นาฏยประดิษฐ์ ชุด มะเมียะ

บทคัดย่อ

         งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อก่อให้เกิดองค์ความรู้ กระบวนการออกแบบการสร้างสรรค์งานด้านนาฏศิลป์ จากตำนานเล่าขาน ความรักของมะเมียะกับเจ้าน้อยศุขเกษม มาสร้างสรรค์เป็น นาฏยประดิษฐ์ ชุด มะเมียะ ผู้วิจัยดำเนินการวิจัยโดย การศึกษาจากเอกสาร การสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ ด้านนาฏศิลป์ไทย นาฏศิลป์สร้างสรรค์ ดุริยางคศิลป์ไทย คีตศิลป์ไทย และวรรณกรรม รวมทั้งศึกษาจากศิลปินต้นแบบ ดำเนินการรวบรวมข้อมูล วิเคราะห์เนื้อหาและสรุปผล เพื่อนำข้อมูลมาสร้างสรรค์วิชาการงานศิลป์ จัดการสนทนากลุ่ม เพื่อตรวจสอบคุณภาพของการสร้างสรรค์งาน เรียบเรียงเป็นข้อมูลเชิงพรรณนาวิเคราะห์และจัดพิมพ์เป็นรูปเล่มงานวิจัย

          ผลการวิจัยพบว่า หัวใจสำคัญของการผลิตผลงานสร้างสรรค์คือ ทักษะการบริหารจัดการ เพื่อควบคุมการดำเนินงานให้บรรลุวัตถุประสงค์ตามกรอบระยะเวลาที่กำหนด ผู้วิจัยได้ถอดบทเรียนผ่านกระบวนการทำงานที่ซับซ้อน ซึ่งต้องอาศัยวินัย ความอดทน และ ทักษะทางสังคม ในการประสานงานกับผู้มีส่วนเกี่ยวข้องทุกภาคส่วน ในด้านวิชาชีพนาฏศิลป์ งานวิจัยนี้ได้สร้างระเบียบวิธีสร้างสรรค์งานอย่างเป็นระบบ ตั้งแต่การวางแนวคิดที่ชัดเจน กำหนดรูปแบบการแสดง กำหนดองค์ประกอบต่าง ๆ การวางโครงร่าง จากนั้นจึงดำเนินการสร้างสรรค์ตามแบบร่างที่กำหนดไว้ รูปแบบเป็นการแสดงนาฏศิลป์สร้างสรรค์ที่มีการดำเนินเรื่องราวและแบ่งช่วงของการแสดง ระยะเวลาในการแสดง 16 นาที แบ่งการแสดงออกเป็น 3 ช่วง ดังนี้ ช่วงที่ 1 พบรัก ช่วงที่ 2 มรสุมรัก และช่วงที่ 3 จากรัก ผู้แสดงรับบทเป็นมะเมียะ 1 คน เจ้าน้อยศุขเกษม 1 คน  และผู้แสดงประกอบ 6 คน เพลงประกอบการแสดงสร้างสรรค์ทำนองเพลงขึ้นใหม่ ผสมผสานเครื่องดนตรีและทำนองระหว่างพม่าและล้านนา บรรเลงร่วมกับใช้ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ประกอบ เนื้อร้องสร้างขึ้นใหม่เป็นภาษาพม่า ท่าทางประกอบการแสดงเป็นการบูรณาการทางวัฒนธรรมล้านนาและพม่าเข้าด้วยกัน เครื่องแต่งกาย อ้างอิงจากยุคสมัย ในประวัติศาสตร์ ตามชนชาติของตัวละคร ในช่วง พุทธศักราช 2440-2445 (คริสต์ศักราช1897-1902) ตรงกับช่วงสมัยรัชกาลที่ 5 ทดลองสร้างจนผ่านการประเมินจากผู้ทรงคุณวุฒิและผู้ชม เกิดเป็นนวัตกรรมนาฏยประดิษฐ์ชุด มะเมียะ อันเป็นประโยชน์ต่อการสืบสานและต่อยอดมรดกทางวัฒนธรรมของชาติ อีกทั้ง ยังเป็นเครื่องบันเทิงใจและก่อให้เกิดความตระหนักต่อผู้ชมยุคสมัย ในประวัติศาสตร์ ตามชนชาติของตัวละคร ในช่วง พุทธศักราช 2440-2445 (คริสต์ศักราช1897-1902) ตรงกับช่วงสมัยรัชกาลที่ 5 ทดลองสร้างจนผ่านการประเมินจากผู้ทรงคุณวุฒิและผู้ชม เกิดเป็นนวัตกรรมนาฏยประดิษฐ์ชุด มะเมียะ อันเป็นประโยชน์ต่อการสืบสานและต่อยอดมรดกทางวัฒนธรรมของชาติ อีกทั้ง ยังเป็นเครื่องบันเทิงใจและก่อให้เกิดความตระหนักต่อผู้ชม