การพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาอาชีวศึกษาเอกชนโดยใช้โมเดล 5CS
คำสำคัญ:
การบริหารสถานศึกษาอาชีวศึกษาเอกชน, หลักธรรมาภิบาล, การบริหารแบบมีส่วนร่วม, เครือข่ายความร่วมมือ, โมเดล 5CSบทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการบริหารสถานศึกษาอาชีวศึกษาเอกชนต้นแบบระดับประเทศไทย 2) ศึกษาการบริหารสถานศึกษาอาชีวศึกษาเอกชน และ 3) พัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาอาชีวศึกษาเอกชน ใช้วิธีการวิจัยแบบผสมผสาน ประกอบด้วยการวิจัยเชิงปริมาณ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง จำนวน 128 คน จากสถานศึกษาอาชีวศึกษาเอกชน 16 แห่ง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา ครูผู้สอน ผู้ปกครอง คณะกรรมการบริหารสถานศึกษา และสถานประกอบการ มีค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามเท่ากับ .97 ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ทรงคุณวุฒิที่เกี่ยวข้องกับการบริหารสถานศึกษาอาชีวศึกษาเอกชน จำนวน 5 คน ผลการศึกษา พบว่า 1) องค์ประกอบของการบริหารสถานศึกษาอาชีวศึกษาเอกชนต้นแบบระดับประเทศไทย ได้แก่ เครือข่ายความร่วมมือ การจัดการบริหารสถานศึกษา ภาพลักษณ์องค์กร หลักธรรมาภิบาล การจัดการเรียนรู้อาชีวศึกษาระบบทวิภาคี วัฒนธรรมที่มีคุณภาพ และระบบการบริหารแบบมีส่วนร่วม 2) ตัวแปรองค์ประกอบทั้ง 7 มีความสัมพันธ์กับการบริหารสถานศึกษาอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 3) รูปแบบการบริหารสถานศึกษาอาชีวศึกษาเอกชนที่พัฒนาขึ้น คือ โมเดล 5CS ประกอบด้วย 1. การบริหารและภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ 2. เครือข่ายและการมีส่วนร่วม 3. วัฒนธรรมองค์กรและนวัตกรรม 4. การเรียนรู้ฐานสมรรถนะและระบบทวิภาคี และ 5. ภาพลักษณ์องค์กรและความยั่งยืน 4) ผลการประเมินรูปแบบโดยผู้ทรงคุณวุฒิ มีความเหมาะสมในระดับมากที่สุด (ค่าเฉลี่ย 4.64)
เอกสารอ้างอิง
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). รายงานการพัฒนาการศึกษาแห่งชาติ. กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566-2570). https://www.nesdc.go.th/ewt_news.php?nid=13651
Stoner, J., & Wankel, C. (1986). Management (3rd ed.). Prentice Hall.
Kotter, J. P., & Heskett, J. L. (1992). Corporate culture and performance. Free Press.
Denison, D. R. (1990). Corporate culture and organizational effectiveness. Wiley.
Fombrun, C. J., & Shanley, M. (1990). What’s in a name? Reputation building and corporate strategy. Academy of Management Journal, 33(2), 233-258. https://doi.org/10.2307/256324
Provan, K. G., & Kenis, P. (2008). Modes of network governance: Structure, management, and effectiveness. Journal of Public Administration Research and Theory, 18(2), 229-252.
Tynjälä, P. (2008). Perspectives into learning at the workplace. Educational Research Review, 3(2), 130-154.
Argenti, P. A., & Druckenmiller, B. (2003). Reputation and the corporate brand. Corporate Reputation Review, 6(4), 368-374.
Sallis, E. (1993). Total quality management in education. Kogan Page.
ศุภลักษณ์ เศษธะพานิช. (2550). การพัฒนาระบบการบริหารที่มุ่งเน้นความเป็นเลิศของสถานศึกษาเอกชน [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิโรจน์ ผลพันธิน พิทักษ์ จันทร์เจริญ และสุขุม เฉลยทรัพย์. (2567). Sirote's Model for University Quality Integration: ต้นแบบการบูรณาการศาสตร์และศิลป์ในการบริหารสถาบันอุดมศึกษา. มหาวิทยาลัยสวนดุสิต.
อรรณพ พงษ์วาท. (2544). แนวทางการพัฒนาเครือข่ายความร่วมมือในการบริหารสถานศึกษาระดับประเทศไทย. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Office for Standards in Education (OFSTED). (2012). The framework for school excellence: Best practices for educational institutions. London, UK: OFSTED.
Gryna, F. M. (2007). Quality planning and analysis for enterprise quality. McGraw-Hill.
นงลักษณ์ เรือนทอง. (2550). รูปแบบการบริหารโรงเรียนที่มีประสิทธิผล [วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร. http://www.thapra.lib.su.ac.th/objects/thesis/fulltext/snamcn/Nongluk_Rueanthong_Doctor/Fulltext.pdf
จอมพงศ์ มงคลวนิช. (2561). แนวทางการจัดการอาชีวศึกษาระบบทวิภาคีเพื่อพัฒนากำลังคนของประเทศไทย. การศึกษาไทย.
ทรงพล เจริญคา. (2552). รูปแบบความเป็นเลิศของโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร. http://www.thapra.lib.su.ac.th/objects/thesis/fulltext/snamcn/Songpol_Charoenkham_Doctor/Fulltext.pdf
Leblanc, G., & Nguyen, N. (1996). Cues used by customers evaluating corporate image in service firms: An empirical study in financial institutions. Corporate Communications: An International Journal, 1(2), 30-38.
Mok, K. H. (2003) School Excellence Model: A framework for school development in Singapore. Educational Review, 55(3), 247-264.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารวิชาการสถาบันการอาชีวศึกษาภาคใต้ 3 (KRIS Journal)
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
