ปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการให้ความยินยอมในการเก็บรวบรวมใช้และเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคล ตามพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พุทธศักราช 2535

บทคัดย่อ

         การศึกษาปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการให้ความยินยอมในการเก็บรวบรวม ใช้ และเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคล ในธุรกิจประกันวินาศภัย มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ความไม่สอดคล้องระหว่างพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พุทธศักราช 2535 กับพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พุทธศักราช 2562 ในประเด็นสำคัญ ได้แก่ หลักการให้ความยินยอมในการประมวลผลข้อมูลส่วนบุคคล การเปิดเผยข้อมูลของผู้เอาประกันภัยให้แก่สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย การเก็บรวบรวมข้อมูลส่วนบุคคลเกินความจำเป็น และการกำหนดระยะเวลาการจัดเก็บข้อมูลส่วนบุคคลตามที่กฎหมายกำหนด การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้วิธีวิจัยเอกสาร ศึกษาและวิเคราะห์บทบัญญัติกฎหมาย แนวคำวินิจฉัย หลักวิชาการ และเอกสารที่เกี่ยวข้อง เพื่อเปรียบเทียบและวิเคราะห์ความสอดคล้องของกฎหมายทั้งสองฉบับ ผลการศึกษาพบว่า พระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พุทธศักราช 2535 ยังไม่มีบทบัญญัติที่กำหนดหลักการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลไว้อย่างชัดเจน ส่งผลให้การคุ้มครองสิทธิของผู้เอาประกันภัยต้องอาศัยการบังคับใช้พระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พุทธศักราช 2562 เป็นหลัก อันก่อให้เกิดความไม่ชัดเจนในการตีความและการปฏิบัติ โดยเฉพาะการอ้างฐานกฎหมายในการเปิดเผยข้อมูลแก่หน่วยงานของรัฐ การเก็บรวบรวมข้อมูลเกินขอบเขตความจำเป็น และการกำหนดระยะเวลาการจัดเก็บข้อมูลแบบตายตัวซึ่งอาจไม่สอดคล้องกับหลักความจำกัดวัตถุประสงค์และหลักความได้สัดส่วน การศึกษานี้เสนอให้มีการปรับปรุงแก้ไขพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พุทธศักราช 2535 เพื่อบูรณาการหลักการให้ความยินยอมและหลักการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลให้สอดคล้องกับพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูล ส่วนบุคคล พุทธศักราช 2562 อันจะก่อให้เกิดความชัดเจนในการบังคับใช้กฎหมาย และสร้างความสมดุลระหว่างการกำกับดูแลธุรกิจประกันวินาศภัยกับการคุ้มครองสิทธิความเป็นส่วนตัวของผู้เอาประกันภัย