การพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากผ่านการท่องเที่ยวเชิงเกษตรที่มีฐานจากภูมิปัญญาท้องถิ่น ตำบลบ้านนา อำเภอบ้านนา จังหวัดนครนายก

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ความสำคัญของภูมิปัญญาท้องถิ่นในการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากผ่านการท่องเที่ยวเชิงเกษตร และ 2. เสนอแนวทางการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากผ่านการท่องเที่ยวเชิงเกษตรที่มีฐานจากภูมิปัญญาท้องถิ่น แบบของการวิจัยเป็นการวิจัยแบบผสมวิธีระหว่างการวิจัยเชิงปริมาณด้วยการเก็บแบบสอบถามกับการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการเก็บแบบสัมภาษณ์ กลุ่มตัวอย่างประชาชนที่อาศัยในพื้นที่ตำบลบ้านนาจำนวน 362 คน ด้วยวิธีการใช้สูตรคำนวณขนาดกลุ่มตัวอย่าง และใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิโดยอาศัยสัดส่วน การตรวจสอบคุณภาพของแบบสอบถามได้ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาเท่ากับ 0.812 เครื่องมือวิจัยเชิงปริมาณ ได้แก่ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 30 คน ด้วยการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือวิจัยเชิงคุณภาพ ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการตีความ

ผลการวิจัยพบว่า 1. ความสำคัญของภูมิปัญญาท้องถิ่นในการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากผ่านการท่องเที่ยวเชิงเกษตร คือ เอกลักษณ์ท้องถิ่น การถ่ายทอดภูมิปัญญา การเกษตรผสมผสาน และ 2. การพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากผ่านการท่องเที่ยวเชิงเกษตร คือ การสร้างภูมิคุ้มกัน วินัยทางการเงินให้กับคนในชุมชนที่มีรายได้น้อย ส่งเสริมการประยุกต์ใช้หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในการบริหารจัดการหนี้สินอย่างยั่งยืน การท่องเที่ยวเชิงเกษตรที่มีฐานจากภูมิปัญญาท้องถิ่น คือ กิจกรรมทางการท่องเที่ยวเชิงเกษตรที่มีฐานจากภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็น 4 ประเด็น คือ ทรัพยากรการท่องเที่ยวทางการเกษตร การบริการการท่องเที่ยวเชิงเกษตร และการท่องเที่ยวเชิงเกษตรที่มีฐานจากภูมิปัญญาท้องถิ่นแนวทางการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากผ่านการท่องเที่ยวเชิงเกษตรที่มีฐานจากภูมิปัญญาท้องถิ่น ได้แก่ การทำการเกษตรวัฒนธรรมภูมิปัญญาท้องถิ่นของชุมชน และวิถีการดำรงชีวิตของเกษตรกร ซึ่งสามารถนำผลงานที่เกิดจากการวิจัยไปใช้ประโยชน์ได้และก่อให้เกิดความร่วมมือของคนในชุมชนที่จะนำไปสู่การพัฒนาที่ยั่งยืนต่อไป