ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการสร้างเครือข่ายยุวชนประชาธิปไตยของสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร

Pantorn Issarapanyakul; Akekalak  Chaiyapumee

Authors

Pantorn Issarapanyakul Kasetsart University
Akekalak Chaiyapumee Kasetsart University

Keywords:

Success of Networking, Democratic youth, The Secretariat of The House Of Representatives

Abstract

Objectives of this research were: 1. To study the opinions on the factors affecting the success of networking of Democratic Youth of the Secretariat of the House of Representatives, categorized by personal factors; 2. To study factors related to the success of networking of the Democratic Youth; 3. To study factors affecting the success of networking of Democratic Youth. The sample group consisted of 217 Democratic Youth participants from 2022 to 2024. The statistics used for data analysis included one-way analysis of variance, Pearson’s correlation coefficient test, and multiple regression analysis. Significance was set at 0.05.

The research results found that Democratic youth with different personal factors, including gender, age, and year-groups, by overall, had different networking successes. When considering each aspect, it was found that democratic youth of different genders had different short-term networking success. Democratic youth with different personal factors, including age, education level, and year-groups, had different long-term networking success, with statistically significant level at 0.05. Furthermore, Cooperation factors, management factors, information systems factors, leadership factors, policy and strategy factors, and relationship factors were related to overall success, short-term success, and long-term success of networking of Democratic Youth at the statistically significant level of 0.01. Additionally, there were two factors affecting overall success and short-term success: policy and strategy factors and relationship factors. There were three factors affecting long-term success: policy and strategy factors, relationship factors, and cooperation factors with a statistically significant level of 0.05.

References

คณะอนุกรรมการจัดทำองค์ความรู้ ประเด็นการพัฒนาที่ 3. (2567). องค์ความรู้ ประเด็นการพัฒนาที่ 3 ส่งเสริมและสนับสนุนการมีส่วนร่วมของภาคพลเมืองในกระบวนการนิติบัญญัติ เรื่อง การสร้างเครือข่ายภาคพลเมืองให้เข้มแข็งและยั่งยืนเพื่อสนับสนุนงานนิติบัญญัติ. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.

จริยา เสถบุตร. (2537). การวิจัยเชิงปริมาณ. สารานุกรมศึกษาศาสตร์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 13, 61-69.

จเร พันธุ์เปรื่อง. (2547). สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร อดีต - ปัจจุบัน. รัฐสภาสาร, 52(6), 68-123.

ช่อผกา กิจเจริญทรัพย์. (2562). ข้อเสนอแนวคิดในการปรับปรุงหรือพัฒนางาน เรื่อง เครื่องมือการพัฒนาเครือข่ายประชาธิปไตย สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.

ชัชวาลย์ สิงหาทอง. (2561). รูปแบบเครือข่ายความร่วมมือทางการศึกษา. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 1(3), 1-12.

ณรงค์ศักดิ์ เพชรเรืองสุด. (2559). การศึกษาแนวทางการพัฒนาเครือข่ายยุวชนประชาธิปไตยสู่การเป็นเครือข่ายของรัฐสภาแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์ สืบค้น 17 กรกฎาคม 2567, จาก https://dl.parliament.go.th/handle/20.500.13072/560925

พิสิฐชัย รักเกียรฐิ อ่อนสิงห์. (2556). บทบาทของสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎรในการส่งเสริมการพัฒนาการเมืองแก่ยุวชนประชาธิปไตย (วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สราทตรา เล่งไพบูลย์ และสุนันทา ศรีศิริ. (2567). ปัจจัยความสัมพันธ์ของคุณลักษณะทางประชากรศาสตร์ ที่มีผลต่อความต้องการเข้าร่วมกิจกรรมนันทนาการของนักศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกลุ่มเครือข่ายอุดมศึกษาภาคกลางตอนล่าง. วารสารศิลปการจัดการ, 8(3), 466-489.

สำนักประชาสัมพันธ์ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2566). รายงานผลการดำเนินงานตามตัวชี้วัดที่ 1.1 ระดับความสำเร็จของการพัฒนาและเสริมสร้างการเมืองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขที่มีเสถียรภาพและมีธรรมาภิบาล กิจกรรมยุวชนประชาธิปไตยฯ. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร

สุดา มงคลสิทธิ์. (2562). กลยุทธ์การสร้างเครือข่ายความร่วมมือเพื่อพัฒนาการจัดการศึกษาในโรงเรียนเอกชนจังหวัดชลบุรี. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(10), 5844-5859.

สุมิตร สุวรรณ. (ม.ป.ป.). ความแตกต่างการวิจัยเชิงปริมาณและการวิจัยเชิงคุณภาพ. สืบค้น 31 มีนาคม 2568, จาก http://www.rlc.nrct.go.th/ewt_dl.php?nid=899

เอมอร จังศิริพรปกรณ์. (2550). การวัดและประเมินผลการศึกษา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row.