ปัจจัยด้านการบริหารแบบมีส่วนร่วมที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากร สังกัดสำนักงานอาชีวศึกษาจังหวัดปัตตานี
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยด้านการบริหารแบบมีส่วนร่วมที่ส่งผลต่อความผูกพัน ต่อองค์กรของบุคลากรสังกัดสำนักงานอาชีวศึกษาจังหวัดปัตตานี โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหาร ครู และบุคลากรสายสนับสนุนทางการศึกษา จำนวน 300 คน โดยเลือกกลุ่มตัวอย่างด้วยวิธีเจาะจง เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ
ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยด้านการบริหารแบบมีส่วนร่วมทั้ง 4 ด้าน ได้แก่ การให้ข้อมูลและการสื่อสาร การมีส่วนร่วมในการตัดสินใจ การมอบอำนาจและอิสระในการปฏิบัติงาน และการทำงานเป็นทีม สามารถร่วมกันพยากรณ์ความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ คิดเป็นร้อยละ 98 (R²=.980, F=3534.205, p<.001) โดยปัจจัยที่มีอิทธิพลสูงสุด คือ การให้ข้อมูลและการสื่อสาร (β=.409) การมีส่วนร่วมในการตัดสินใจ (β=.320) การทำงานเป็นทีม (β=.251) และการมอบอำนาจและอิสระในการปฏิบัติงาน (β=.049) ตามลำดับ ทั้งนี้ทุกปัจจัยมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าการสื่อสารภายในที่ชัดเจนโปร่งใสและการเปิดโอกาสให้บุคลากร มีส่วนร่วมในการตัดสินใจ เป็นกลไกสำคัญในการเสริมสร้างความผูกพันต่อองค์กรและสามารถนำไปใช้เป็นแนวทางพัฒนาการบริหารงานบุคคลของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานอาชีวศึกษาจังหวัดปัตตานี
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2565). รายงานสถิติการศึกษาอาชีวศึกษา ปีการศึกษา 2565. สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา.
สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2564). แผนพัฒนาการอาชีวศึกษา พ.ศ. 2566-2570. สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา.
Meyer, J. P., & Allen, N. J. (1997). Commitment in the workplace: Theory, research, and application. Sage Publications.
Maslach, C., Schaufeli, W. B., & Leiter, M. P. (2001). Job burnout. Annual Review of Psychology, 52, 397-422. https://doi.org/10.1146/annurev.psych.52.1.397
Vroom, V. H., & Jago, A. G. (1988). The new leadership: Managing participation in organizations. Prentice Hall.
Yukl, G. (2013). Leadership in organizations (8th ed.). Pearson.
สำนักงานอาชีวศึกษาจังหวัดปัตตานี. (2568).รายงานข้อมูลบุคลากรในสังกัดสำนักงานอาชีวศึกษาจังหวัดปัตตานี ประจำปีงบประมาณ พ.ศ.2568. สำนักงานอาชีวศึกษาจังหวัดปัตตานี
Hair, J. F., Hult, G. T. M., Ringle, C. M., & Sarstedt, M. (2019). A primer on partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM) (2nd ed.). SAGE.
Likert, R. (1967). The human organization: Its management and value. McGraw-Hill.
Robbins, S. P., & Judge, T. A. (2019). Organizational behavior (18th ed.). Pearson.
Tourish, D., & Hargie, O. (2004). Key issues in organizational communication. Routledge.
Vroom, V. H., & Yetton, P. W. (1973). Leadership and decision-making. University of Pittsburgh Press.
Heller, F., Pusic, E., Strauss, G., & Wilpert, B. (1998). Organizational participation: Myth and reality. Oxford University Press.
Katzenbach, J. R., & Smith, D. K. (1993). The discipline of teams. Harvard Business Review, 71(2), 111-120.
Spreitzer, G. M. (1995). Psychological empowerment in the workplace: Dimensions, measurement, and validation. Academy of Management Journal, 38(5), 1442-1465. https://doi.org/10.2307/256865
Conger, J. A., & Kanungo, R. N. (1988). The empowerment process: Integrating theory and practice. Academy of Management Review, 13(3), 471-482. https://doi.org/10.5465/amr.1988.4306983
Blau, P. M. (1964). Exchange and power in social life. Wiley.
Deci, E. L., & Ryan, R. M. (2000). The "what" and "why" of goal pursuits: Human needs and the self-determination of behavior. Psychological Inquiry, 11(4), 227-268.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการสถาบันการอาชีวศึกษาภาคใต้ 3 (KRIS Journal)
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
