ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนกับความเป็นองค์กร แห่งนวัตกรรมของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตรัง เขต 2

Wiriya Tohsen; Boonlert Thaneerat; Sudkanerng  Atchopkan

Authors

Wiriya Tohsen Faculty of Education and Social Sciences, Southern College of Technology
Boonlert Thaneerat Faculty of Education and Social Sciences, Southern College of Technology
Sudkanerng Atchopkan Faculty of Education and Social Sciences, Southern College of Technology

Abstract

The purposes of this study were to (1) examine the digital leadership of school administrators, (2) innovative organization of schools, (3) relationships between digital leadership of school administrators and innovative organization of schools, and (4) to predict innovative organization of schools based on components of digital leadership. The sample consisted of 103 schools under Trang Primary Educational Service Area Office 2. The informants were 103 heads of academic affairs departments. The data collection instrument was a five-point rating scale questionnaire. The data analysis statistics included mean, standard deviation, Pearson’s correlation, multiple correlation analysis, and multiple regression analysis. The findings revealed that; 1) the overall and every aspect of digital leadership of school administrators were found at good levels; 2) the overall and every aspect of innovative organization of schools were also found at good levels; 3) the relationships between digital leadership of school administrators and innovative organization of schools were highly positive, with a very high correlation (r= .933) at significance level of .001. 4) The combination of the components of digital leadership could explain 87.00 % of the variance of innovative organization (R² =.870). There were standardized regression weights for predicting the innovative organization of schools based on the school administrators’ digital leadership. The predictors included digital knowledge and digital innovation, with standardized coefficients of .464 and .185, respectively.

References

จักภัทสรัณย์ ไตรรัตน์ และสิรินธร สินจินดาวงศ์. (2563). การพัฒนาสถานศึกษาสู่องค์กรนวัตกรรม

กรณีศึกษา: โรงเรียนในสหวิทยาเขตวิภาวดี. การประชุมนำเสนอผลงานวิจัยระดับ บัณฑิตศึกษา (ครั้งที่ 15). (น.1903-1914), ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยรังสิต.

จันทนา แสนสุข. (2559). ภาวะผู้นำ. บริษัท ทริปเพิ้ล เอ็ดดูเคชั่น จำกัด.

ดาวรุวรรณ ถวิลการ. (2564). ภาวะผู้นำดิจิทัล. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

ภูรีรัตน์ สุกใส. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับความเป็นองค์กรแห่งนวัตกรรมของสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษาในจังหวัดอุตรดิตถ์. การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยนเรศวร.

วัฒนชัย ศิริญาณ, วิทยา เจริญศิริ, และสัญญา เคณาภูมิ. (2560). องค์กรแห่งนวัตกรรม: ทางเลือกใหม่สำหรับการพัฒนาในศตวรรษที่ 21. วารสารอินฟอร์เมชั่น (Information), 24(2), 72–80. https://infojournal.kku.ac.th/index.php/information/th/article/view/111

วิรากร เจริญเชื้อ. (2565). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเลย-หนองบัวลำภู. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.

วิโรจน์ สารรัตนะ. (2557). ภาวะผู้นำ: ทฤษฎีและนานาทัศนะร่วมสมัยปัจจุบัน. ทิพยวิสุทธิ์.

สุชญา โกมลวานิช. (2563). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 23. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขา การบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). กรอบสมรรถนะดิจิทัลสำหรับพลเมืองไทย. กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตรัง เขต 2. (2567). รายงานผลการดำเนินงานประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2566. http://trang2.go.th/index.php

สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ. (2562). การขับเคลื่อนองค์กรนวัตกรรมด้วยภาวะผู้นำในยุคดิจิทัล. สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ (องค์การมหาชน).

สุกัญญา แช่มช้อย. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล (พิมพ์ครั้งที่ 2). สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุริศา ริมคีรี. (2562). การพัฒนาตัวบ่งชี้องค์การแห่งนวัตกรรมการศึกษาของโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยบูรพา.

สุภาพร ศรีพรหม. (2566). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อความเป็นองค์กรแห่งนวัตกรรมของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเลย-หนองบัวลำภู. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีล้านช้าง.

องค์อร ประจันเขตต์. (2557). องค์กรแห่งนวัตกรรมการศึกษาทางเลือกใหม่ของการบริหารการศึกษา. วารสารพยาบาลทหารบก, 15(1). 45-51. https://he01.tcithaijo.org/index.php/JRTAN/article/view/18430

Adams, R., Bessant, J., & Phelps, R. (2006). Innovation management measurement: A review. International Journal of Management Reviews, 8(1), 21–47. https://doi.org/10.1111/j.1468-2370.2006.00119.x

Caldwell, D. F., & O'Reilly องค์อร III, C. A. (2003). The determinants of team-based innovation in organizations: The role of social influence. Small group research, 34(4), 497-517. https://doi.org/10.1177/1046496403254395

Contributor. (2017). Skill in digital leadership. https://digitalmarketinginstitute.com/blog/03-04-18-the-most-indemand-skills-in-digital-leadership.

Kastratović, E., Miletić, L., & Dragić, M. (2015). Innovative organization, innovation, and innovation union scoreboard. International Journal of Economics & Law, 5(13), 41–45. https://www.ceeol.com/search/article-detail?id=291239

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308

Likert, R. (1970). New patterns of management. McGraw–Hill.

Sheninger, E. (2019). Digital leadership: Changing paradigms for changing times. Publications.