การเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรมของลาว ภายหลังยุคจินตนาการใหม่
คำสำคัญ:
การเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรม, รัฐบาลลาว, ยุคจินตนาการใหม่บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษานโยบายจินตนาการใหม่ของ สปป.ลาว ที่เกี่ยวข้องกับแนวทางการเปลี่ยนแปลงทางสังคมวัฒนธรรมในยุคจินตนาการใหม่ของ สปป.ลาว การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยใช้วิธีการทางประวัติศาสตร์ (Historical Method) ซึ่งเป็นแนวทางที่เน้นการศึกษาเหตุการณ์ ปรากฏการณ์ หรือข้อมูลในอดีตอย่างเป็นระบบ เพื่อทำความเข้าใจบริบท การเปลี่ยนแปลง และผลกระทบที่เกิดขึ้นในห้วงเวลาต่าง ๆ การเก็บรวบรวมข้อมูลจากเอกสาร (Documentary Research) โดยใช้การวิเคราะห์ตัวบทอย่างวิพากษ์ (Textual analysis)
ผลการวิจัยพบว่า ในยุคหลังจินตนาการใหม่ช่วงหลังปี ค.ศ. 1986 ได้ให้ความสำคัญในด้านเศรษฐกิจที่มีความสอดคล้องกับระบบตลาดโลกมากขึ้น จึงส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรม 4 ด้าน ได้แก่ 1. การส่งเสริมด้านกฎหมาย สิทธิ และความเสมอภาคระหว่างชาย – หญิง 2. การส่งเสริมบทบาทผู้หญิงด้านสิทธิของแม่และเด็กด้านสิทธิและกฎหมาย 3. โดยการส่งเสริมบทบาทผู้หญิงเพื่อเข้าร่วมการผลิตเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิต และ 4. การสร้างนโยบายชาตินิยมทางวัฒนธรรมใหม่ของ สปป.ลาว
เอกสารอ้างอิง
กิติรัตน์ สีหบัณฑ์. (2549). ประวัติศาสตร์นิพนธ์ลาวสมัยใหม่ (ค.ศ.1975 – ปัจจุบัน) (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาไทศึกษา). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
_____. (2550). การจัดการความรู้เศรษฐกิจพอเพียงตามแนวพระราชดำริเพื่อพัฒนาการเรียนการสอน กรณีศึกษาจังหวัดอุบลราชธานี. อุบลราชธานี: มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.
ณัฐชัย อ่ำทอง. (2564). นโยบายของรัฐบาลสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ในการส่งเสริมบทบาทผู้หญิงผ่านสหพันธ์แม่หญิงลาว. วารสารศรีปทุมปริทัศน์ ฉบับมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 21(1), 51–63.
พูลำพอน สีหาวง และคณะ. (2563). กลยุทธ์การดำเนินงานเพื่อความมีประสิทธิผลของคณะชาวหนุ่มประชาชนปฏิวัติลาว แขวงสะหวันนะเขต สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว. Journal of Buddhist Education and Research (JBER). 6(2). 162–173.
รณชัย คงเติม. (2553). ภาพสะท้อนสังคมผ่านวรรณกรรม “จินตนาการใหม่” (ค.ศ. 1986 – ปัจจุบัน) (ภาคนิพนธ์ศิลปะศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ศูนย์กลางสหพันธ์แม่หญิงลาว. (2527). บรรดาเอกสารสำคัญของกองประชุมใหญ่แม่หญิงลาวทั่วประเทศครั้งที่ 1. เวียงจันทน์: ศูนย์กลางสหพันธ์แม่หญิงลาว.
_____. (2544). เอกสารกองประชุมใหญ่ผู้แทนแม่หญิงลาวทั่วประเทศครั้งที่ 4. เวียงจันทน์: ศูนย์ข้อมูลข่าวสารบทบาทหญิง-ชาย เพื่อการพัฒนาศูนย์กลางสหพันธ์แม่หญิงลาว.
_____. (2553). ประวัติมูลเชื้อสหพันธ์แม่หญิงลาว. เวียงจันทน์: โรงพิมพ์แห่งรัฐ.
สมหมาย ศรีบุญเฮือง. (2554). การสร้างอัตลักษณ์ผู้หญิงลาวโดยรัฐบาลสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวตั้งแต่ ค.ศ. 1975 ถึงปัจจุบัน (วิทยานิพนธ์ศิลปะศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสตรีศึกษา). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สุรชัย ศิริไกร. (2548). การพัฒนาเศรษฐกิจและการเมืองลาว. กรุงเทพฯ: โครงการจัดพิมพ์คบไฟ.
หุมพัน รัตตะนะวง. (2544). วัฒนธรรมและวัฒนธรรมใหม่ของลาว. ใน เอกสารประชุมวิชาการ เรื่อง ภาษาและวัฒนธรรมของชนเผ่าในแขวงเซกอง สปป. ลาว. (น. 1–11). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อนินทร์ พุฒิโชติ. (2546). ความสัมพันธ์เชิงนโยบายระหว่างการศึกษากับการพัฒนาเศรษฐกิจลาวภายใต้ “จินตนาการใหม่” ค.ศ. 1986 – 2000 (วิทยานิพนธ์ศิลปะศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาประวัติศาสตร์). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
หมวดหมู่
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.

