ความสัมพันธ์ด้านความมั่นคงระหว่างญี่ปุ่นกับอินเดีย ในโครงสร้างอำนาจที่เปลี่ยนแปลงไป - ประเสริฐสุข กิตติ (วารสารสังคมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2022)
ความท้าทายที่เพิ่มขึ้นในศตวรรษที่ 21โดยเฉพาะการทะยานขึ้นมาของจีนที่มียุทธศาสตร์เพิ่มแสนยานุภาพทางทะเลเป็นปัจจัยผลักดันให้ญี่ปุ่นกับอินเดียหันมากระชับความสัมพันธ์ระหว่างกันโดยยกระดับความสัมพันธ์เป็นหุ้นส่วนเชิงยุทธศาสตร์ (Strategic partnership)และหุ้นส่วนระดับโลก (Global partnership)ทั้งนี้ ทั้งสองประเทศมีความกังวลเกี่ยวกับท่าทีที่แข็งกร้าวของจีนในข้อพิพาทดินแดนในทะเลจีนตะวันออกและทะเลจีนใต้ ตลอดจนความพยายามของจีนที่จะขยายเขตอิทธิพลทางทะเลมายังมหาสมุทรอินเดียผ่านทางเมียนมาและปากีสถานด้วยความสัมพันธ์ญี่ปุ่น–อินเดียที่เพิ่มขึ้นนี้สามารถวิเคราะห์ได้ด้วยทฤษฎีสัจนิยมเชิงโครงสร้าง (Structural realism) และการถ่วงดุลภัยคุกคาม (Balance of threat) เพราะโครงสร้างอำนาจระหว่างประเทศที่เปลี่ยนแปลงไปในลักษณะที่จีนเข้มแข็งขึ้นมากทั้งด้านเศรษฐกิจและการทหาร ทำให้ญี่ปุ่นกับอินเดียเพิ่มความร่วมมือกันด้านความมั่นคงในฐานะประเทศมหาอำนาจภายในภูมิภาคที่มีศักยภาพในการถ่วงดุล (Balancing) ต่อจีน ขณะเดียวกันก็ร่วมขบวน (Bandwagon) กับสหรัฐอเมริกาและออสเตรเลียในฐานะประเทศที่ยึดถือค่านิยมสากลโดยเฉพาะประชาธิปไตยเพื่อคานอำนาจและลดทอนอิทธิพลของจีนด้วย