The Role of Social Media in Communication : The 2025 Earthquarke in Bangkok
Keywords:
Communication in Crisis, Social Media, Bangkok EarthquakeAbstract
For study purposes: 1) To examine the content formats and communication channels on social media during the 2025 Bangkok earthquake. 2) To investigate the problems arising from public use of social media during the 2025 Bangkok earthquake. Key informants include: Social media users (1) Social media users (2) Rescue personnel utilizing online platforms (2) Disaster policy experts Disaster policy experts This is a qualitative study using structured in-depth interviews, with data analyzed by drawing conclusions.
The findings reveal: 1) Content formats and communication channels on social media during the 2025 Bangkok earthquake include: Real-time situation updates, sharing of actual incident clips by victims, instant alerts, and inquiry posts, often using hashtags such as #Earthquake, #BuildingCollapse, #SAVE Analytical and critical posts questioning and demanding government policy, such as for warning systems and fact-checking. Calls for assistance, specifying locations needing help, requests for aid in comment sections, and sharing disaster preparedness guides. Awareness-raising content, including infographics showing the earthquake’s epicenter and risk areas, and live updates from experts.Communication channels: Facebook was used mainly for posting damage images and live broadcasts from affected areas; Twitter for rapid alerts and trending hashtags; TikTok for short videos summarizing the situation and raising alarm; LINE for closed-group information sharing and safety advice; YouTube for in-depth expert interviews and analysis.2) Problems from public use of social media during the 2025 Bangkok earthquake include: Rapid spread of misinformation, such as exaggerated aftershock predictions.Circulation of alarming news, e.g., reports of ground subsidence, building collapse, aftershocks, without source verification. Users sharing unverified information. Government communication lacking an official warning system and slow updates
References
กิตติพงษ์ พรมโคตร. (2562). นักข่าวพลเมืองในยุคดิจิทัล: ศักยภาพและข้อจำกัดในการรายงานเหตุการณ์ฉุกเฉิน. วารสารนิเทศศาสตร์ปริทัศน์, 22(2), 87–104.
ธีรยุทธ รัตนสุนทร. (2565). การสื่อสารในภาวะฉุกเฉิน: ศักยภาพของสื่อสังคมออนไลน์ในการจัดการภัยพิบัติ. วารสารเทคโนโลยีและสื่อสารมวลชน, 9(2), 45–60.
นฤมล รัตนาภิบาล. (2562). ความรู้เท่าทันข่าวปลอม: แนวทางการพัฒนาทักษะของผู้ใช้โซเชียลมีเดียในประเทศไทย.วารสารการวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 11(1), 23–37.
นิภา แสงรัตน์. (2564). สื่อสังคมออนไลน์กับการสร้างข้อมูลจากประชาชนในภาวะวิกฤต: ศึกษากรณีเหตุการณ์น้ำท่วมภาคใต้ 2563. วารสารการสื่อสารมวลชน, 10(1), 55–72.
พัชราภา กฤตธนานันท์. (2563). การสื่อสารของภาครัฐผ่านโซเชียลมีเดียในภาวะวิกฤต: ศึกษากรณีการแพร่ระบาดของ COVID-19. วารสารรัฐศาสตร์ปริทรรศน์, 21(3), 112–129.
ศิรินภา พิริยะโชติ. (2565). ความเชื่อมั่นของประชาชนต่อข้อมูลข่าวสารในโซเชียลมีเดียช่วงวิกฤตโควิด-19 และภัยธรรมชาติ. วารสารสื่อสารและการจัดการ, 7(1), 45–59.
ศิริลักษณ์ ทองเจริญ. (2561). ข่าวปลอมในสื่อสังคมออนไลน์กับความเชื่อของประชาชนในภาวะวิกฤต. วารสารนิเทศศาสตร์, 36(2), 45–62.
ศุภมาศ พิทักษ์พงศ์. (2563). การสื่อสารความเสี่ยงผ่านสื่อสังคมออนไลน์ในภาวะวิกฤต: บทเรียนจากเหตุการณ์น้ำท่วมและแผ่นดินไหวในประเทศไทย. วารสารนิเทศศาสตร์, 38(1), 101–117.
