สภาพปัญหา ความต้องการ และแนวทางการบริหารจัดการการท่องเที่ยว เชิงวัฒนธรรมสำหรับนักท่องเที่ยวชาวเมียนมาในจังหวัดเพชรบูรณ์
คำสำคัญ:
การจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม, สภาพปัญหาและความต้องการ, นักท่องเที่ยวชาวเมียนมา, จังหวัดเพชรบูรณ์บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาและความต้องการของนักท่องเที่ยวชาวเมียนมาในการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในจังหวัดเพชรบูรณ์ และ 2) เสนอแนวทางการบริหารจัดการการท่องเที่ยวที่เหมาะสมสำหรับหน่วยงานภาครัฐและผู้ประกอบการในการรองรับนักท่องเที่ยวชาวเมียนมา การศึกษานี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน โดยเก็บรวบรวมข้อมูลเชิงปริมาณจากกลุ่มตัวอย่างชาวเมียนมา จำนวน 227 คน ด้วยแบบสอบถาม และข้อมูลเชิงคุณภาพจากการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลหลัก จำนวน 20 คน ประกอบด้วยตัวแทนนักท่องเที่ยว พระสงฆ์ ผู้ประกอบการ และเจ้าหน้าที่ภาครัฐ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า สภาพปัญหาสำคัญที่เป็นอุปสรรคต่อการท่องเที่ยวของชาวเมียนมา คือ การเดินทางไม่สะดวก (ร้อยละ 50.22) การบริการที่ไม่เป็นมิตร (ร้อยละ 46.26) และข้อมูลข่าวสารไม่เพียงพอ (ร้อยละ 39.65) สอดคล้องกับความต้องการในการพัฒนาที่มุ่งเน้นด้านสิ่งอำนวยความสะดวก (ร้อยละ 57.71) และระบบขนส่งสาธารณะ (ร้อยละ 38.33) ผลการศึกษาเชิงลึกสะท้อนให้เห็นว่า ปัญหาด้านการบริการเกิดจากกำแพงภาษาและการขาดสื่อประชาสัมพันธ์ภาษาเมียนมา ทำให้นักท่องเที่ยวเข้าถึงกิจกรรมทางวัฒนธรรมได้จำกัด ในขณะที่ผู้ประกอบการและภาครัฐเผชิญปัญหาด้านการจัดการขยะ การจราจร และการสื่อสาร แนวทางการบริหารจัดการที่เสนอแนะประกอบด้วยกลยุทธ์ "สะดวก-สะอาด-สื่อสาร" ได้แก่ การพัฒนาระบบขนส่งเชื่อมโยงแหล่งท่องเที่ยว การปรับปรุงสุขอนามัยในศาสนสถาน และการจัดทำป้ายสื่อสารหลายภาษา เพื่อยกระดับมาตรฐานการบริการให้สอดคล้องกับพลวัตของนักท่องเที่ยวกลุ่มแรงงานข้ามชาติ
เอกสารอ้างอิง
กริช อึ้งวิฑูรย์สถิตย์. (2568). ทางรอดทางเศรษฐกิจด้วยการท่องเที่ยว: ความพยายามที่ถูกบีบด้วยบริบทของความปลอดภัย. สืบค้น 4 เมษายน 2568 จาก https://www.thansettakij.com/blogs/columnist/myanmar/640715
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2564). รายงานประจำปี 2564. สืบค้น 4 เมษายน 2568 จาก https://api.tat.or.th/upload/live/about_tat/8925/รายงานประจำปี 2564.pdf
ขวัญชัย รุ่งฟ้าไพศาล. (2560). เอกลักษณ์ของแรงงานต่างด้าวในประเทศไทย: ศึกษาเปรียบเทียบแรงงานชาวพม่า กัมพูชา และลาว. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ไทยรัฐออนไลน์. (2566). แรงงานเมียนมาสายบุญ ศรัทธาแรง กระเป๋าหนัก นิยมตระเวนเหมารถเที่ยววัดไทย. สืบค้น 1 พฤษภาคม 2568 จาก https://www.thairath.co.th/scoop/interview/2717034
เรณู หมื่นจันทร์เชย. (2564). วัฒนธรรมการทำงานของชาวเมียนมาและชาวไทยในบริษัทไทยในประเทศเมียนมา. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 15(3), 151–166.
