รูปแบบความสำเร็จของการพัฒนาผู้นำนักขับเคลื่อนยุทธศาสตร์นำการเปลี่ยนแปลง ตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ตำบลสองพี่น้อง จังหวัดจันทบุรี
คำสำคัญ:
ผู้นำนักขับเคลื่อนยุทธศาสตร์นำการเปลี่ยนแปลง, รูปแบบความสำเร็จ, หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ1) ศึกษาความสำเร็จของการพัฒนาผู้นำนักขับเคลื่อนยุทธศาสตร์นำการเปลี่ยนแปลงตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง 2) สร้างรูปแบบที่เหมาะสมต่อการพัฒนาผู้นำนักขับเคลื่อนยุทธศาสตร์นำการเปลี่ยนแปลงตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ตำบลสองพี่น้อง จังหวัดจันทบุรี ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธี แบ่งออกเป็น 2 ระยะ คือ 1) ศึกษาความสำเร็จ โดยใช้สถิติในการวิจัยได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ประกอบด้วยกลุ่มตัวอย่าง 380 คน เครื่องมือที่ใช้คือ แบบสอบถามสุ่มตามความสะดวก โดยใช้ที่มีค่า IOC .5 ขึ้นไป และค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ .89 2) สร้างรูปแบบที่เหมาะสมโดยสัมภาษณ์เชิงลึก และการสนทนากลุ่ม โดยเลือกแบบเจาะจง ประกอบด้วย 3 กลุ่ม รวมจำนวน 25 คน ประกอบด้วย 1) ผู้บริหาร 2) ปฏิบัติงาน 3) ระดับพื้นที่ เครื่องมือที่ใช้คือ แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างและประเด็นสนทนากลุ่ม ด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) ความสำเร็จของการพัฒนาผู้นำชุมชนคอยเป็นพี่เลี้ยงให้แก่ชุมชน สร้างแรงบันดาลใจ และพัฒนาศักยภาพของสมาชิกในชุมชน ภาคีเครือข่าย ความพร้อมของชุมชน การมีส่วนร่วมในการทำงานเป็นทีม ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เพื่อให้เกิดการมีส่วนร่วมอย่างแท้จริง และนำไปสู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน ผ่านกระบวนการจัดเวทีประชาคม จากการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ ภาพรวมด้านภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน การมีอุดมการณ์ สร้างแรงจูงใจ กระตุ้นทางปัญญา ความเป็นปัจเจกบุคคล รวมถึงด้านแรงจูงใจในการขับเคลื่อนผู้นำนักขับเคลื่อนยุทธศาสตร์อยู่ในระดับมาก ด้านความเป็นอยู่ ความสำเร็จในการทำงาน ผลตอบแทน ความสัมพันธ์กับคนในชุมชนตามลำดับ 2) รูปแบบที่เหมาะสมโดยมุ่งเน้นเรื่องของการให้ความรู้ สร้างทีมผู้นำแบบบูรณาการ ด้วยการวางแผนการทำงานร่วมกัน อย่างเป็นระบบ รวมถึงการติดตามประเมินผล
เอกสารอ้างอิง
กรมการพัฒนาชุมชน. (2568). กรมการพัฒนาชุมชน เปิดสัมมนาผู้นําเครือข่ายพัฒนาชุมชนดีเด่น ยกระดับผู้นําเข้มแข็งตามหลักเศรษฐกิจพอเพียง.สืบค้น 9 มิถุนายน 2567 จาก https://www.cdd.go.th/th/content/category/detail/id/8/iid/260747.
กรมการปกครอง. (2567). สถิติประชากรทางการทะเบียนราษฎร. สืบค้น 9 มิถุนายน 2567 จาก https://stat.bora.dopa.go.th/stat/statnew/statMONTH/statmonth/#/mainpage.
กิตติ คงตุก. (2563). ขบวนการเคลื่อนไหวทางสังคมของสมาคมประชาสังคมพังงาแห่งความสุข. ในปัณฑิตา จันทร์อร่าม (บ.ก.). คนเคลื่อนคน (หน้า.193-229). โครงการผู้นำแห่งอนาคต คณะวิทยาการเรียนรู้และศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
จารุวรรณ นูสา และสิทธิชัย สอนสุภี. (2564). องค์ประกอบภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองคาย เขต 2. การประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษาแห่งชาติ ครั้งที่ 22 วันที่ 25 มีนาคม 2564 (หน้า 902-911). มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ทิพวัลย์ คำคง. (2558). การจัดการศึกษาที่สะท้อนแนวคิดปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง : กรณีศึกษา โรงเรียนสัมมาสิกขาสันติอโศก. วิทยานิพธ์ศึกษาศาสตรดุษฏีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอนมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ธีระพงษ์ แก้วหาวงษ์. (2546). กระบวนการเสริมสร้างชุมชนเข้มแข็งประชาสังคม. ขอนแก่น (พิมพ์ครั้งที่ 9): ศูนย์ฝึกอบรมและพัฒนาการสาธารณสุขมูลฐานตะวันออกเฉียงเหนือ.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 9. สุวรีิยาสาส์น.
ประกาศ เรื่อง ยุทธศาสตรชาติ (พ.ศ. 2561- 2580). (2561, 13 ตุลาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เลม 135 ตอนที่ 82 ก. หนา 1-71.
วีระยุทธ สายบุญ. (2563). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการบริการสาธารณะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอเขมราฐ จังหวัดอุบลราชธานี. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
สถาบันการพัฒนาชุมชน. (2566). รายงานผลการฝึกอบรมเชิงปฏิบัติการผู้นำนักขับเคลื่อนยุทธศาสตร์นำการเปลี่ยนแปลงสู่เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (ผู้บริหารระดับสูง กระทรวงมหาดไทย) พุทธศักราช 2566.กรมการพัฒนาชุมชน กระทรวงมหาดไทย.
สถาบันการพัฒนาชุมชน. (2567). ความสำเร็จของผู้นำนักขับเคลื่อนยุทธสาสตร์นำการเปลี่ยนแปลง ส่งเสริมการใช้ประโยชน์จากแผนพัฒนาตำบล ในพื้นที่ตำบลเข้มแข็งตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ประจำปีงบประมาณ 2567. กรมการพัฒนาชุมชน กระทรวงมหาดไทย.
สุวิมล เรืองวิไลกฤตย์. (2565). การศึกษาภาวะผู้นำ การทำงานเป็นทีม และวัฒนธรรมองค์การที่มีผลต่อระดับความสำเร็จของการบริหารจัดการองค์การบริษัทเอกชนในเขต กรุงเทพมหานคร. การค้นคว้าวิอิสระ บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
Bathurst, R., & Ladkin, D. (2012). Performing leadership: Observations from the world of music. Administrative Sciences, 2(1), 99–119. https://doi.org/10.3390/admsci2010099.
Linder. J. C., & Brooks. J. D. (2004). Transforming the public sector. Outlook, 16(3), 74-83.
Northouse, P. G. (2013). Theory and practice (6th ed). SAGE Publication.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed). Harper & Row.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
บทความที่ตีพิมพ์ในวารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร เป็นทัศนะ ลิขสิทธิ์ และความรับผิดชอบของผู้เขียนเจ้าของผลงาน
