ประสิทธิภาพหนังสือภาษาอาหรับเพื่อการโรงแรม

Main Article Content

อาดีละห์ หะยีนิแว
รอมยี มอหิ
มะซัมดี สะอะ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาและหาคุณภาพของหนังสือภาษาอาหรับเพื่อการโรงแรม 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์การอ่านก่อนเรียนและหลังเรียนของนักเรียนที่เรียนด้วยหนังสือภาษาอาหรับเพื่อการโรงแรม 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการใช้หนังสือภาษาอาหรับเพื่อการโรงแรม กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสตรีอิสลามวิทยามูลนิธิ จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูล ได้แก่ 1) หนังสือภาษาอาหรับเพื่อการโรงแรม 2) แบบทดสอบประสิทธิภาพของหนังสือ 3) แบบสอบถามความพึงพอใจ ผลการวิจัยพบว่า 1) ประสิทธิภาพหนังสือภาษาอาหรับเพื่อการโรงแรมมีค่าเท่ากับ 3.83 2) ผลการเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการอ่านหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 3) ความพึงพอใจของนักเรียนต่อแบบประเมินพบว่า นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการเรียนด้วยหนังสือภาษาอาหรับเพื่อการโรงแรมอยู่ในระดับมาก โดยที่ค่าเฉลี่ยรวมเท่ากับ 3.87 คิดเป็นร้อยละ 77.4 โดยเรียงลำดับจากความพึงพอใจมากที่สุด ได้แก่ ด้านการนำไปใช้ประโยชน์ เป็นประโยชน์ในการประกอบอาชีพได้ รองลงมา ด้านการจัดเรียงเนื้อหา/รูปแบบเล่ม การจัดหมวดหมู่ของคำศัพท์เป็นระเบียบเรียบร้อย

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
หะยีนิแว อ. ., มอหิ ร. ., & สะอะ ม. . (2024). ประสิทธิภาพหนังสือภาษาอาหรับเพื่อการโรงแรม. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 3(1), 13–21. สืบค้น จาก https://so08.tci-thaijo.org/index.php/jeduyru/article/view/3379
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ชัยพล ใจสูงเนิน. (2554). การพัฒนาหนังสือฝึกทักษะเพิ่มเติมเน้นทักษะการอ่านการเขียนด้วยตนเองแบบ 4P ของนักเรียน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 21(1), 84-85.

ทัศนีย์ ธราพร. (2556). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมภาษาอังกฤษเพื่อการโรงแรมโดยใช้รูปแบบการสอนแบบเน้นภาระงาน เพื่อส่งเสริมทักษะการสื่อสาร. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ปารวี อารียะ. (2556). การจัดการเรียนรู้ภาษาอาหรับในโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามควบคู่วิชาสามัญศึกษากรุงเทพมหานคร.วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยรังสิต.

พาตีฮะห์ อาลีม. (2560). ผลของการจัดการเรียนรู้สาระภาษาอาหรับโดยใช้เทคนิค KWL Plus ทีมีต่อการอ่านจับใจความสําคัญของนักเรียนชันอิสลามศึกษาตอนกลางปีที่ 2 (รายงานผลการวิจัย). ยะลา: มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.

รอมยี มอหิ. (2561). การพัฒนาทักษะการอ่านภาษาอาหรับโดยใช้หนังสือการ์ตูนที่บูรณาการกับวัฒนธรรมสามจังหวัดชายแดนใต้กรณีศึกษา (รายงานผลการวิจัย). ยะลา: มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.

สมบัติ กาญจนารักพงค์ และคณะ. (2549). เทคนิคการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบ 5E ที่เน้นพัฒนาทักษะการคิดขั้นสูง: กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์. กรุงเทพฯ: บริษัท 21 เซ็นจูรี่ จำกัด.

อัฮมัดซากี มามะ. (2551). สภาพและปัญหาการจัดการเรียนการสอนภาษาอาหรับในโรงเรียนเอกชนศาสนาอิสลาม อำเภอเมือง จังหวัดยะลา. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาอิสลามศึกษา. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี.