The กลวิธีการดัดแปลง “ตัวร้าย” ในวรรณกรรมไทยให้กลายเป็น “ตัวเอก” ในบทเพลงร่วมสมัย
คำสำคัญ:
เพลงร่วมสมัย , วรรณกรรมไทย , กลวิธีการดัดแปลง ตัวร้ายบทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลวิธีการดัดแปลงตัวร้ายในวรรณกรรมไทยให้กลายเป็นตัวเอกในบทเพลงร่วมสมัย โดยวิเคราะห์จากบทเพลงจำนวน 20 เพลง ที่สร้างสรรค์ระหว่าง พ.ศ. 2558 – พ.ศ. 2568 และเผยแพร่ทางอินเทอร์เน็ต ผลการศึกษาพบว่า บทเพลงร่วมสมัยปรากฏกลวิธีการดัดแปลงทั้งหมด 7 ด้าน ได้แก่ กลวิธีการดัดแปลงชื่อเพลง โครงเรื่อง แก่นเรื่อง เนื้อเรื่อง ตัวละคร มุมมองการเล่าเรื่อง และภาษา ลักษณะสำคัญของการดัดแปลงคือ การนำเสนอว่า ตัวร้าย “ร้ายเพราะรัก” ซึ่งเกิดจากการตีความใหม่ มองต่างมุม แล้วเชื่อมโยงเรื่องราวความรักนั้นเข้ากับประสบการณ์ความรักของหนุ่มสาวร่วมสมัยที่ไม่สมหวัง ไม่สมบูรณ์ และไม่คู่ควร การดัดแปลงดังกล่าวสะท้อนภาพแทนทางสังคมวัฒนธรรมว่า 1. คนสมัยใหม่มีมุมในการ “มอง” วรรณกรรมต่างไปจาก “ขนบ” ในอดีต 2. วรรณกรรม คือ “ทุนทางวัฒนธรรม” ที่เอื้อต่อการผลิตซ้ำทางวัฒนธรรม และ 3. สื่อวัฒนธรรมประชานิยมเป็นพื้นที่หนึ่งในการสร้างสรรค์และสืบทอดวรรณกรรมให้แพร่กระจายและดำรงอยู่ในบริบทร่วมสมัย
เอกสารอ้างอิง
Grammy, G. (2024). Goosebumps! Pha Daeng Nang Ai OST dominates trending charts with 5 versions simultaneously. Retrieved October 15, 2024.https://www. facebook.com/grammygoldpage/posts/1149881340500637/. [In Thai].
Jaruworn, P. (2016). Folklore and Tourism: Nong Khao Cultural Village Kanchanaburi Province.Academic Publications Project, Faculty of Arts, Chulalongkorn University.
[In Thai].
Kaewkallana, N. (2023). Creative perpetuation of Thai literature in the context of contemporary Thai society. Thammasat University. [In Thai].
Ketprathum, W. (2003). Thai Poetic Forms. Pattana. [In Thai].
Panyamee, W. (2016). Ramayana: The Process of Transition from Traditonal Literature to Popular Music. Journal of Humanities and Social Sciences, 4(1), 1-32. [In Thai].
Prasannam, N. (2021). The poetics of lights and shadows: Literature and adaptation studies. Saengdao. [In Thai].
Royal Society of Thailand, the. (2009). Dictionary of Literary Terms, Royal Society of Thailand Edition. The Royal Society of Thailand. [In Thai].
Royal Society of Thailand, the. (2023). Dictionary of Literary Terms, Royal Society of Thailand Edition (Revised). Second Edition. The Royal Society of Thailand. [In Thai].
Sangkhaphanthanon, P. (2016). Contemporary Literary Theory. Nakorn. [In Thai].
Sornjai, N. (2002). Comparative study of the adapted versions of Khun Chang – Khun Phaen.Thesis for the degree of Master of Arts Department of Thai Graduate School Silpakorn University. [In Thai].
Sookcharoen, P. (2019).The New Appearances under the Old Perception of Thai Literature in Thai Songs. The Golden Teak: Humanity and Social Science Journal (GTHJ.), 25(4), 12-21. [In Thai].
Sujachaya, S. (2015). The Application of Folklore to Making Amulets in Present Day.
In Thai Folktales in a Changing World. (p. 71-115). Na Thalang,S. (Eds). Princess Maha Chakri Sirindhorn Anthropology Centre (Public Organisation). [In Thai].
Wongdeuan, W. & Intaraporn, W. (2019). CHARACTERS FROM THAI LITERATURE IN NEW STYLE THAI SONGS: POPULARITY AND PRESENTATION METHODS. Silpakorn University e-Journal (Social Sciences, Humanities, and Arts),12(1),274-293.[In Thai].
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
