในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 โรงเรียนบ้านเมืองทอง(วีระประชานุสรณ์) อำเภอเมือง จังหวัดร้อยเอ็ด ซึ่งได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้วิชาคริตศาสตร์ เรื่อง การหา ห.ร.ม. โดยใช้การจัดการเรียนรู้โดยใช้เกมเป็นฐาน แบบทดสอบวัดทักษะการหา ห.ร.ม. สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าทดสอบที

ผลการศึกษาพบว่า 1) ผลการพัฒนาทักษะการคิดคำนวณ เรื่อง การหา ห.ร.ม. สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้เกมเป็นฐาน ให้สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 มีค่าเฉลี่ยร้อยละ 80 สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 ที่ตั้งไว้ 2) ผลทักษะการคิดคำนวณ เรื่อง การหา ห.ร.ม. ด้วยกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้เกมเป็นฐาน ก่อนเรียนและหลังเรียนนักเรียนชั้นประถมศึกษา ปีที่ 6 สูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง เศษส่วน ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยใช้การจัดการเรียนรู้กิจกรรมเกมเป็นฐาน

วิศรุต ดีประวี — 2026-05-05

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ เรื่อง เศษส่วน ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยใช้การจัดการเรียนรู้กิจกรรมเกมส์เป็นฐาน 2) ศึกษาเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง เศษส่วนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ก่อนและหลังการเรียนรู้ด้วยการเรียนรู้กิจกรรมเกมส์เป็นฐาน กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนชุมชนหลักเหลี่ยมวิทยาคม ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 20 คน เนื่องจากจำนวนประชากรมีจำกัด ผู้วิจัยจึงใช้ ประชากรทั้งหมดเป็นกลุ่มตัวอย่าง (Total Population Sampling) โดยเก็บข้อมูลจากนักเรียนทุกคน รวมทั้งสิ้น 20 คน เครื่องมือที่ใช้ในการใช้วิจัย ได้แก่ แผนการจักการเรียนรู้ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และแบบประเมินความพึงพอใจของนักเรียนที่มีผลต่อการจัดการเรียนรู้ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (t-teat)

ผลการศึกษาพบว่า 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ เรื่อง เศษส่วน ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 หลังการจัดการเรียนรู้กิจกรรมเกมเป็นฐาน สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ เรื่อง เศษส่วน หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

การเปลี่ยนกระบวนทัศน์การนิเทศการสอนไทย จากการควบคุมสู่การเสริมพลังเพื่อการเรียนรู้

วุฒิชัย ฤทธิ — 2026-05-01

การนิเทศการสอนในบริบทไทยกำลังเผชิญความท้าทายครั้งใหญ่ เนื่องจากกระบวนทัศน์แบบดั้งเดิมที่เน้นการควบคุมและตรวจสอบ (Supervision for Control) ได้สร้างวัฒนธรรมความกลัวและกลายเป็นอุปสรรคต่อการพัฒนาสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21 บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ปัญหาเชิงระบบและเชิงวัฒนธรรมของการนิเทศแบบดั้งเดิม และสังเคราะห์กระบวนทัศน์ใหม่เพื่อการพลิกโฉมสู่การนิเทศเพื่อการเรียนรู้ ผลการวิเคราะห์พบว่า ปัญหาที่หยั่งรากลึกทั้งในมิติของโครงสร้าง ภาระงาน และความสัมพันธ์เชิงอำนาจ จำเป็นต้องได้รับการแก้ไขผ่านการเปลี่ยนกระบวนทัศน์ (Paradigm Shift) อย่างสิ้นเชิงสู่ การนิเทศเพื่อการเสริมพลัง (Supervision for Empowerment) ซึ่งมีหัวใจสำคัญคือการเปลี่ยนบทบาทของผู้นิเทศจากผู้ตรวจสอบ สู่การเป็นกัลยาณมิตรทางวิชาชีพ (Professional Colleague) ที่ทำหน้าที่เป็นโค้ช (Coach) และผู้อำนวยความสะดวก (Facilitator) โดยประยุกต์ใช้รูปแบบการนิเทศสมัยใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการใช้กระบวนการ ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (Professional Learning Community: PLC) เป็นกลไกหลักในการขับเคลื่อน บทความนี้ได้นำเสนอข้อเสนอแนะเชิงนโยบายที่เน้นการทำงานที่สอดประสานกัน (Alignment) ใน 3 ระดับ คือ ระดับนโยบาย (การปลดล็อกข้อจำกัดและพัฒนาสมรรถนะ) ระดับเขตพื้นที่ (การสนับสนุนเครือข่าย) และระดับสถานศึกษา (การสร้างความเข้มแข็งของการนิเทศภายในผ่านภาวะผู้นำทางวิชาการและการขับเคลื่อน PLC) เพื่อสร้างระบบนิเทศที่ยั่งยืนซึ่งส่งผลต่อคุณภาพของผู้เรียนอย่างแท้จริง