การประเมินการให้บริการสาธารณะดิจิทัลและการพัฒนาข้อเสนอเชิงยุทธศาสตร์สำหรับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดเชียงราย
คำสำคัญ:
บริการสาธารณะดิจิทัล, องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น, รัฐบาลดิจิทัล, ข้อเสนอเชิงยุทธศาสตร์, การเปลี่ยนผ่านดิจิทัลบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ประเมินระดับการดำเนินงานด้านการให้บริการสาธารณะผ่านระบบเทคโนโลยีดิจิทัลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดเชียงรายตามกรอบบริการดิจิทัล 7 ด้าน 2. ศึกษาปัญหา ข้อจำกัด ความต้องการ และปัจจัยสนับสนุนการให้บริการสาธารณะดิจิทัล และ 3. พัฒนาข้อเสนอเชิงยุทธศาสตร์ที่เหมาะสมกับบริบทพื้นที่ ใช้การวิจัยแบบผสานวิธีเชิงอธิบายตามลำดับ ระยะเชิงปริมาณมีกลุ่มตัวอย่างเป็นปลัด รองปลัด หรือหัวหน้าสำนักปลัด จำนวน 70 คน ได้มาโดยการสุ่มอย่างง่าย ระยะเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 5 คน และการสนทนากลุ่มกับผู้ทรงคุณวุฒิและผู้บริหารท้องถิ่น 5 คน ซึ่งคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือ ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง และแนวคำถามสำหรับการสนทนากลุ่ม แบบสอบถามมีค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่าง 0.67–1.00 และค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .927 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา พร้อมบูรณาการผลในขั้นการตีความและพัฒนาข้อเสนอเชิงยุทธศาสตร์
ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับการดำเนินงานด้านการให้บริการสาธารณะดิจิทัลโดยรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.30, SD = 0.14) โดยระบบกลางทางกฎหมายมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด รองลงมาคือระบบพิสูจน์และยืนยันตัวตนทางดิจิทัลและระบบเอกสารดิจิทัล ส่วนระบบบริการภาครัฐเพื่อภาคธุรกิจและระบบรวมข้อมูลติดต่อภาครัฐมีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด 2. ปัญหาและเงื่อนไขสำคัญครอบคลุมความพร้อมของโครงสร้างพื้นฐานและความมั่นคงปลอดภัย การเชื่อมโยงข้อมูล สมรรถนะบุคลากร ความเท่าเทียมในการเข้าถึงบริการ และกลไกสนับสนุนเชิงนโยบาย และ 3. ข้อเสนอเชิงยุทธศาสตร์ประกอบด้วย 5 ด้าน ได้แก่ การยกระดับโครงสร้างพื้นฐานและความมั่นคงปลอดภัย การพัฒนาสมรรถนะบุคลากรและองค์กร การพัฒนาบริการที่ยึดประชาชนเป็นศูนย์กลาง การบูรณาการข้อมูลและบริการ และการขับเคลื่อนนโยบายและเครือข่ายความร่วมมือ ข้อค้นพบได้รับการสังเคราะห์เป็นกรอบการเปลี่ยนผ่านบริการสาธารณะดิจิทัลระดับท้องถิ่น ซึ่งเชื่อมโยงฐานความพร้อมขององค์กร การเปลี่ยนรูปบริการ และธรรมาภิบาลเพื่อความยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
จักรกฤษ กมุทมาศ. (2565). แนวโน้มของการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลสำหรับการบริหารงานองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: กรณีศึกษาเทศบาลในพื้นที่ขอนแก่นเมืองอัจฉริยะ. วารสารบริหารธุรกิจและการบัญชี มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 6(3), 77–101.
นิติกรณ์ ฉันท์วงศ์ชนะ และคณะ. (2557). ข้อเสนอเชิงยุทธศาสตร์เพื่อเสริมสร้างประสิทธิผลการบริหารจัดการด้านการเรียนการสอนด้วยเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในโรงเรียนมัธยมศึกษา. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 8(1), 71–86.
วัชรพล อรุณรัตน์ และธนัสถา โรจนตระกูล. (2566). ผลสัมฤทธิ์การบริหารงานบุคคลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นยุคดิจิทัล. Journal of Roi Kaensarn Academi, 8(1), 429–443.
วิรัช วิรัชนิภาวรรณ. (2561). การบริหารจัดการยุคดิจิทัลมีผลต่อการให้บริการสาธารณะของกรุงเทพมหานครตามแนวคิดการบริหารจัดการที่ยั่งยืน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น, 15(2), 370–383.
สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน). (2566). แผนพัฒนารัฐบาลดิจิทัลของประเทศไทย พ.ศ. 2566–2570. สืบค้นเมื่อ 6 กรกฎาคม 2567 จาก https://www.dga.or.th/policy-standard/policy-regulation/dga-019/dga-027/dg-plan-2566-2570/.
สำนักงานส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นจังหวัดเชียงราย. (2566). ข้อมูลองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดเชียงราย. สืบค้นเมื่อ 6 สิงหาคม 2567 จาก https://www.ts-local.com/demo_local/province/?province=เชียงราย.
องค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงราย. (2567). รายงานผลการดำเนินงานด้านดิจิทัล. สืบค้นเมื่อ 12 มีนาคม 2568 จาก https://www.chiangraipao.go.th/ita68/showList?cid=50.
อารีรัตน์ แก่นลืม และคณะ. (2566). การส่งเสริมและพัฒนาท้องถิ่นภายใต้การขับเคลื่อนการพัฒนาประเทศไทย 4.0. Journal of Modern Learning Development, 8(4), 206–218.
Denhardt, J. V. & Denhardt, R. B. (2003). The new public service: Serving, not steering. Armonk, NY: M.E. Sharpe.
Hood, C. (1991). A public management for all seasons?. Public Administration, 69(1), 3–19.
Moore, M. H. (1995). Creating public value: Strategic management in government. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Osborne, S. P. (2006). The new public governance?. Public Management Review, 8(3), 377–387.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
หมวดหมู่
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.

