การสร้างมูลค่าเพิ่มข้าวกล้องงอกอินทรีย์เพื่อมูลค่าทางเศรษฐกิจของทุ่งกุลาในเขตจังหวัดศรีสะเกษ
คำสำคัญ:
ข้าวกล้องงอก, มูลค่าทางเศรษฐกิจ, มูลค่าเพิ่มบทคัดย่อ
การวิจัยนี้ ใช้วิธีการวิจัยแบบผสมผสาน เก็บรวบข้อมูลด้วยแบบทดสอบแบบมีโครงสร้างและมีการทดสอบ วิเคราะห์ข้อมูลเป็นค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตราฐาน ใช้กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 50 คน การศึกษาวิจัยโดยวัตถุประสงค์ที่ 1 ศึกษาความต้องการการส่งเสริมการผลิตและเพิ่มมูลค่าข้าวกล้องงอกอินทรีย์ โดยนำกลุ่มเกษตรกรและนักวิชาการร่วมกันเสวนากลุ่ม พบว่า เกษตรกรกลุ่มตัวอย่างมีความต้องการเพิ่มมูลค่าข้าว โดยการแปรรูปข้าวกล้องงอก การตลาดสมัยใหม่และการวางแผนธุรกิจ วัตถุประสงค์ที่ 2 การแปรรูปข้าวกล้องงอกอินทรีย์ พบว่า ผู้เชี่ยวชาญและกลุ่มตัวอย่างร่วมกันพัฒนาผลิตภัณฑ์ข้าวกล้องงอกให้เป็นสินค้าที่มีมูลค่า โดยการนำผงข้าวกล้องงอกไปทดสอบสาร พบว่า ข้าวกล้องงอกผง 1 กิโลกรัม พบสารกาบาในปริมาณ 28.72 มิลลิกรัม และทำการผลิตเป็นสินค้าต้นแบบ คือ ข้าวกล้องงอกผสมธัญพืชและข้าวกล้องงอกผสมคอลลาเจน จากนั้นได้อบรมการเขียนแผนธุรกิจ โดยมีนักวิชาการคอยชี้แนะ ก่อนและหลังการอบรมได้มีการทดสอบความรู้ความเข้าใจของกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 25 ข้อ พบว่า ก่อนการอบรม ผลการทดสอบความเข้าใจอยู่ในระดับน้อย แต่หลังการอบรม ผลการทดสอบความเข้าใจเพิ่มขึ้นเป็นระดับปานกลาง วัตถุประสงค์ที่ 3 พัฒนาบรรจุภัณฑ์และช่องทางการตลาดสมัยใหม่ กลุ่มตัวอย่างได้ร่วมกับผู้เชี่ยวชาญอบรมการสร้างเพจ การโพสขายสินค้าและการขายผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์ ก่อนและหลังการอบรมได้มีการทดสอบความรู้ความเข้าใจของกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 12 ข้อ พบว่า ก่อนการอบรม ผลการทดสอบความเข้าใจอยู่ในระดับน้อย ขณะที่ผลการทดสอบหลังการอบรม พบว่ากลุ่มตัวอย่างมีความเข้าใจเพิ่มขึ้นอยู่ในระดับปานกลาง
เอกสารอ้างอิง
กรมพัฒนาธุรกิจการค้า. (ม.ป.ป.). คู่มือการสร้างมูลค่าเพิ่ม (Value Creation Handbook) กระทรวงพาณิย์. สืบค้น 2 กรกฎาคม 2568 จาก https://www.dbd.go.th/data-storage/attachment/69f910c0fd910f526cf4730448.pdf.
กฤดา ศรีสมวงศ์ และลีลา เตี้ยงสูงเนิน. (2560). ทัศนคติและปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อพฤติกรรมการใช้บริการอินเทอร์เน็ตผ่านโทรศัพท์เคลื่อนที่อัจฉริยะประเภท Smartphone ในต่างประเทศของผู้ใช้บริการชาวไทย. วารสารสุทธิปริทัศน์, 31(97), 137-156.
ชุติมา เมฆวัน. (2563). การแปรรูปข้าวพื้นบ้านในพื้นที่เขตอำเภอราษีไศล จังหวัดศรีสะเกษ ที่ตอบสนองการบริโภคในยุคปัจจุบัน. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 13(2), 138-158.
นนทิภัค เพียรโรจน์, สิริภัทร์ โชติช่วง และกนกวรรณ ศรีขัญ (2562). แนวทางการสร้างมูลค่าเพิ่มทางการตลาดมะพร้าวสมุย อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารบริหารธุรกิจศรีนครินทรวิโรฒ, 10(1), 1-16.
รัชฎาภรณ์ พัฒนะ. (2563). แนวทางการเพิ่มมูลค่าข้าวของเกษตรกร ตำบลบ้านกร่าง อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก.วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์, 10(3), 89–99.
วันรักษ์ มิ่งมณีนาคิน. (2553). เศรษฐศาสตร์เบื้องต้น: เศรษฐศาสตร์สำหรับบุคคลทั่วไป (พิมพ์ครั้งที่ 10). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สมหมาย ปะติตังโข, กิ่งแก้ว ปะติตังโข และครุปกรณ์ ละเอียดอ่อน. (2561). การเพิ่มมูลค่าข้าวพันธุ์พื้นเมืองโดยการประยุกต์เป็นอาหารเสริมสุขภาพสำหรับผู้สูงอายุ. รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์. มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
สำนักงานเกษตรจังหวัดศรีสะเกษ. (2564). ข้อมูลพื้นฐานของจังหวัดศรีสะเกษ. สำนักงานเกษตรจังหวัดศรีสะเกษ.สืบค้น 10 กรกฎาคม 2558 จาก https://www.opsmoac.go.th/sisaket-dwl-files-441991791395.
สำนักงานเกษตรและสหกรณ์จังหวัดศรีสะเกษ. (2567). ข้อมูลพื้นฐานด้านการเกษตรของจังหวัดศรีสะเกษ. กลุ่มสารสนเทศการเกษตร สืบค้น 20 กรกฎาคม 2568 จาก https://www.opsmoac.go.th/sisaket-dwl-files-461991791361.
สำนักงานมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ. (2555). มาตรฐานสินค้าเกษตร ข้าวกล้องงอก. กระทรวงเกษตรและสหกรณ์. สืบค้น 30 สิงหาคม 2567 จาก https://agristandards.acfs.go.th/กลุ่มย่อยข้าว/.
สำนักงานประชาสัมพันธ์จังหวัดร้อยเอ็ด. (2564). ข้าวหอมมะลิทุ่งกุลาร้องไห้. จังหวัดร้อยเอ็ด. สืบค้น 20 กรกฎาคม2568 จาก https://roiet.prd.go.th/th/content/category/detail/id/235/iid/62559.
สิน พันธุ์พินิจ. (2553). เทคนิคการวิจัยทางสังคมศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 2). วิทยพัฒน์.
สุนันทา วงศ์ปิยชน,กฤษณา สุดทะสาร และวัชรี สุขวิวัฒน์. (2554). ข้าวกล้องงอกและผลิตภัณฑ์เครื่องดื่มข้าวกล้องงอก. กรมการข้าว สำนักวิจัยและพัฒนาข้าว. สืบค้น 20 กรกฎาคม 2568 จาก https://agkb.lib.ku.ac.th/rd/ search_detail/result/329689.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
บทความที่ตีพิมพ์ในวารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร เป็นทัศนะ ลิขสิทธิ์ และความรับผิดชอบของผู้เขียนเจ้าของผลงาน


