ภาวะผู้นำแบบรับใช้ของผู้บริหารองค์กร

ผู้แต่ง

  • กำพล ศรีโท มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • พระครูปลัดสุวัฒนสิทธิคุณ (กิมก่าย สุตญาโณ) มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • พระชาณรงค์ ประเสริฐศรี มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

ภาวะผู้นำ, ภาวะผู้นำแบบรับใช้, ผู้บริหารองค์กร

บทคัดย่อ

บทความนี้เป็นบทความวิชาการ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภาวะผู้นำแบบรับใช้ซึ่งเน้นการพัฒนาผู้อื่นก่อนเป้าหมายส่วนตัว โดยผู้นำทำหน้าที่เป็นผู้รับใช้จะสนับสนุนทีมให้เติบโตทั้งด้านศักยภาพ ความสำเร็จ และความเป็นอยู่ที่ดี แตกต่างจากผู้นำแบบดั้งเดิมที่เน้นอำนาจและการควบคุม ผู้นำแบบรับใช้มุ่งสร้างความไว้วางใจ รับฟังความคิดเห็น เห็นอกเห็นใจ และส่งเสริมวัฒนธรรมการทำงานร่วมกันเพื่อพัฒนาองค์กรอย่างยั่งยืน จากการศึกษาพบว่าคุณลักษณะสำคัญของภาวะผู้นำแบบรับใช้ ได้แก่ การรับฟังอย่างตั้งใจเพื่อสร้างความไว้วางใจและความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้น การเอาใจใส่ เข้าใจ และเปิดใจรับฟังความรู้สึกของทีม การพัฒนาผู้อื่น สนับสนุนศักยภาพผ่านการฝึกอบรมและให้คำปรึกษา ความอ่อนน้อมถ่อมตน เปิดรับความคิดเห็น ยอมรับข้อจำกัด และแบ่งปันความสำเร็จ การมองการณ์ไกล คาดการณ์ผลกระทบของการตัดสินใจเพื่อความยั่งยืน การให้ความสำคัญกับคน ส่งเสริมศักยภาพทีม สร้างสมดุลชีวิตและงาน การเป็นแบบอย่างที่ดี แสดงความซื่อสัตย์ รับผิดชอบ และทำงานร่วมกับทีม การสร้างวัฒนธรรมของความไว้วางใจ ผ่านการสื่อสารที่เปิดเผยและความรับผิดชอบ การส่งเสริมความยั่งยืนในองค์กร พัฒนาบุคลากรและบริหารทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพแนวทางนี้ช่วยสร้างทีมที่แข็งแกร่ง กระตุ้นแรงบันดาลใจ และพัฒนาองค์กรให้เติบโตอย่างมั่นคง และยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

จักรกฤษณ์ สงวนธรรม. (2561). วัฒนธรรมองค์กรที่สร้างความไว้วางใจและความมั่นคง. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ธุรกิจไทย.

นภดล ร่มโพธิ์. (2563). ภาวะผู้นำกับการบริหารองค์กรยุคใหม่. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิชาการ.

พรศักดิ์ ผ่องแผ้ว. (2562). แนวทางการบริหารภายใต้ภาวะผู้นำแบบรับใช้. นนทบุรี: สถาบันการศึกษาเพื่อการพัฒนา.

พิชัย พิทักษ์สกุล. (2564). กลยุทธ์การบริหารองค์กรด้วยภาวะผู้นำแบบรับใช้. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

วิชัย แก้วกาญจน์. (2562). การสร้างแรงบันดาลใจผ่านภาวะผู้นำแบบรับใช้. สงขลา: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

สุชาติ บุญเลิศ. (2560). การมองการณ์ไกลของผู้นำกับผลกระทบต่อองค์กร. กรุงเทพฯ: สถาบันบริหารธุรกิจแห่งประเทศไทย.

อารยา จันทร์สุข. (2563). ภาวะผู้นำที่เน้นความเป็นมนุษย์ในองค์กรยุคปัจจุบัน. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

Eva, N. et al. (2019). Servant Leadership: A systematic review and call for future research. The Leadership Quarterly, 30(1), 111-132.

Greenleaf, R.K. (1977). Servant Leadership: A journey into the nature of legitimate power and greatness. New Jersey: Paulist Press.

Hunter, E.M. et al. (2013). Servant Leadership: A meta-analytic examination of constructs and consequences. Academy of Management Journal, 56(6), 1516-1544.

Liden, R.C. et al. (2008). Servant leadership: Development of a multidimensional measure and multi-level assessment. The Leadership Quarterly, 19(2), 161-177.

Reed, L.L. et al. (2011). A new scale to measure executive servant leadership: Development, analysis, and implications for research. Journal of Business Ethics, 101(3), 415-434.

Sendjaya, S. et al. (2008). Defining and measuring servant leadership behaviour in organizations. Journal of Management Studies, 45(2), 402-424.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-08-19

รูปแบบการอ้างอิง

ศรีโท ก., (กิมก่าย สุตญาโณ) พ. ., & ประเสริฐศรี พ. . (2025). ภาวะผู้นำแบบรับใช้ของผู้บริหารองค์กร. วารสารวิชาการรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 7(4), 143–156. สืบค้น จาก https://so08.tci-thaijo.org/index.php/AJPP/article/view/4822