แนวทางการบริหารที่ส่งเสริมความสุขของผู้เรียนในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสมุทรปราการ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการบริหารสถานศึกษาที่ส่งเสริมความสุขของผู้เรียน 2) วิเคราะห์ตัวแปรที่ส่งผลต่อการบริหารดังกล่าว และ 3) เสนอแนวทางการบริหารที่ส่งเสริมความสุขของผู้เรียนในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสมุทรปราการ ใช้วิธีการวิจัยแบบผสมผสาน โดยเชิงปริมาณเก็บข้อมูลจากผู้บริหารสถานศึกษา 108 คน ด้วยแบบสอบถาม และเชิงคุณภาพเก็บข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 5 คน ผ่านการสัมภาษณ์เชิงลึก การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา สหสัมพันธ์เพียร์สัน การถดถอยเชิงพยากรณ์ และการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงอุปนัย ผลการวิจัยพบว่า สภาพการบริหารที่ส่งเสริมความสุขของผู้เรียนโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ครอบคลุม 4 ด้าน ได้แก่ ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมของผู้บริหาร การสร้างบรรยากาศในสถานศึกษา การดำเนินงานตามแนวคิด Happy 8 Model และการบริหารที่ส่งเสริมความสุขของผู้เรียน ผลการถดถอยชี้ให้เห็นว่า ตัวแปรด้านสุขภาพจิตและความเข้มแข็งทางอารมณ์ (H2) การรู้สึกมีคุณค่าและมีเป้าหมายในชีวิต (H9) และการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีต่อผู้อื่น (H3) มีอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญต่อการบริหารที่ส่งเสริมความสุขของผู้เรียน โดยโมเดลสามารถอธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 58.1 ผลการวิจัยนี้มีความสำคัญเชิงทฤษฎี เนื่องจากสนับสนุนแนวคิดการบริหารสถานศึกษาที่ตั้งอยู่บนฐานสุขภาวะผู้เรียน และยืนยันบทบาทของ Happy 8 Model ในการส่งเสริมความสุขอย่างรอบด้าน ในด้านประโยชน์เชิงปฏิบัติ ผลวิจัยสามารถใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาโรงเรียนสู่โรงเรียนแห่งความสุข รวมทั้งประยุกต์ใช้ในบริบทสถานศึกษาอื่น เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตและความเป็นอยู่ของผู้เรียนอย่างยั่งยืน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมสุขภาพจิต. (2557). แนวคิดสุข 8 ประการ (Happy 8 Model): การสร้างความสุขอย่างองค์รวม. กระทรวงสาธารณสุข.
ปิยนาถ อินทรพงษ์. (2564). การพัฒนาเครื่องมือประเมินความสุขของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ศิริพร พันธุ์ศรี. (2565). แนวทางการพัฒนาโรงเรียนแห่งความสุขตามแนวคิด Happy 8 Model. วารสารการบริหารและนวัตกรรมการศึกษา, 9(1), 23-34.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). แผนการจัดการศึกษาเพื่อยกระดับคุณภาพผู้เรียนและความผาสุกทางการศึกษา พ.ศ. 2566. กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ. (2565). รายงานสุขภาพแห่งชาติ ประจำปี 2565: สุขภาวะของเยาวชนไทย. สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2566). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2566-2570. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). รายงานการพัฒนาคุณภาพชีวิตและความสุขของนักเรียนไทย. กระทรวงศึกษาธิการ.
วรพรรณ ชัยพิพัฒน์. (2565). แนวทางการบริหารสถานศึกษาที่ส่งเสริมความสุขของผู้เรียนในบริบทประเทศไทย. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยบูรพา, 14(1), 33-49.
Brown, M. E., & Treviño, L. K. (2006). Ethical leadership: A review and future directions. The Leadership Quarterly, 17(6), 595-616.
Likert, R. (1967). The human organization: Its management and value. McGraw-Hill.
Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2000). Self-determination theory and the facilitation of intrinsic motivation, social development, and well-being. American Psychologist, 55(1), 68-78.
Seligman, M. E. P. (2011). Flourish: A visionary new understanding of happiness and well-being. Free Press.
