การศึกษาเปรียบเทียบแรงจูงใจในกิจกรรมทางกายและการใช้เวลาว่างของนักเรียน ระดับมัธยมศึกษาโรงเรียนราชวินิต นนทบุรี - ภาสะวณิช ธนิดา; ทุมโยมา ชุติพร; สุระดี นรีอร; มาลี ธัญนันท์; กลิ้งทะเล กนกพรรณ; แม้นสงวน สุนทร (วารสารมนุษยศาสตร์ ฉบับบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 2025)
บทคัดย่อ การศึกษามีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาแรงจูงใจในกิจกรรมทางกายและการใช้เวลาว่างของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาโรงเรียนราชวินิตนนทบุรี 2) เพื่อศึกษาเปรียบเทียบแรงจูงใจในกิจกรรมทางกายและการใช้เวลาว่างของนักเรียนโรงเรียนราชวินิตนนทบุรี จำแนกตามเพศ และระดับชั้น โดยการศึกษานี้กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษา โรงเรียนราชวินิต นนทบุรี จำนวน 333 คน โดยเป็นนักเรียนเพศชาย จำนวน 175 คน ร้อยละ 52.6 และเพศหญิง จำนวน 158 คน ร้อยละ 47.4 หากแบ่งตามระดับการศึกษาเป็นนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นจำนวน 178 คน ร้อยละ 53.5 และนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจำนวน 155 คน ร้อยละ 46.5 เครื่องมือการวิจัยคือแบบประเมินแรงจูงใจในกิจกรรมทางกายและการใช้เวลาว่าง ฉบับภาษาไทย ประกอบไปด้วย 8 องค์ประกอบ 37 ตัววัด ประกอบด้วย 8 องค์ประกอบ ดังนี้ 1) ความสนุกสนาน 2) การฝึกฝน 3) การมีส่วนร่วมในสังคม 4) ภาพลักษณ์ 5) การแข่งขัน/การเปรียบเทียบกับผู้อื่น 6) สภาวะทางจิตใจ 7) สภาวะทางร่างกาย 8) ความประทับใจ/การคาดหวังจากผู้อื่น การวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและเปรียบเทียบระดับแรงจูงใจและการเข้าร่วมกิจกรรมทางกาย จำแนกตามเพศ และระดับชั้นด้วยการวิเคราะห์ค่าที (Independent t-test) ผลการศึกษา พบว่า การเปรียบเทียบแรงจูงใจในกิจกรรมทางกายและการใช้เวลาว่างของนักเรียน ระหว่างเพศ พบความแตกต่างกันทางสถิติ และเมื่อพิจารณาค่าเฉลี่ย พบว่า นักเรียนชายมีการออกกำลังกายมากกว่านักเรียนหญิง และการเปรียบเทียบแรงจูงใจในกิจกรรมทางกายและการใช้เวลาว่างของนักเรียน ระหว่างระดับชั้น ในภาพรวมไม่พบความแตกต่างกันทางสถิติ และเมื่อพิจารณาค่าเฉลี่ย พบว่า นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นมีกิจกรรมทางกายและการใช้เวลาว่างมากกว่านักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย คำสำคัญ: แรงจูงใจ, กิจกรรมทางกาย, การใช้เวลาว่าง