สรวุฒิ สุตะบุตร. (2564). อินฟลูเอนเซอร์กับบทบาทสื่อสารสาธารณะในสถานการณ์วิกฤต. วารสารนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 39(2), 85–102.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2566). รายงานการสำรวจการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในครัวเรือน พ.ศ. 2566. กรุงเทพฯ: กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
สุพจน์ เจริญผล. (2564). โซเชียลมีเดียกับการจัดการภัยพิบัติในสังคมไทย. วารสารนิเทศศาสตร์, 39(2), 21–36.
สุพัตรา จิตต์สงวน. (2565). การสื่อสารของภาครัฐผ่านโซเชียลมีเดียในภาวะวิกฤต: การศึกษาเชิงวิเคราะห์ในประเทศไทย (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ).
สุวิชา วงศ์ดี. (2564). โซเชียลมีเดียกับการสื่อสารในภาวะวิกฤต: กรณีศึกษาการระบาดของโควิด-19 และภัยพิบัติในประเทศไทย. วารสารนิเทศศาสตร์, 39(3), 55–72.
อโนมา กลิ่นเจริญ. (2558). ความหมายและกระบวนการบริหารการสื่อสารในภาวะวิกฤตขององค์กรภาครัฐ. รายงานวิจัย. คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.
อรุณี หงษ์ทอง. (2562). ความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงข้อมูลภัยพิบัติของผู้สูงอายุในภาคเหนือ. วารสารการสื่อสารมวลชน, 25(2), 113–132.
อัจฉรา ชีวพันธุศรี. (2565). โซเชียลมีเดียกับการเยียวยาทางจิตใจในช่วงวิกฤต: กรณีศึกษาชุมชนผู้ประสบภัยบนโลกออนไลน์. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 48(3), 27–46.
อิศรา ธรรมโชติ. (2565). ความน่าเชื่อถือและการเลือกใช้แหล่งข่าวสารของประชาชนในช่วงภัยพิบัติ. วารสารนิเทศ ศาสตร์, 41(1), 35–52.
Castells, M. (2010). The rise of the network society: The information age: Economy, society, and culture (Vol. 1). Wiley-Blackwell.
Kaplan, A. M., & Haenlein, M. (2010). Users of the world, unite! The challenges and opportunities of social media. Business Horizons, 53(1), 59–68.
Kaplan, A. M., & Haenlein, M. (2010). Users of the world, unite! The challenges and opportunities of social media. Business Horizons, 53(1), 59–68.
McQuail, D. (2010). McQuail’s Mass Communication Theory (6th ed.). Sage Publications.
Nip, J. Y. M. (2010). Rethinking the role of the citizen journalist in crisis communication. International Journal of Communication, 4, 1447–1467.
Palen, L., Vieweg, S., Liu, S. B., & Hughes, A. L. (2009). Crisis in a networked world: Features of computer-mediated communication in the April 16, 2007, Virginia Tech event. Social Science Computer Review, 27(4), 467–480.
Palen, L., Vieweg, S., Liu, S. B., & Hughes, A. L. (2009). Crisis in a networked world: Features of computer-mediated communication in the April 16, 2007, Virginia Tech event. Social Science Computer Review, 27(4), 467–480.
Pfefferbaum, B., North, C. S., & Flynn, B. W. (2012). Disaster mental health services: A guidebook for clinicians and administrators. Oxford University Press.
Van Dijk, J. (2005). The Deepening Divide: Inequality in the Information Society. SAGE Publications.
Vieweg, S., Hughes, A. L., Starbird, K., & Palen, L. (2010). Microblogging during two natural hazards events: What Twitter may contribute to situational awareness. In Proceedings of the SIGCHI conference on human factors in computing systems (pp. 1079–1088).
Vieweg, S., Hughes, A. L., Starbird, K., & Palen, L. (2010). Microblogging during two natural hazards events: What Twitter may contribute to situational awareness. In CHI '10: Proceedings of the SIGCHI Conference on Human Factors in Computing Systems (pp. 1079–1088).
Vosoughi, S., Roy, D., & Aral, S. (2018). The spread of true and false news online. Science, 359(6380), 1146–1151. https://doi.org/10.1126/science.aap9559
Yamamura, E. (2020). Social media, disaster risk communication, and evacuation behavior: Evidence from the 2016 Kumamoto earthquakes. International Journal of Disaster Risk Reduction, 47, 101546.
