Islamic Education Administration and Management: A Case Study of the Islamic Studies Demonstration School, Prince of Songkla University, Pattani Campus
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aimed to (1) examine the administrative and management practices of the Demonstration Islamic Science School, Prince of Songkla University, Pattani Campus; (2) analyze the factors contributing to its success and the challenges of integrated Islamic education; and (3) propose guidelines for enhancing the quality of Islamic education in multicultural contexts. A qualitative case study approach was employed, involving 20 key informants selected through purposive sampling, comprising 2
administrators, 8 teachers, 4 parents, and 6 upper-secondary students. Data were collected through semi-structured in-depth interviews, participatory observation, and document analysis, then verified through triangulation, and analyzed through content analysis. The findings revealed that effective administration relies on clear leadership vision, continuous teacher professional development, and a balanced integration of general and Islamic curricula. Active participation of families and communities was also crucial to success. However, challenges remain, including shortages of specialized teachers, heavy academic workloads, and resource and policy constraints. Policy recommendations highlight the importance of decentralization, flexible curriculum development, building networks with other institutions, and utilizing technology to improve the quality of learning.
Article Details
References
นิเลาะ แวอุเซ็ง, รูดียะห์ หะ และยุทธนา เกื้อกูล. (2559). องค์ประกอบระบบการจัดการศึกษาอิสลามที่ส่งผลต่อผลลัพธ์ทาง
การศึกษาของผู้เรียนโรงเรียนรัฐในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสารอิสลามศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์,
(1), 1–14.
ยุทธนา เกื้อกูล, นิเลาะ แวอุเซ็ง และรูดียะห์ หะ. (2564). การจัดการศึกษาอิสลามในโรงเรียนของรัฐ: สภาพ ปัญหา และ
แนวทางการพัฒนา. วารสารอิสลามศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 12(1), 14-26.
โรงเรียนสาธิตวิทยาการอิสลาม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. (2566). คู่มือการดำเนินงานโรงเรียนสาธิตวิทยาการอิสลาม.
ปัตตานี: โรงเรียนสาธิตวิทยาการอิสลาม.
สุจิตรา ยีหวังเจริญ และฮัสนีย์ หะยีหามะ. (2566). การตัดสินใจของผู้ปกครองในการส่งบุตรหลานเข้าเรียนโรงเรียนสาธิต
วิทยาการอิสลาม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. วารสารอิสลามศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 14(2),
103.
Abdullah, M. A. (2024). Exploring tarbiyah in Islamic education: A critical review of the English- and Arabic- language literature
Education Sciences, 14(5), 559. https://doi.org/10.3390/educsci14050559
Al-Attas, S. M. N. (1985). Islam and the philosophy of science. International Institute of Islamic Thought and Civilization.
Al-Faruqi, I. R. (1982). Islamization of knowledge: General principles and work plan. International Institute of Islamic Thought.
Deming, W. E. (1986). Out of the crisis. MIT Press.
Ibrahim, A., & Omar, R. (2023). Global citizenship in Islamic education: Balancing religious identity and cultural diversity Comparative Education Review, 67(1), 42-61.
Nasr, S. H. (2006). Islamic philosophy from its origin to the present: Philosophy in the land of prophecy. State University of New York Press..
Patton, M. Q. (2015). Qualitative research & evaluation methods: Integrating theory and practice (4th ed.). SAGE Publications.
Yin, R. K. (2018). Case study research and applications: Design and methods (6th ed.). SAGE Publications.
