Development of a Supervision Model Based on the Blended Learning Approach to Enhance Teachers’ Competency in Designing Innovative Approaches to Moral Education under Phrae Primary Educational Service Area Office 1
Keywords:
Supervision Model Based on Blended Learning, Teachers’ Competency in Designing Innovative Moral Education, Phrae Primary Educational Service Area OfficeAbstract
This research aimed to: (1) examine foundational data for developing a supervisory model based on blended learning principles to enhance teachers’ competencies in creating moral innovation; (2) construct and validate the quality of the supervisory model; (3) study the results of implementing the model; and (4) evaluate its effectiveness. The sample consisted of three experts interviewed regarding the model, nine experts assessing its quality, and 71 teachers under the Phrae Primary Educational Service Area Office 1 who participated in the model implementation. Research instruments included: a structured interview form, a model suitability assessment form, a knowledge test on moral innovation development, a competency evaluation form, a report quality assessment form, an attitude scale, and a model efficiency evaluation form. Data were analyzed using descriptive statistics (frequency, percentage, mean, and standard deviation), inferential statistics (Paired t-test), and qualitative content analysis.
The findings revealed that:
- The developed supervisory model integrated clinical supervision, directive supervision, and mentoring. It comprised five key components: principles, objectives, content, assessment and evaluation, and a six-step supervisory process D1: Define Problems and Needs, D2: Direct Planning, D3: Develop Activities, O: Observation, E: Examine and Evaluate, and P: Publish a Successful Work.
- Expert evaluations indicated that the model was highly appropriate.
- Teachers who underwent supervision showed statistically significant improvements in knowledge, competency, and attitudes toward moral innovation development.
- The model demonstrated high effectiveness, particularly in terms of accuracy, followed by feasibility, appropriateness, and usefulness.
References
กรองทอง จิรเดชากุล. (2550). นวัตกรรมการศึกษาชุดคู่มือการนิเทศภายในโรงเรียน. สำนักพิมพ์ธารอักษร.
ฉวีวรรณ ไชยพิเศษ. (2564). การสร้างและพัฒนากระบวนการนิเทศตามศาสตร์พระราชาพื้นฐานการจัดการเรียนรู้โดยโครงงานคุณธรรมสำหรับครูในสถานศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 4. วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา, 12(2), 97-112.
ทิศนา แขมมณี. (2557). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้ เพื่อการจัดกระบวนการในที่มีประสิทธิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 15). โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวิริยาสาส์น.
พวงอ้อย ไชยดี. (2564). การพัฒนาแนวทางการนิเทศแบบสอนแนะ (Coaching) สำหรับสถานศึกษาสังกัดเทศบาล
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม]. DSpace at Mahasarakham University. http://202.28.34.124/dspace/bitstream/123456789/1030/1/59010586047.pdf
รอง ปัญสังกา และคณะ. (2562). รูปแบบการพัฒนาสถานศึกษาสู่ความเป็นโรงเรียนสีขาวตามแนวทางศาสตร์พระราชาสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1. สำนักงาน คณะกรรมการการศึกษาชั้นพื้นฐาน.
วชิรา เครือคำอ้าย และชวลิต ขอดศิริ. (2561). การพัฒนารูปแบบการนิเทศโดยใช้กระบวนการชี้แนะและระบบพี่เลี้ยง เพื่อส่งเสริมศักยภาพการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน จังหวัดเชียงใหม่. มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงใหม่. https://cmruir.cmru.ac.th/handle/123456789/1440
วัชรา เล่าเรียนดี. (2556). การนิเทศการสอน. ภาควิชาหลักสูตรและวิธีการสอนคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วาสนา ต่อชาติ. (2563) .การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานขนาดเล็กที่มีประสิทธิผลในยุคดิจิทัล. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอำนาจเจริญ.
วาสนา บุญมาก. (2562). การพัฒนารูปแบบการนิเทศแบบบูรณาการเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุก ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. Journal of Education and Innovation, 23(2), 269-280. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edujournal_nu/article/view/190689
ศรีน้อย ลาวัง. (2552). การวิเคราะห์กระบวนการพัฒนานวัตกรรมการเรียนการสอนของครูโดยใช้เทคนิคการสืบสอบแบบชื่นชม. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
สกาวรัตน์ ไกรมาก. (2562). การนิเทศด้วยกระบวนการวิจัยเพื่อส่งเสริมความสามารถในการพัฒนานวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ของครูกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ (ภาษาอังกฤษ) ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา พะเยา เขต 2. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). การพัฒนาศึกษานิเทศแนวใหม่. สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการการศึกษาชั้นพื้นพื้นฐาน
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). แนวทางการนิเพื่อพัฒนาและส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Leaning) ตามนโทบายลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ศาสตร์กษัตริย์ หลักการทรงงาน หลักการครองราชย์ แนวพระราชดำริและทฤษฎีในการพัฒนาประเทศของพระบาทสมเด็จพระพระปรมหาภูมิพลอดุลเดชบรม นาถบพิตร. สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สุทธนู ศรีใสย์. (2555). หลักการนิเทศการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 5). คณะครุศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุภาภรณ์ ใจสุข. (2563). การพัฒนารูปแบบการนิเทศตามแนวคิดการชี้แนะร่วมด้วยแนวคิดกัลยาณมิตร เพื่อส่งเสริมความสามารถในการจัดการเรียนรู้แบบเรียนรู้ร่วมกัน ด้วยการสืบสอบ 4Ex2 สาหรับครูคณิตศาสตร์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารสังคมศาสตร์วิจัย. 11(2), 187-210. https://so02.tci- thaijo.org/index. php/ssr/article/view/246569
สุเมธ ตันติเวชกุล. (2554). การทรงงานพัฒนาประเทศของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว: ประสบการณ์การเรียนรู้ตามรอยพระยุคลบาทของ ดร.สุเมธ ตันติเวชกุล. สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
อัญชลี ธรรมะวิธีกุล. (2552). กระบวนการนิเทศภายใน. อักษรบริการ.
อานนท์ ศักดิ์วรวิชญ์. (2560). เข้าใจ เข้าถึง พัฒนา: วิธีการแห่งศาสตร์พระราชาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. https://mgronline.com/daily/detail/9600000103010
Glickman, C.D. (2004). Developmental Supervision: Alternative Practices for Helping Teachers Improve Instruction (6thed). Association for Supervision and Curriculum Development.