ราชรส ปัญญาบุญ, พระมหาภานุวิชญ์ ภาณุวิชชโญ, พรพิมล เตียมวัง, ธนกฤต ขวัญทอง, และเสาวภาคย์ สุรจิตติพงศ์. (2568). การมีส่วนร่วมของคนไทยและแรงงานเมียนมาร์ในประเพณีชักพระ ชุมชนบ้านเกาะสิเหร่ จังหวัดภูเก็ต. วารสารสันติสุขปริทรรศน์, 6(1), 180–190.
รัตเกล้า เปรมประสิทธิ์ และรสสุคนธ์ ประดิษฐ์. (2557). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน พื้นที่อำเภอ เขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์. รายงานวิจัย. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สิริมา เจริญศรี, วิภวานี เผือกบัวขาว, เศกสิทธิ์ ปักษี และธนวันต์ สิทธิไทย. (2562). ยุทธศาสตร์การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมชายแดนไทย–เมียนมา จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี, 8(2), 253–267.
สุเทพ สุดเอี่ยม, สุภาภรณ์ โสภา, สุขอุษา นุ่นทอง และอำพล ปุญญา. (2561). การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในจังหวัด สุราษฎร์ธานีเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน. รายงานวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้องเรียนสุราษฎร์ธานี.
สำนักงานสถิติจังหวัดเพชรบูรณ์. (2563). รายงานสถิติจังหวัดเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2563. สำนักงานสถิติแห่งชาติ. สืบค้น 31 มกราคม 2568 จาก https://phchabun.nso.go.th/downloads/phetchabun_provincial_statistical_report_2563.pdf
สำนักงานสถิติจังหวัดเพชรบูรณ์. (2568). รายงานสถิติจังหวัดเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2568. สืบค้น 1 สิงหาคม 2568 จาก https://phchabun.nso.go.th/reports-publications/ebook.html?view=book&id=83:2568&catid=5: provincial-statistics-report
สำนักบริหารแรงงานต่างด้าว. (2567). ข้อมูลสถิติจำนวนคนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตทำงานคงเหลือทั่วราชอาณาจักร ปี 2567. กรมการจัดหางาน กระทรวงแรงงาน. สืบค้น 31 มกราคม 2568 จาก https://www.doe.go.th/prd/alien/statistic/param/site/152/cat/82/sub/0/pull/module/view/list-label
Cohen, E. (1992). Pilgrimage centers: Concentric and excentric. Annals of Tourism Research, 19(1), 33–50.
Data Bridge Market Research. (2025). Global cultural tourism market: Industry trends and forecast. Retrieved August 1, 2025, from https://www.databridgemarketresearch.com/reports/global-cultural-tourism-market
Dickman, S. (1997). Tourism: An introductory text (3rd ed). Hodder Headline.
ICOMOS. (1999). International cultural tourism charter. Retrieved January 31, 2025, from https://www.icomos.org/images/DOCUMENTS/Charters/INTERNATIONAL_CULTURAL_TOURISM_CHARTER.pdf
Richards, G. (2018). Cultural tourism: A review of recent research and trends. Journal of Hospitality and Tourism Management, 36, 12–21.
Roscoe, J. T. (1975). Fundamental research statistics for the behavioral sciences (2nd ed). Holt, Rinehart and Winston.
World Tourism Organization. (2017). UNWTO tourism highlights: 2017 Edition. UNWTO. Retrieved April 4, 2024, from https://www.e-unwto.org/doi/book/10.18111/9789284419029
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
บทความที่ตีพิมพ์ในวารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร เป็นทัศนะ ลิขสิทธิ์ และความรับผิดชอบของผู้เขียนเจ้าของผลงาน
