บทบาทของผู้บริหารในการส่งเสริมวัฒนธรรมองค์กรแบบอุคุวะฮ์ ในโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามในจังหวัดปัตตานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอผลการศึกษาเอกสารเกี่ยวกับแนวทางการส่งเสริมวัฒนธรรมองค์กรแบบอุคุวะฮ์และศึกษาบทบาทของผู้บริหารในการส่งเสริมวัฒนธรรมองค์กรแบบอุคุวะฮ์ในโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามในจังหวัดปัตตานี ใช้วิธีการศึกษาเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมและวิเคราะห์ผลข้อมูลทั้งจากเอกสารและผู้ให้ข้อมูลสำคัญที่เป็นผู้บริหารโรงเรียนแบบเจาะจง จำนวน 6 คน ใช้แบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้างในการเก็บรวบรวมข้อมูล จากนั้นทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้วิธีการวิเคราะห์เนื้อหาตามประเด็นองค์ประกอบหลักอุคุวะฮ์ 5 ผลการศึกษาเอกสาร พบ 4 แนวทางหลักในการส่งเสริมวัฒนธรรมองค์กรแบบอุคุวะฮ์ คือ 1) แนวทางการพัฒนาตัวตนผู้บริหาร 2) แนวทางการพัฒนาระบบองค์กร 3) แนวทางการพัฒนากิจกรรมและวัฒนธรรม และแนวทางการผสมผสานเทคโนโลยีกับหลักอุคุวะฮ์ ส่วนผลการสัมภาษณ์ พบว่า ผู้บริหารมีบทบาทที่หลากหลายในการส่งเสริมวัฒนธรรมองค์กรแบบอุคุวะฮ์ทั้ง 5 ด้าน โดยเน้นการเป็นแบบอย่าง การสร้างช่องทางสื่อสาร และการจัดกิจกรรมสร้างความสัมพันธ์ อย่างไรก็ตาม พบช่องว่างในด้านการจัดการทรัพยากร การใช้เทคโนโลยี และการสร้างความเข้าใจข้ามวัฒนธรรม ผลการวิจัยนำไปสู่การเสนอแนวทางการพัฒนาวัฒนธรรมองค์กรแบบอุคุวะฮ์ที่เหมาะสมกับบริบทของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามในจังหวัดปัตตานี
Article Details
เอกสารอ้างอิง
Abdullah, M. A. (2016). Islamic education management: Theory and practice. Islamic Book Trust.
Ahmad, K. (2009). Leadership and teamwork in Islamic organizations. Thinker’s Library.
Ahmad, K. (2014). Principles of Islamic organizational culture. Strategic Information and Research Development Centre.
Al-Faruqi, I. R. (1982). Islamization of knowledge: General principles and work plan. International Institute of Islamic Thought.
Al-Ghazali, M. (1998). Ihya’ ‘ulum al-din (Revival of the religious sciences). Dar al-Ma‘rifah.
Al-Qaradawi, Y. (1999). Islamic awakening between rejection and extremism. International Institute of Islamic Thought.
Al-Tabari, M. J. (2001). Jami‘ al-bayan fi ta’wil al-Qur’an (The comprehensive clarification of the interpretation of the Qur’an). Dar al-Kutub al-‘Ilmiyyah.
Beekun, R. I., & Badawi, J. A. (1999). Leadership: An Islamic perspective. Amana Publications.
Cameron, K. S., & Quinn, R. E. (2011). Diagnosing and changing organizational culture: Based on the competing values framework (3rd ed.). Jossey-Bass.
Deal, T. E., & Peterson, K. D. (2016). Shaping school culture: Pitfalls, paradoxes, and promises (3rd ed.). Jossey-Bass.
Esposito, J. L. (2003). The Oxford dictionary of Islam. Oxford University Press.
Fullan, M. (2020). Leading in a culture of change (2nd ed.). Jossey-Bass.
Hefner, R. W. (2009). Making modern Muslims: The politics of Islamic education in Southeast Asia. University of Hawai‘i Press.
Ibn Kathir, I. (1999). Tafsir al-Qur’an al-‘Azim (Commentary on the Noble Qur’an). Dar Taibah.
Iryani, E., & Tersta, F. W. (2020). Implementation of ukhuwah principles in multicultural education. Journal of Islamic Education, 15(2), 45-62.
Joll, C. M. (2011). Religion, identity and reform in Southeast Asia: The Thai South and the Malay world. Institute of Asian Affairs.
Liow, J. C. (2009). Piety and politics: Islamism in contemporary Malaysia. Oxford University Press.
McCargo, D. (2012). Mapping national anxieties: Thailand’s southern conflict. NIAS Press.
Ramadan, T. (2009). Radical reform: Islamic ethics and liberation. Oxford University Press.
Schein, E. H., & Schein, P. (2017). Organizational culture and leadership (5th ed.). Jossey-Bass.
Wajedi Ma'ruf. (2020). Ukhuwah dalam Al-Qur’an dan Implementasinya dalam Pendidikan Islam. Dirasat Islamiah: Jurnal Kajian Keislaman, 1(2), 127-140.
Yin, R. K. (2018). Case study research and applications: Design and methods (6th ed.). SAGE Publications.
