การออกแบบและพัฒนาเส้นทางจักรยานที่ปลอดภัยเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว และกีฬาของจังหวัดนครนายก

ผู้แต่ง

  • เมธี ทรัพย์ประสพโชค คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
  • วณิฎา ศิริวรสกุล คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
  • พัชรี กล่อมเมือง คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
  • ณัฏฐา เกิดทรัพย์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร

คำสำคัญ:

เส้นทางจักรยาน, ความปลอดภัย, การท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ, นครนายก

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. สำรวจความเหมาะสมของเส้นทางจักรยาน 2. ศึกษารูปแบบการจัดการความปลอดภัยเส้นทางจักรยาน และ 3. สร้างเส้นทางท่องเที่ยวทางจักรยานที่ปลอดภัย เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวและกีฬาของจังหวัดนครนายก ประเภทของการวิจัยแบบผสมผสานการวิจัยเชิงปริมาณกับการวิจัยเชิงคุณภาพ ประชากรกลุ่มตัวอย่าง คือ นักปั่นจักรยานและประชาชนที่มาท่องเที่ยวหนองบัวแดง 400 คน ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ คือ ผู้นำท้องถิ่น 16 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ การเก็บรวบรวมข้อมูล คือ การเก็บข้อมูลเชิงปริมาณด้วยการแจกแบบสอบถามกับประชากรกลุ่มตัวอย่างการสัมภาษณ์เชิงลึกด้วยการใช้แบบสัมภาษณ์กับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ การวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการตีความสรุปเชิงอุปนัย และการวิเคราะห์เชิงตรรกะแล้วใช้การพรรณนาความ และสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการหา ค่าเฉลี่ย (equation)

ผลการวิจัยพบว่า 1. ความเหมาะสมของเส้นทางจักรยาน คือ ด้านกายภาพของเส้นทางจักรยาน (equation = 3.82) 2. รูปแบบการจัดการความปลอดภัยเส้นทางจักรยาน คือ ด้านเทคโนโลยี (equation = 3.43) และ 3. สร้างเส้นทางท่องเที่ยวทางจักรยานที่ปลอดภัยโดยนำผลวิจัยเชิงปริมาณมาสังเคราะห์กับเชิงคุณภาพจะเห็นได้ว่า สภาพของเส้นทางมีความเหมาะสมในการปั่นจักรยาน 2 เส้นทาง คือ 1. เส้นทางวัดมณีวงศ์ เมืองโบราณดงละคร และหนองหินหาย และ 2. เส้นทางโดยรอบหนองบัวแดง รูปแบบการจัดการความปลอดภัยเส้นทางจักรยานโดยใช้เทคโนโลยีในการบอกเส้นทางจักรยาน เส้นทางท่องเที่ยวทางจักรยานที่ปลอดภัยมี 2 เส้นทาง 1. เส้นทางการท่องเที่ยวแบบเชิงธรรมชาติ  คือ การท่องเที่ยวเยี่ยมชมทุ่งนาหนองบัวแดง และหนองหินหาย ซึ่งเป็นจุดท่องเที่ยวธรรมชาติ โดยนักปั่นจักรยานต้องนำรถไปจอด ณ รอบหนองบัวแดงหรือหนองหินหายและปั่นจักรยานโดยรอบ หรือวิ่งออกกำลังกายบริเวณรอบหนอง และ 2. เส้นทางการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมและเยี่ยมชมแหล่งเรียนรู้เมืองโบราณดงละคร เป็นเส้นทางที่เน้นทางประวัติศาสตร์และธรรมชาติของการผลิตพืชผลการเกษตรเชื่อมโยงเข้าด้วยกัน

เอกสารอ้างอิง

ฐิติกร โตโพธิ์ไทย และคณะ. (2564). การส่งเสริมการเดินและใช้จักรยานในชีวิตประจำวัน: กรณีศึกษา 4 ชุมชนในประเทศไทย. วารสารวิจัยระบบสาธารณสุข, 15(3), 294–309.

เทอดพงศ์ บุญพันธ์ และชยาภรณ์ จตุรพรประสิทธิ์. (2567). การสัญจรภายในเมืองที่ยั่งยืนโดยการเดินและการใช้จักรยานในชีวิตประจำวัน. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(8), 608–621.

ปรัชภรณ์ เศรษฐเสถียร และคณะ. (2563). การสร้างรูปแบบเส้นทางจักรยานโดยใช้จักรยานสำหรับท่องเที่ยวในจังหวัดจันทบุรี. วารสารวิจัยรำไพพรรณี, 14(3), 15-24.

มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. (2566). โครงการพัฒนาเศรษฐกิจชุมชนและส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงบูรณาการตามวิถีชีวิตไทยพวน Bike for Life ไทยพวน (รายงานผลการวิจัย). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

สำนักงานจังหวัดนครนายก. (2569). เป้าหมายการพัฒนาและตำแหน่งทางยุทธศาสตร์ตามแผนพัฒนาจังหวัดนครนายก พ.ศ. 2566–2570. นครนายก : สำนักงานจังหวัดนครนายก.

_____. (2569). แผนพัฒนาจังหวัดนครนายก พ.ศ. 2566–2570 ฉบับทบทวน ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2569. นครนายก : สำนักงานจังหวัดนครนายก.

Bakogiannis, E. et al. (2020). Exploring motivators and deterrents of cycling tourism using qualitative social research methods and participative analytical hierarchy process (AHP). Sustainability, 12(6), 2418.

Cafiso, S. et al. (2021). Observed risk and user perception of road infrastructure safety assessment for cycling mobility. Infrastructures, 6(11), 154.

Carra, M. et al. (2023). Sustainable cycle-tourism for society: Integrating multi-criteria decision-making and land use approaches for route selection. Sustainable Cities and Society, 99, 104905.

Ciascai, O. R. et al. (2022). Cycling tourism: A literature review to assess implications, multiple impacts, vulnerabilities, and future perspectives. Sustainability, 14(15), 8983.

Kieanwatana, K. (2024). Risk Management of the Bicycle Tour Business in Bangkok. Journal of Cultural Approach, 25(48), 3–16.

Lin, S.-J. et al. (2020). Using multivariate statistical methods to analyze high-quality bicycle path service systems: A case study of popular bicycle paths in Taiwan. Sustainability, 12(17), 7185.

Luekveerawattana, R. (2022). Factors affecting the economic impact for managing cycling cultural tourism route. Cogent Social Sciences, 8(1), 2099563.

Petino, G. et al. (2021). Cycling tourism and revitalization in the Sicilian hinterland: A case study in the Taormina–Etna district. Sustainability, 13(18), 10022.

World Health Organization. (2023). Global status report on road safety 2023: summary. World Health Organization.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-10-25

รูปแบบการอ้างอิง

ทรัพย์ประสพโชค เ., ศิริวรสกุล ว., กล่อมเมือง พ., & เกิดทรัพย์ ณ. (2026). การออกแบบและพัฒนาเส้นทางจักรยานที่ปลอดภัยเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว และกีฬาของจังหวัดนครนายก. วารสารวิชาการรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 8(5), 136–148. สืบค้น จาก https://so08.tci-thaijo.org/index.php/AJPP/article/view/6955