ทศพิธราชธรรมสำหรับนักบริหารรัฐกิจในศตวรรษที่ 21

ผู้แต่ง

  • โศภิษฐ์ บุญทอง บริษัท คริปโตพร็อพ จำกัด

คำสำคัญ:

ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรม, ทศพิธราชธรรม, นักบริหารรัฐกิจ, ศตวรรษที่ 21, พระพุทธศาสนา

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเสนอแนวทางการประยุกต์ใช้หลักธรรมทศพิธราชธรรม ซึ่งเป็นคุณธรรม 10 ประการของผู้นำตามคติในพระพุทธศาสนา ได้แก่ ทาน ศีล บริจาค อาชชวะ มัททวะ ตปะ อักโกธะ อวิหิงสา ขันติ และอวิโรธนะกับการบริหารรัฐกิจในศตวรรษที่ 21 ซึ่งมีบริบทการเปลี่ยนแปลงทางสังคม เศรษฐกิจและเทคโนโลยีอย่างรวดเร็ว การวิเคราะห์เชิงคุณธรรมนี้เชื่อมโยงหลักธรรมเข้ากับแนวคิดการบริหารสมัยใหม่ ได้แก่ ธรรมาภิบาล ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรม และการมีส่วนร่วมของประชาชน โดยใช้วิธีการศึกษาเอกสารและการวิเคราะห์เชิงแนวคิด ผลการศึกษาพบว่า ทศพิธราชธรรมสามารถเป็นกรอบจริยธรรมที่มีประสิทธิภาพในการพัฒนานักบริหารรัฐกิจให้มีความเสียสละ ความซื่อสัตย์ ความยุติธรรม และความอดทน ซึ่งเป็นคุณสมบัติสำคัญในการบริหารงานท่ามกลางความซับซ้อนของปัญหาสังคมร่วมสมัย การประยุกต์ใช้หลักธรรมนี้ช่วยเสริมสร้างภาวะผู้นำที่มีจริยธรรม ลดปัญหาการทุจริตคอร์รัปชัน เพิ่มความโปร่งใสในการบริหาร และฟื้นฟูความไว้วางใจของประชาชนต่อระบบราชการไทย นอกจากนี้ ยังช่วยสร้างวัฒนธรรมองค์กรที่เน้นการบริการสาธารณะ การมีส่วนร่วม และความยั่งยืน บทความนี้สรุปว่า ทศพิธราชธรรมไม่เพียงเป็นหลักธรรมทางศาสนา แต่เป็นเครื่องมือในการสร้างผู้นำที่สามารถตอบสนองต่อความท้าทายของโลกยุคใหม่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

เอกสารอ้างอิง

พอเพียง. (ม.ป.ป.). ทศพิธราชธรรมของ “พระธรรมราชา”. สืบค้น 15 มิถุนายน 2568, จาก https://www.porpeang.org/categorycontent/1742/tenwords

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

Cooper, T. L. (2012). The Responsible Administrator: An Approach to Ethics for The Administrative Role (6th ed.). San Francisco, CA: Jossey-Bass.

Denhardt, R. B. & Denhardt, J. V. (2015). Public Administration: An Action Orientation (7th ed.). Boston, MA: Cengage Learning.

Frederickson, H. G. (2010). Social Equity and Public Administration: Origins, Developments, and Applications. Armonk, NY: M.E. Sharpe.

Hood, C. (1991). A Public Management for All Seasons?. Public Administration, 69(1), 3–19.

Organisation for Economic Co-operation and Development. (2020). Government At a Glance 2020. Paris: OECD Publishing.

Osborne, S. P. (2006). The New Public Governance?. Public Management Review, 8(3), 377–387.

Peters, B. G. & Pierre, J. (2020). Governance, Politics and The State (2nd ed.). London: Red Globe Press.

Pollitt, C. & Bouckaert, G. (2011). Public Management Reform: A Comparative Analysis New Public Management, Governance, and The Neo-Weberian State (3rd ed.). Oxford: Oxford University Press.

United Nations. (2023). World Public Sector Report 2023: Transforming Institutions for A More Resilient Future. New York, NY: United Nations.

_____. (2023). World Social Report 2023: Leaving No One Behind in An Ageing World. New York, NY: UN DESA.

World Bank. (1992). Governance and Development. Washington, DC: World Bank.

World Economic Forum. (2021). Global Technology Governance Report 2021. Geneva: World Economic Forum.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-04-25

รูปแบบการอ้างอิง

บุญทอง โ. (2026). ทศพิธราชธรรมสำหรับนักบริหารรัฐกิจในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 8(2), 168–182. สืบค้น จาก https://so08.tci-thaijo.org/index.php/AJPP/article/view/4775

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ

หมวดหมู่