การบริหารจัดการองค์กรภาครัฐเพื่อแก้ไขปัญหาการทุจริต

ผู้แต่ง

  • พัฒนพงศ์ จันทร์เพ็ชรพูล นักวิชาการอิสระ

คำสำคัญ:

การบริหารจัดการ, องค์กรภาครัฐ, ปัญหาการทุจริต, จริยธรรม

บทคัดย่อ

บทความนี้เป็นการศึกษาเพื่อทราบถึงสภาพปัญหาและสถานการณ์การทุจริตคอร์รัปชันของประเทศไทยในปัจจุบัน ภายใต้ขอบเขตการวิจัย บทความ หรือการสำรวจดัชนีการรับรู้การทุจริตซึ่งมีคะแนนความโปร่งใสลดลง ซึ่งมีสาเหตุมาจากปัญหาเรื่องคุณธรรมจริยธรรม จิตสำนึกความรับผิดชอบของเจ้าหน้าที่ของรัฐ การไม่มีหิริโอตตัปปะหรือความเกรงกลัวและละอายต่อบาป ประกอบกับการใช้มาตรการปิดล้อมทางสังคมยังไม่ได้ผลเพียงพอ เนื่องจากประชาชนยังไม่ได้ให้ความสำคัญกับคุณค่าตามหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาในเรื่องคุณธรรมและจริยธรรมเท่าที่ควร ทั้งที่องค์กรภาครัฐสามารถนำหลักจริยธรรมตามหลักพุทธธรรมไปปรับใช้ในการบริหารราชการได้ตามหลักการบริหารจัดการสมัยใหม่เพื่อให้เกิดผลการปฏิบัติให้เป็นรูปธรรมในการส่งเสริมให้ผู้ปฏิบัติงานเกิดสำนึกแห่งความสุจริต โปร่งใส และมีความรับผิดชอบได้อย่างเป็นระบบ ทั้งในระดับองค์กรและการปฏิบัติได้ด้วยตนเอง การแก้ไขปัญหาการทุจริตคอร์รัปชันนั้น ควรนำเรื่องจริยธรรมอันมีหลักพุทธธรรมเป็นส่วนประกอบมาใช้เป็นแนวทางในการบริหารจัดการองค์กรภาครัฐเพื่อแก้ไขปัญหาการทุจริตในระยะยาวด้วยวิธีการปลูกฝัง ทัศนคติคุณธรรม จริยธรรมของเจ้าหน้าที่ของรัฐในลักษณะเป็นเครื่องมือหนึ่งในการบริหารจัดการองค์กรภาครัฐเพื่อสร้างทัศนคติแก่เจ้าหน้าที่ของรัฐให้คำนึงว่าการทุจริตเป็นเรื่องของบาปบุญและเป็นหนทางแห่งความเสื่อม โดยสามารถประยุกต์ใช้กับหลักการบริหารจัดการสมัยใหม่อันจะส่งผลให้องค์กรภาครัฐเกิดความโปร่งใสมีความเข้มแข็งในด้านคุณธรรมและจริยธรรม สามารถปฏิบัติงานได้ตามวัตถุประสงค์หรือเป้าหมายขององค์กรได้อย่างมีประสิทธิภาพ

เอกสารอ้างอิง

คจรศักดิ์ สิงหันต์ และบุญเลิศ โพธิ์ขา. (2561). คู่มือมาตรการทางกฎหมายในการป้องกันและปราบปรามการทุจริตคอร์รัปชันในมหาวิทยาลัย. นครพนม: มหาวิทยาลัยนครพนม.

จุรี วิจิตรวาทการ. (2559). ดัชนีชี้วัดภาพลักษณ์คอร์รัปชันโลก ปี 2558. สืบค้น 8 เมษายน 2568, จาก http://thaipublica.org/2016/01/corruption-perceptions-index-2015-thailand/.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2554). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 34). นนทบุรี: เอส.อาร์ พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์.

