การมีส่วนร่วมของประชาชนในการเลือกตั้งท้องถิ่นกับการพัฒนาประชาธิปไตยฐานราก

ปาริชาติ ชุมพงศ์

ผู้แต่ง

ปาริชาติ ชุมพงศ์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช

คำสำคัญ:

การมีส่วนร่วมทางการเมือง, การเลือกตั้งท้องถิ่น, ประชาธิปไตยฐานราก, ความรับผิดรับชอบทางการเมือง, ประสิทธิผลทางการเมือง

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างการมีส่วนร่วมของประชาชนในการเลือกตั้งท้องถิ่นกับการพัฒนาประชาธิปไตยฐานราก โดยใช้การวิเคราะห์เชิงแนวคิดและการสังเคราะห์ทฤษฎีทางรัฐศาสตร์ร่วมสมัยเป็นกรอบอธิบาย เช่น แนวคิดประสิทธิผลทางการเมือง แนวคิดประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วม แนวคิดประชาธิปไตยเชิงปรึกษาหารือ และแนวคิดความรับผิดรับชอบทางการเมือง พบว่า การมีส่วนร่วมมิได้จำกัดอยู่เพียงการลงคะแนนเสียงเลือกตั้ง หากครอบคลุมถึงการรณรงค์หาเสียง การอภิปรายสาธารณะ การติดตามตรวจสอบ และการร่วมกำหนดทิศทางนโยบายในระดับพื้นที่ และนำเสนอแบบจำลองความสัมพันธ์ที่อธิบายว่า การมีส่วนร่วมทำหน้าที่เป็นกลไกศูนย์กลางที่ส่งผลต่อความโปร่งใส ความรับผิดชอบ การกระจายอำนาจ และความชอบธรรมทางการเมืองในระดับท้องถิ่น ดังนั้น ประชาธิปไตยฐานรากจะมีความเข้มแข็งและยั่งยืนได้ก็ต่อเมื่อการมีส่วนร่วมพัฒนาไปสู่การกำกับอำนาจอย่างต่อเนื่องและตั้งอยู่บนเหตุผลสาธารณะ

เอกสารอ้างอิง

จุฑารัตน์ ยะคำ และคณะ. (2567). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการเลือกตั้งท้องถิ่นของประชาชนในเทศบาลตำบลทับมา อำเภอเมือง จังหวัดระยอง. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 7(4), 81–93.

ณรงค์กร ดำรงคดี และคณะ. (2567). การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการตัดสินใจในการออกเสียงเลือกตั้งผู้บริหารและสมาชิกสภาท้องถิ่นในจังหวัดตรัง. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 7(6), 57–69.

ธนารัตน์ จิตต์พายัพ. (2568). พลิกโฉมท้องถิ่นไทย : พลเมืองกับรัฐประศาสนศาสตร์. วารสารบัณฑิตศึกษาวิชาการ, 3(4), 124-131.

ธีรยุทธ ชะนิล และอภิญญา ฉัตรช่อฟ้า. (2567). การประยุกต์หลักพุทธธรรม และการสื่อสารทางการเมืองเพื่อสร้างความนิยมในการเลือกตั้งระดับท้องถิ่น ในจังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 7(4), 295–308.

ปริญญา เทวานฤมิตรกุล. (2555). การศึกษาเพื่อสร้างพลเมือง (Civic Education). กรุงเทพฯ: นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์.

พระครูกิตติญาณวิสิฐ (ธนา กิตฺติญาโณ). (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการพัฒนาการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในจังหวัดอ่างทอง. วารสารวิชาการรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 6(2), 103–113.

พระมหาสมัคร อติภทฺโท และภัคชุดา พูนสุวรรณ. (2568). ประชาธิปไตยแบบไทย ๆ กับการเมืองเชิงศีลธรรม. วารสารวิชาการรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 7(4), 173–186.

พระวิจิตร ญาณวโร. (2568). ทิศทางการบริหารงานท้องถิ่นไทยในอนาคต. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 8(1), 122–132.

Campbell, A. et al. (1960). The American Voter. New York: John Wiley & Sons.

Habermas, J. (1996). Between Facts and Norms: Contributions to a Discourse Theory of Law and Democracy. Cambridge, MA: MIT Press.

O’Donnell, G. (1998). Horizontal Accountability in New Democracies. Journal of Democracy, 9(3), 112–126.

Pateman, C. (1970). Participation and Democratic Theory. Cambridge: Cambridge University Press.

Putnam, R. D. (1993). Making Democracy Work: Civic Tradition and Modern Italy. Princeton, NJ: Princeton University Press.