การสร้างสรรค์นาฏศิลป์เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์จังหวัดอ่างทอง
คำสำคัญ:
การสร้างสรรค์นาฏศิลป์, การท่องเที่ยว, ประวัติศาสตร์, อ่างทองบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างสรรค์นาฏศิลป์ในการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์จังหวัดอ่างทอง ชุด “รอยประพาส” ดำเนินการวิจัยโดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการรวบรวมข้อมูลจากการศึกษาและสำรวจข้อมูลเชิงเอกสาร การศึกษาข้อมูลภาคสนาม และนำข้อมูลที่ได้มาสร้างสรรค์เป็นการแสดงทางด้านนาฏศิลป์ ผลจากการวิจัย พบว่า การสร้างสรรค์การแสดงชุดนี้เป็นการแสดงที่ส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ตามรอยเสด็จประพาสรัชกาลที่ 5 จังหวัดอ่างทอง ประกอบด้วย วัดป่าโมกวรวิหาร วัดขุนอินทประมูล วัดไชโยวรวิหาร และพระตำหนักคำหยาด โดยมีองค์ประกอบการแสดง ได้แก่ 1) การกำหนดแนวคิดและรูปแบบผลงาน มีแนวคิดหลักในการนำเสนอเส้นทางการท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ในจังหวัดอ่างทอง แบ่งออกเป็น 3 ช่วง คือ ช่วงที่ 1 กล่าวถึงการเสด็จประพาสจังหวัดอ่างทองของรัชกาลที่ 5 ช่วงที่ 2 นำเสนอสถานที่ท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ที่รัชกาลที่ 5 เสด็จประพาส ช่วงที่ 3 การเชิญชวนท่องเที่ยวเส้นทางตามรอยเสด็จประพาส 2) ผู้แสดงใช้นักแสดงผู้หญิงจำนวน 10 คน ที่มีทักษะนาฏศิลป์ไทยและนาฏศิลป์ร่วมสมัย 3) บทร้องและดนตรีประกอบการแสดงประพันธ์ขึ้นใหม่ ในรูปแบบเพลงไทยร่วมสมัยที่มีกลิ่นอายพื้นบ้านภาคกลาง 4) เครื่องแต่งกาย มีการออกแบบเสื้อขึ้นใหม่โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากเสื้อแขนพองของสตรีในสมัยรัชกาลที่ 5 และการนุ่งโจงกระเบน 5) การสร้างสรรค์ท่ารำ โดยใช้ลีลาท่าทางจากนาฏศิลป์ไทยแบบหลวงและนาฏศิลป์พื้นเมืองภาคกลาง และ 6) รูปแบบแถวและการใช้พื้นที่การแสดงมีการออกแบบที่สอดคล้องกับลีลาท่าทาง การออกแบบจากเส้น รูปร่างเรขาคณิต และการออกแบบแถวแบบอิสระ
เอกสารอ้างอิง
คำม่วน พิลาพอนเดช. (2561). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์บ้านดอนโค เมืองชะนะสมบูน แขวงจำปาสัก สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ณัฐธยาน์ ตั้งถาวรสกุล. (2558). แนวทางการพัฒนาแหล่งเรียนรู้ทางวัฒนธรรมเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้นาฏศิลป์ไทย: กรณีศึกษาศูนย์ศิลปะการแสดง สถาบันคึกฤทธิ์. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
นงลักษณ์ ปิยะมังคลา, ญาณัญฎา ศิรภัทร์ธาดาและกฤษฎา สังขมณี. (2562). การแสดงนาฏศิลป์ที่ส่งผลต่อพฤติกรรมนักท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม จังหวัดนครสวรรค์. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 6(2), 353–365.
วรรณา วงษ์วานิช. (2546). การท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์: แนวคิดและกรณีศึกษาเกี่ยวกับบ้านชีทวน. วารสารวิถีสังคมมนุษย์, 4(2), 5–18.
สัณห์ไชญ์ เอื้อศิลป์. (2559). การเล่าเรื่องประวัติศาสตร์และโบราณคดีภาคตะวันออกผ่านการสร้างบทและกำกับละครเพลงเรื่อง เจ้าหญิงโคกพนมดี. รายงานการวิจัย, มหาวิทยาลัยบูรพา.
สำนักงานจังหวัดอ่างทอง. (2554). ประวัติศาสตร์จังหวัดอ่างทอง. หจก. 119 สติกเกอร์ แอนด์ พริ้น.
สำนักงานจังหวัดอ่างทอง. (2564). แผนพัฒนาจังหวัดอ่างทอง (พ.ศ. 2566–2570). เอกสารอัดสำเนา.
Bourdieu, P. (1986). The forms of capital. In J. Richardson (Ed.), Handbook of theory and research for the sociology of education. Greenwood Press.
Di Giovine, M. A. (2009). The Heritage-scape: UNESCO, World Heritage, and Tourism. Lexington Books.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารปรัชญาดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.