พระเมธีธรรมาภรณ์ (ประยูร ธมมจิตโต). (2534). ความรู้คู่คุณธรรม รวมบทความเกี่ยวกับคุณธรรมจริยธรรมและการศึกษา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พระเมธีธรรมาภรณ์. (2544). ความสัมพันธ์ระหว่างจริยธรรม จริยศาสตร์และจริยศึกษา ความรู้คู่คุณธรรม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พิเชษฐ์ ทั่งโต. (2559). พุทธธรรมกับการป้องกันปัญหาการทุจริตคอร์รัปชันในสังคมไทย. วารสารจันทรเกษมสาร, 22(43), 1-15.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2554). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. สืบค้น 8 เมษายน 2568, จาก https://dictionary.orst.go.th/lookup_domain.php

วศิน อินทสระ. (2555). พุทธจริยศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ธรรมดา.

วิเชียร วิทยอุดม (2554). การจัดการสมัยใหม่. กรุงเทพฯ: บริษัท ธนธัช การพิมพ์ จำกัด.

ศิวกร อินภูษา และคณะ. (2567). การบูรณาการพุทธธรรมกับแนวคิดทฤษฎีกระบวนการและหน้าที่ในการบริหารสถานศึกษา. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 7(2), 562-579.

สิริพรรณ นกสวน สวัสดี และคณะ (2557). คำและแนวคิดในประชาธิปไตยสมัยใหม่.กรุงเทพฯ: มูลนิธิฟรีดริค เอแบร์ท.

สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2561). คู่มือการพัฒนาและส่งเสริมการปฏิบัติตามมาตรฐานทางจริยธรรมข้าราชการพลเรือน. สืบค้น 9 เมษายน 2568, จาก https://www.ocsc.go.th/?post_type=knowledge&p=15269

สำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์. (2568). การทุจริตคอรัปชัน (Anti-corruption). สืบค้น 8 เมษายน 2568, จาก https://www.sec.or.th/cgthailand/TH/Pages/corruption.aspx

สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ. (2567). สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ ขับเคลื่อนและบูรณาการความร่วมมือทางศาสนา เพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วมการป้องกันและปราบปรามการทุจริต. สืบค้น 8 เมษายน 2568, จาก https://www.nacc.go.th/categorydetail/20180831184638361/20240306154022?

______. (2568). ดัชนีการรับรู้การทุจริตของประเทศไทย 2567. สืบค้น 8 เมษายน 2568, จาก https://www.nacc.go.th/categorydetail/20180831184638361/20250211151004

สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตในภาครัฐ. (2568). รายงานผลการวิเคราะห์ดัชนีการรับรู้การทุจริต ประจำปี พ.ศ. 2567. สืบค้น 8 เมษายน 2568, จาก https://www.pacc.go.th/pacc_2015/cpi/assets/files/cpi-2024.pdf

Bartol, K.M. & Martin, D.C. (1997). Management. New York: McGraw-Hill.

Frederic, W.T. (1991). The Principles of Scientific Management. New York: Harper.

Gary, M. (2019). Power tends to corrupt, and absolute power corrupts absolutely. Retrieved April 9, 2025, from https://www.phrases.org.uk.

Herbert, A.S. (1947). Administrative Behavior. New York: Macmillan.

Kurian, G.T. (2011). The encyclopedia of political science. Washington: CQ Press.

Robbins, S.P. (1994). Essentials of Organization Behavior (4th ed.). Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice-Hall.

Tavits, M. (2005). Causes of Corruption Testing Competing Hypotheses. Retrieved April 8, 2025, from https://www.nuffield.ox.ac.uk/Politics/papers/2005/Tavits%20Nuffield%20WP.pdf

Wallis, J.J. (2006). The Concept of Systematic Corruption in American History. Retrieved April 9, 2025, from https://www.nber.org/system/files/chapters/c9977/c9977.pdf

Wormuth, F.D. (1949). The origins of modern constitutionalism. New York: Harper & Brothers.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-08-19

รูปแบบการอ้างอิง

จันทร์เพ็ชรพูล พ. (2025). การบริหารจัดการองค์กรภาครัฐเพื่อแก้ไขปัญหาการทุจริต. วารสารวิชาการรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 7(4), 187–202. สืบค้น จาก https://so08.tci-thaijo.org/index.php/AJPP/article/view/4786