การประเมินการให้บริการสาธารณะดิจิทัลและการพัฒนาข้อเสนอเชิงยุทธศาสตร์สำหรับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดเชียงราย

ผู้แต่ง

  • มานิตา โพธิกุล คณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
  • ประยูร อิมิวัตร์ คณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
  • วราดวง สมณาศักดิ์ คณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
  • อนันต์ แก้วตาติ๊บ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย

คำสำคัญ:

บริการสาธารณะดิจิทัล, องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น, รัฐบาลดิจิทัล, ข้อเสนอเชิงยุทธศาสตร์, การเปลี่ยนผ่านดิจิทัล

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ประเมินระดับการดำเนินงานด้านการให้บริการสาธารณะผ่านระบบเทคโนโลยีดิจิทัลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดเชียงรายตามกรอบบริการดิจิทัล 7 ด้าน 2. ศึกษาปัญหา ข้อจำกัด ความต้องการ และปัจจัยสนับสนุนการให้บริการสาธารณะดิจิทัล และ 3. พัฒนาข้อเสนอเชิงยุทธศาสตร์ที่เหมาะสมกับบริบทพื้นที่ ใช้การวิจัยแบบผสานวิธีเชิงอธิบายตามลำดับ ระยะเชิงปริมาณมีกลุ่มตัวอย่างเป็นปลัด รองปลัด หรือหัวหน้าสำนักปลัด จำนวน 70 คน ได้มาโดยการสุ่มอย่างง่าย ระยะเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 5 คน และการสนทนากลุ่มกับผู้ทรงคุณวุฒิและผู้บริหารท้องถิ่น 5 คน ซึ่งคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือ ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง และแนวคำถามสำหรับการสนทนากลุ่ม แบบสอบถามมีค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่าง 0.67–1.00 และค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .927 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา พร้อมบูรณาการผลในขั้นการตีความและพัฒนาข้อเสนอเชิงยุทธศาสตร์

ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับการดำเนินงานด้านการให้บริการสาธารณะดิจิทัลโดยรวมอยู่ในระดับมาก (equation = 4.30, SD = 0.14) โดยระบบกลางทางกฎหมายมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด รองลงมาคือระบบพิสูจน์และยืนยันตัวตนทางดิจิทัลและระบบเอกสารดิจิทัล ส่วนระบบบริการภาครัฐเพื่อภาคธุรกิจและระบบรวมข้อมูลติดต่อภาครัฐมีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด 2. ปัญหาและเงื่อนไขสำคัญครอบคลุมความพร้อมของโครงสร้างพื้นฐานและความมั่นคงปลอดภัย การเชื่อมโยงข้อมูล สมรรถนะบุคลากร ความเท่าเทียมในการเข้าถึงบริการ และกลไกสนับสนุนเชิงนโยบาย และ 3. ข้อเสนอเชิงยุทธศาสตร์ประกอบด้วย 5 ด้าน ได้แก่ การยกระดับโครงสร้างพื้นฐานและความมั่นคงปลอดภัย การพัฒนาสมรรถนะบุคลากรและองค์กร การพัฒนาบริการที่ยึดประชาชนเป็นศูนย์กลาง การบูรณาการข้อมูลและบริการ และการขับเคลื่อนนโยบายและเครือข่ายความร่วมมือ ข้อค้นพบได้รับการสังเคราะห์เป็นกรอบการเปลี่ยนผ่านบริการสาธารณะดิจิทัลระดับท้องถิ่น ซึ่งเชื่อมโยงฐานความพร้อมขององค์กร การเปลี่ยนรูปบริการ และธรรมาภิบาลเพื่อความยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

จักรกฤษ กมุทมาศ. (2565). แนวโน้มของการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลสำหรับการบริหารงานองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: กรณีศึกษาเทศบาลในพื้นที่ขอนแก่นเมืองอัจฉริยะ. วารสารบริหารธุรกิจและการบัญชี มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 6(3), 77–101.

นิติกรณ์ ฉันท์วงศ์ชนะ และคณะ. (2557). ข้อเสนอเชิงยุทธศาสตร์เพื่อเสริมสร้างประสิทธิผลการบริหารจัดการด้านการเรียนการสอนด้วยเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในโรงเรียนมัธยมศึกษา. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 8(1), 71–86.

วัชรพล อรุณรัตน์ และธนัสถา โรจนตระกูล. (2566). ผลสัมฤทธิ์การบริหารงานบุคคลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นยุคดิจิทัล. Journal of Roi Kaensarn Academi, 8(1), 429–443.

วิรัช วิรัชนิภาวรรณ. (2561). การบริหารจัดการยุคดิจิทัลมีผลต่อการให้บริการสาธารณะของกรุงเทพมหานครตามแนวคิดการบริหารจัดการที่ยั่งยืน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น, 15(2), 370–383.

สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน). (2566). แผนพัฒนารัฐบาลดิจิทัลของประเทศไทย พ.ศ. 2566–2570. สืบค้นเมื่อ 6 กรกฎาคม 2567 จาก https://www.dga.or.th/policy-standard/policy-regulation/dga-019/dga-027/dg-plan-2566-2570/.

สำนักงานส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นจังหวัดเชียงราย. (2566). ข้อมูลองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดเชียงราย. สืบค้นเมื่อ 6 สิงหาคม 2567 จาก https://www.ts-local.com/demo_local/province/?province=เชียงราย.

องค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงราย. (2567). รายงานผลการดำเนินงานด้านดิจิทัล. สืบค้นเมื่อ 12 มีนาคม 2568 จาก https://www.chiangraipao.go.th/ita68/showList?cid=50.

อารีรัตน์ แก่นลืม และคณะ. (2566). การส่งเสริมและพัฒนาท้องถิ่นภายใต้การขับเคลื่อนการพัฒนาประเทศไทย 4.0. Journal of Modern Learning Development, 8(4), 206–218.

Denhardt, J. V. & Denhardt, R. B. (2003). The new public service: Serving, not steering. Armonk, NY: M.E. Sharpe.

Hood, C. (1991). A public management for all seasons?. Public Administration, 69(1), 3–19.

Moore, M. H. (1995). Creating public value: Strategic management in government. Cambridge, MA: Harvard University Press.

Osborne, S. P. (2006). The new public governance?. Public Management Review, 8(3), 377–387.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-10-25

รูปแบบการอ้างอิง

โพธิกุล ม., อิมิวัตร์ ป., สมณาศักดิ์ ว., & แก้วตาติ๊บ อ. (2026). การประเมินการให้บริการสาธารณะดิจิทัลและการพัฒนาข้อเสนอเชิงยุทธศาสตร์สำหรับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดเชียงราย. วารสารวิชาการรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 8(5), 1–15. สืบค้น จาก https://so08.tci-thaijo.org/index.php/AJPP/article/view/6953