การระดมทรัพยากรสมัยใหม่เพื่อการพัฒนาการศึกษาอย่างยั่งยืนในยุคดิจิทัลรัปต์

Main Article Content

วรพล ศรีเทพ
แก้วภัทรา จิตรอักษร

บทคัดย่อ

กระบวนการที่เป็นเลิศในการระดมทรัพยากรสมัยใหม่เพื่อการพัฒนาการศึกษาอย่างยั่งยืนในยุคดิจิทัลรัปต์ต้องอาศัยกระบวนการที่เป็นระบบและสอดคล้องกับแนวคิดและทฤษฎีที่เกี่ยวข้อง การจัดสรรงบประมาณและการลงทุนในทรัพยากรดิจิทัลตามทฤษฎีการพัฒนาอย่างยั่งยืน การสร้างความร่วมมือกับภาคเอกชนและชุมชนตามทฤษฎีการพัฒนาแบบมีส่วนร่วม การใช้เทคโนโลยีเปิดและซอฟต์แวร์ฟรีตามทฤษฎีทรัพยากรแบบเปิด การพัฒนาทักษะบุคลากรตามทฤษฎีการเรียนรู้และการพัฒนาทักษะ การตั้งเป้าหมายและแผนกลยุทธ์ตามทฤษฎีการวางแผนเชิงกลยุทธ์ การสร้างระบบสนับสนุนการเรียนรู้ออนไลน์ตามทฤษฎีการเรียนรู้ออนไลน์ การวางแผนการลงทุนและบำรุงรักษาอย่างต่อเนื่องตามทฤษฎีการบริหารจัดการสินทรัพย์ และการประเมินผลและปรับปรุงอย่างสม่ำเสมอตามทฤษฎีการประเมินผล โดยผู้เขียนเสนอแนวคิดองค์ประกอบและกระบวนการที่เป็นเลิศในการระดมทรัพยากรสมัยใหม่เพื่อการพัฒนาการศึกษาอย่างยั่งยืนในยุคดิจิทัลรัปต์ในรูปแบบ 3P-UPLIFT เพื่อให้การบริหารจัดการทรัพยากรเป็นไปอย่างยั่งยืนและมีประสิทธิภาพ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ศรีเทพ ว., & จิตรอักษร แ. (2025). การระดมทรัพยากรสมัยใหม่เพื่อการพัฒนาการศึกษาอย่างยั่งยืนในยุคดิจิทัลรัปต์. วารสารศึกษาศาสตร์ วิทยาลัยนครราชสีมา, 4(1), 1–14. สืบค้น จาก https://so08.tci-thaijo.org/index.php/edunmcj/article/view/3876
ประเภทบทความ
Academic article

เอกสารอ้างอิง

กนกพร แสนสุขสม. (2561). นวัตกรรมการบริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาตามแนวคิดความมีชื่อเสียงขององค์การที่มีผลต่อการ

ระดมทรัพยากรทางการศึกษา (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย). Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD), 3030.

ณรงค์ฤทธิ์ ประทุมชัย. (2564). แนวทางการพัฒนาการระดมทรัพยากรเพื่อการบริหารจัดการศึกษาในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 3 (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

พรเทพ โพธิ์พันธุ์. (2562). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมการระดมทุนเพื่อการศึกษาของสถานศึกษา (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

พรเทพ โพธิ์พันธุ์. (2563). แนวปฏิบัติที่ดีในการระดมทุนเพื่อการศึกษาของโรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

เบญจาภา เบญจธรรมธร. (2562). การบริหารจัดการทรัพยากรทางการศึกษาของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3. วารสารราชภัฏสุราษฎร์ธานี, 6(2), 47–66.

พิณสุดา สิริธรังศรี, สรรเสริญ สุวรรณ์, พัชราภา ตันติชูเวช, & ประสพสุข ฤทธิเดช. (2561). รายงานการวิจัยเรื่อง รูปแบบการระดมทรัพยากรเพื่อการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

พิณสุดา สิริธรังศรี. (2561). การระดมทรัพยากรเพื่อการศึกษา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

พิสิษฐ ภู่รอด. (2559). รูปแบบการระดมทรัพยากรทางการศึกษาของโรงเรียนดีเด่นขนาดเล็กของรัฐ (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา.

ภาณุพงศ์ หล้าแหล้. (2564). การบริหารทรัพยากรทางการศึกษาของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 6. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). รูปแบบการระดมทรัพยากรเพื่อการศึกษา. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.

สุภัทรพงศ์ รวงผึ้งรุ่งโรจน์, และคณะ. (2566). นวัตกรรมเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิซรัพชัน. วารสารคุณภาพชีวิตและกฎหมาย, 19(1), 192–204.

อรวรรณ อินสะคู. (2561). การระดมทรัพยากรเพื่อการบริหารจัดการศึกษาของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 1 (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.

อัมพร พรมมี. (2564). การบริหารทรัพยากรทางการศึกษาให้เกิดประสิทธิผลสูงสุด (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.