ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์การทดสอบระดับชาติ (O-NET)  กลุ่มสาระภาษาต่างประเทศ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6  สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 1

Autcharaporn Thongnum; Pattarapol Thongnum

doi:10.14456/jedusrru.2024.6

Authors

Autcharaporn Thongnum Surin Primary Educational Service Area Office1
Pattarapol Thongnum Educator Faculty of Education Surindra Rajabhat University

DOI:

https://doi.org/10.14456/jedusrru.2024.6

Keywords:

Achievement, Ordinary National Educational Test, Foreign Languages of the students, students in grade 6

Abstract

The purposes of this research was to study the relationship between various factors and the Achievement of Ordinary National Educational Test to Learning Area of Foreign Languages of the students in grade 6. The sample group used in this research was English language teachers and director. A total of 217 educational institution administrators were randomly selected. The instrument is a 5 level estimation questionnaire with 0.96 confidence values. The statistics used for data analysis are mean (𝑥̅) standard deviation (SD) and one-way analysis of variance (One-way Anova). And when differences are found to be statistically significant Therefore individual tests were carried out using the Scheffe's method.
The research findings were as follows. The factors related to the Achievement of Ordinary National Educational Test to Learning Area of Foreign Languages of the students in grade 6 with statistical significance at the level of .05 is in each item when absent from school.

Keywords: Achievement, Ordinary National Educational Test, Foreign Languages of the students, students in grade 6

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2548). พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา พุทธศักราช 2547. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.

ธนนันท์ ธนารัชตะภูมิ. (2563). “การใช้ประโยชน์จากผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน.” วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 48(1), 63 – 82.

นันทพร จิตรจำลอง. (2564). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 7. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิจัยและประเมินผลการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.

พรพรรณ เสาร์คำเมืองดี. (2562). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยการเรียนรู้แบบร่วมมือ เทคนิค STAD. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาคณิตศาสตรศึกษา ภาควิชาคณิตศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.

รัตนา บำรุงจันทร์, ภัคณัฏฐ์ สมพงษ์ธรรม และสฎายุ ธีระวณิชตระกูล. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ของนักเรียนโรงเรียนขยายโอกาส สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระแก้ว เขต 2. วารสารบริหารการศึกษา มศว, 16(30), 188 – 200.

รัชพล เสิบกลิ่น, นันทพร ชื่นสุพันธรัตน์ และปรวีณ์ โชติพิทยสุนนท์. (2565). การศึกษาผลสัมฤทธิ์และเจตคติที่มีต่อการเรียนการสอนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง ความน่าจะเป็นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ที่เรียนด้วยรูปแบบการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค TAI กับการเรียนรู้แบบปกติ. วารสารครุศาสตร์สาร, 16(1), 104 – 116.

ล้วน สายยศ และ อังคณา สายยศ. (2542). การวัดด้านจิตพิสัย. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาสน์.

ศราวุธ สุวรรณวรบุญ และธีร หฤทัยธนาสันติ์. (2562). ผล O-NET ต่ำในชายแดนใต้: ต้นตอของปัญหาและทางเลือกในการจัดการปัญหา. วารสารวิทยบริการมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 31(1), 255 – 269.

สุทธิพงษ์ นามเกิด. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 สังกัดสำนักงานเขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร, วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิตมหาวิทยาลัยพะเยา.

อุษณี ลลิตผสาน, ธนนันท์ ธนารัชตะภูมิ และ สรียา โชติธรรม. (2566). การพัฒนารูปแบบการรายงานผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ระดับบุคคล เพื่อส่งเสริมการใช้ผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติของนักเรียนและผู้ปกครอง. วารสารการทดสอบและการประเมินทางการศึกษาระดับชาติ, 4(2), 81 – 107.