แนวทางการส่งเสริมความสุขในองค์กรของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลพบุรีเขต 2
คำสำคัญ:
ความสุขในองค์กร, แนวทาง, สถานศึกษาบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน และสภาพพึงประสงค์ของการส่งเสริมความสุขในองค์กรของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลพบุรีเขต 2 2) เพื่อวิเคราะห์ความต้องการจำเป็นในการส่งเสริมความสุขในองค์กรของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลพบุรีเขต 2 3) เพื่อเสนอแนวทางการส่งเสริมความสุขในองค์กรของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลพบุรีเขต 2 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลพบุรีเขต 2 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 310 คน คัดเลือกด้วยวิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ แบบสอบถามวที่มีค่าความเชื่อมั่นแบบสอบถามสภาพปัจจุบัน คือ 0.987 และค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามสภาพที่พึงประสงค์ คือ 0.990 และแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าดัชนีความต้องการจำเป็น และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลจากการวิจัย พบว่า 1) สภาพปัจจุบันและสภาพพึงประสงค์ของการส่งเสริมความสุขในองค์กรของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลพบุรีเขต 2 ภาพรวมอยู่ในระดับมากและมากที่สุด 2) ความต้องการจำเป็นในการส่งเสริมความสุขในองค์กรของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลพบุรีเขต 2 ในภาพรวม พบว่า ด้านที่มีความต้องการจำเป็นมากที่สุด คือ ด้านที่ 3 Happy Relax (การผ่อนคลาย) และ 3) แนวทางการส่งเสริมความสุขในองค์กรของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลพบุรีเขต 2 มี 8 แนวทาง มีกระบวนการที่สามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้ครบถ้วนทุกแนวทาง
เอกสารอ้างอิง
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา. (2563). รายงานผลการดำเนินงานและการส่งเสริมความเสมอภาคทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา.
นารีรัตน์ อัจฉริยะมณีกุล. (2567). การพัฒนาสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาเพื่อสร้างสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ที่มีความสุข. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พัตร์นิวรรณ ศิริภูมิ และ ชนมณี ศิลานุกิจ. (2567). การบริหารงานเชิงกลยุทธ์เพื่อสร้างสุขภาวะในองค์กรการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ภรณ์ทิพย์ ทองวิเศษ. (2567). แนวทางการส่งเสริมความสุขและสุขภาวะองค์กรในสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ภัทรพล สายแวว. (2565). การพัฒนาองค์กรการศึกษาเพื่อเสริมสร้างคุณภาพชีวิตครูและบุคลากร.กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยราชภัฏ.
สิรินุช สายคูณ. (2567). การสร้างสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อความสุขของบุคลากรในโรงเรียนประถมศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สยามรัฐ. (2567). การส่งเสริมสุขภาวะองค์กรในสถานศึกษา. สืบค้นจาก https://www.siamrath.co.th
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลพบุรี เขต 2. (2567). รายงานการดำเนินงานส่งเสริมความสุขและคุณภาพชีวิตในสถานศึกษา. ลพบุรี: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลพบุรี เขต 2.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.). (2567). คู่มือส่งเสริมสุขภาวะองค์กร. กรุงเทพฯ: สสส.
สำนักสนับสนุนสุขภาวะองค์กร. (2567). แนวทางการพัฒนาความสุขและคุณภาพชีวิตในองค์กร. กรุงเทพฯ: สำนักสนับสนุนสุขภาวะองค์กร.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษาแห่งชาติ. (2560). รายงานสถานภาพการศึกษาและพัฒนาการของระบบการศึกษาไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษาแห่งชาติ.
Consumer Financial Protection Bureau. (2015). Behavioral economics and financial decision-making. Washington, DC: U.S. Government Printing Office.
DuFour, R., & Eaker, R. (2008). Professional learning communities at work: Best practices for enhancing student achievement (2nd ed.). Bloomington, IN: Solution Tree Press.
Edmondson, A. (1999). Psychological safety and learning behavior in work teams. Administrative Science Quarterly, 44(2), 350–383. https://doi.org/10.2307/2666999
Herzberg, F. (1959). The motivation to work. New York, NY: John Wiley & Sons.
Huppert, F. A. (2009). Psychological well-being: Evidence regarding its causes and consequences. Applied Psychology: Health and Well-Being, 1(2), 137–164. https://doi.org/10.1111/j.1758-0854.2009.01008.x
Kirk, R. E. (2000). Experimental design: Procedures for the behavioral sciences (3rd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
Lazarus, R. S., & Folkman, S. (1984). Stress, appraisal, and coping. New York, NY: Springer.
Maslow, A. H. (1943). A theory of human motivation. Psychological Review, 50(4), 370–396. https://doi.org/10.1037/h0054346
Mayo, E. (1933). The human problems of an industrial civilization. New York, NY: Macmillan.
Meyer, J. P., & Allen, N. J. (1991). A three-component conceptualization of organizational commitment. Human Resource Management Review, 1(1), 61-89.https://doi.org/10.1016/1053-4822(91)90011-Z
Rogers, C. R. (1951). Client-centered therapy: Its current practice, implications and theory. Boston, MA: Houghton Mifflin.
Salanova, M., Agut, S., & Peiró, J. M. (2005). Linking organizational resources and work engagement to employee performance and customer loyalty: The mediation of
service climate. Journal of Applied Psychology, 90(6), 1217–1227.
Skinner, B. F. (1953). Science and human behavior. New York, NY: Macmillan.
Thaler, R. H., & Sunstein, C. R. (2008). Nudge: Improving decisions about health, wealth, and happiness. New Haven, CT: Yale University Press.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). New York, NY: Harper & Row.
