การพัฒนาความไว้วางใจจากกวานซีสู่ซิ่นเยริ่นในความสัมพันธ์ทางธุรกิจระหว่างผู้ประกอบการไทยและคู่ค้าชาวจีน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์กระบวนการเปลี่ยนผ่านและจุดเปลี่ยนทางพฤติกรรมที่ทำให้ความสัมพันธ์พัฒนาจากกวานซีในฐานะทุนทางโครงสร้างไปสู่ซิ่นเยริ่นในฐานะทุนทางความสัมพันธ์ในบริบท
ธุรกิจไทย-จีน 2) ตรวจสอบบทบาทของเหรินฉิง และซิ่นย่งในฐานะปัจจัยขับเคลื่อนและตัวกลางที่เชื่อม
กวานซีเชิงธุรกรรมกับซิ่นเยริ่นเชิงอารมณ์ 3) วิเคราะห์ปัจจัยขับเคลื่อนและผลลัพธ์ของซิ่นเยริ่นในฐานะกลไก
กำกับดูแลนอกเหนือจากสัญญาทางกฎหมาย ที่นำไปสู่การลดต้นทุนธุรกรรมและความได้เปรียบทางการแข่งขันที่ยั่งยืนโดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกแบบกึ่งโครงสร้างกับผู้ประกอบการไทย 10 ท่าน ที่มีประสบการณ์ทำธุรกิจร่วมกับคู่ค้าชาวจีนไม่ต่ำกว่า 5 ปี ผลการวิจัยพบ 6 แก่นสาระที่เชื่อมโยงกัน ได้แก่ 1) การเปลี่ยนผ่านจากความสัมพันธ์เชิงธุรกรรมสู่ความผูกพันเชิงอารมณ์ 2) วิกฤตการณ์ในฐานะบทพิสูจน์ซิ่นย่ง
และตัวเร่งการก่อตัวของซิ่นเยริ่น 3) สถานะพวกเดียวกัน และการลดต้นทุนธุรกรรม 4) เมี่ยนจื่อในฐานะกลไกการกำกับดูแลทางอารมณ์และการรักษาความไว้วางใจระยะยาว 5) การสื่อสารบริบทสูงในฐานะตัวบ่งชี้ซิ่นเยริ่น 6) ซิ่นเยริ่นในฐานะกลไกบรรเทาความขัดแย้งและรักษาความสัมพันธ์ งานวิจัยนี้ขยายขอบเขตทฤษฎีทุนทางสังคม โดยแยกแยะระหว่างทุนทางโครงสร้าง (กวานซี) และทุนทางความสัมพันธ์ (ซิ่นเยริ่น) และเสนอว่าความไว้วางใจเชิงลึกเกิดจากการผ่านเหตุการณ์วิกฤต ไม่ใช่การสะสมตามระยะเวลาเพียงอย่างเดียว
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความในวารสารเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราขสีมา
บทความที่ปรากฎในวารสารเป็นความคิดเห็นของผู้แต่งเพียงอย่างเดียวซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับวารสาร
เอกสารอ้างอิง
Abosag, I., Yen, D. A., Barnes, B. R., & Gadalla, E. (2021). “Rethinking guanxi and performance: Understanding the dark side of Sino–U.S. business relationships.” International Business Review, 30(4) : 101775.
Bedford, O. (2022). “The relation between guanxi and interpersonal trust in the workplace.” Integrative Psychological and Behavioral Science, 56(2) : 385-404.
Berger, R., Herstein, R., Silbiger, A., & Barnes, B. R. (2018). “Is guanxi universal in China? Some evidence of a paradoxical shift.” Journal of Business Research, 86 : 344-355.
Blau, P. M. (1964). Exchange and power in social life. New York : John Wiley & Sons.
Braun, V., & Clarke, V. (2006). “Using thematic analysis in psychology.” Qualitative Research
in Psychology, 3(2) : 77-101.
Charoensukmongkol, P. (2021). “How Chinese expatriates' cultural intelligence promotes supervisor-subordinate guanxi with Thai employees: The mediating effect of expatriates' benevolence.” International Journal of Cross Cultural Management, 21(1) : 9-30.
Chen, C. C., Chen, X. P., & Huang, S. S. (2013). “Chinese guanxi: An integrative review and new directions for future research.” Management and Organization Review, 9(1) : 167-207.
Chen, M., c Bedford, O. (2022). “Measuring guanxi quality in the workplace.” Journal of Business and Psychology, 37(3) : 581-599.
Chen, X. P., & Chen, C. C. (2004). “On the intricacies of the Chinese guanxi: A process model
of guanxi development.” Asia Pacific Journal of Management, 21(3) : 305-324.
Chua, R. Y., Ingram, P., & Morris, M. W. (2008). “From the head and the heart: Locating cognition- and affect-based trust in managers' professional networks.” Academy of Management Journal, 51(3) : 436-452.
Denzin, N. K., & Lincoln, Y. S. (Eds.). (2011). The SAGE handbook of qualitative research (4th ed.). California : SAGE Publications.
Dobrucalı, B. (2020). “The role of guanxi on international business-to-business relationships:
A systematic review and future directions.” Journal of Business & Industrial Marketing, 35(7) : 1125-1140.
Guest, G., Bunce, A., & Johnson, L. (2006). “How many interviews are enough? An experiment with data saturation and variability.” Field Methods, 18(1) : 59-82.
Guo, Y., Rammal, H. G., Benson, J., Zhu, Y., & Dowling, P. J. (2018). “Interpersonal relations in China: Expatriates' perspective on the development and use of guanxi.” International Business Review, 27(2) : 455-464.
Hall, E. T. (1976). Beyond culture. New York : Anchor Books.
Hwang, K. K. (1987). “Face and favor: The Chinese power game.” American Journal of Sociology, 92(4) : 944-974.
Kriz, A., & Fang, T. (2003). Interpersonal trust in Chinese relational networks: Moving from guanxi
to xinren. In Proceedings of the 19th IMP Conference, Lugano, Switzerland : Industrial Marketing and Purchasing
Li, C., Wang, C., Wu, L., Zhang, R., & Niu, X. (2024). “The impact of international talent inflow
on technological innovation: The moderating role of guanxi culture and social trust.”
SAGE Open, 14(3) : 1-15.
Li, S., & Yu, S. (2024). “The role of guanxi in fostering adaptability and work engagement among educators in international educational institutions.” Frontiers in Psychology, 14, 1336189.
Luo, Y. (2007). Guanxi and business. Singapore : World Scientific Publishing.
Mayer, R. C., Davis, J. H., & Schoorman, F. D. (1995). “An integrative model of organizational trust.” Academy of Management Review, 20(3) : 709-734.
Migge, T., Kiffin-Petersen, S. A., & Purchase, S. (2020). “When Western measures meet Eastern perspectives: A prototyping analysis of xinren in buyer-seller relationships.” Industrial Marketing Management, 91 : 129-141.
Nahapiet, J., & Ghoshal, S. (1998). “Social capital, intellectual capital, and the organizational advantage.” Academy of Management Review, 23(2) : 242-266.
Park, S. H., & Luo, Y. (2001). “Guanxi and organizational dynamics: organizational networking in Chinese firms.” Strategic Management Journal, 22(5) : 455-477.
Putnam, R. D. (2000). Bowling alone: The collapse and revival of American community. New York : Simon & Schuster.
Shen, L., Zhou, K. Z., & Zhang, C. (2022). “Is interpersonal guanxi beneficial in fostering interfirm trust? The contingent effect of institutional- and individual-level characteristics.” Journal of Business Ethics, 176(3) : 575-592.
Smith, J. A., Flowers, P., & Larkin, M. (2009). Interpretative Phenomenological Analysis: Theory, Method and Research. London : Sage.
Standifird, S. S., & Marshall, R. S. (2000). “The transaction cost advantage of guanxi-based business networks.” Journal of World Business, 35(1) : 21-42.
Tan, L., Guan, Y., & Sheng, G. (2024). “The guanxi mediating role linking organizational justice to contextual performance with age as a moderator.” PsyCh Journal, 13(6), 1044-1054.
Tsui, A. S., & Farh, J. L. (1997). “Where Guanxi Matters: Relational Demography and Guanxi in the Chinese Context.” Work and Occupations, 24(1) : 56-79.
Vanhonacker, W. R. (2004). “Guanxi networks in China.” The China Business Review, 31(3), 48–53.
Xin, K. R., & Pearce, J. L. (1996). “Guanxi: Connections as substitutes for formal institutional support.” Academy of Management Journal, 39(6) : 1641-1658.
Yang, M. M. H. (1994). Gifts, favors, and banquets: The art of social relationships in China.
New York : Cornell University Press.
Yen, D. A., Barnes, B. R., & Wang, C. L. (2011). “The measurement of guanxi: Introducing the GRX scale.” Industrial Marketing Management, 40(1) : 97-108.
