The Development of a Cooperative Learning Model Using the Think-Pair-Share Technique to Enhance Mathematical Problem-Solving Abilities of Matthayom 5 Students at Rajavinit Nonthaburi School, Nonthaburi Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to 1) develop a cooperative learning instructional model based on the Think-Pair-Share technique to enhance the mathematical problem-solving ability of Mathayomsuksa 5 (Grade 11) students, and 2) examine the effectiveness of the model. The research and development process consisted of four phases: needs assessment, model development, model implementation, and model evaluation and refinement. The sample comprised 33 Mathayomsuksa 5 students in one classroom at Rajavinit Nonthaburi School under the Secondary Educational Service Area Office Nonthaburi, in the first semester of the 2025 academic year, selected through cluster random sampling with the classroom as the sampling unit. The research instruments were the instructional model and its user manual, lesson plans, a mathematical problem-solving ability test, and a satisfaction questionnaire. Data were analyzed using mean, standard deviation, and a dependent samples t-test.
The findings were as follows: 1) the developed model, designated the PTPSRE Model, was synthesized from the ADDIE Model, cooperative learning with the Think-Pair-Share technique, and the concept of mathematical problem-solving ability. It comprised six stages: Preparation, Think, Pair, Share, Reflection, and Evaluation. Its underlying principles emphasized learner-centeredness, the teacher as facilitator, the use of authentic situations as the basis for learning activities and instructional media, and authentic assessment through rubric-based scoring; and 2) students' mathematical problem-solving ability after the intervention was significantly higher than before at the .05 level, and their satisfaction with the model was at a high level.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารครุศาสตร์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยนครพนม ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารครุศาสตร์เล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยนครพนม และคณาจารย์ท่านอื่น ๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใด ๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
References
กาญจนา คุณารักษ์. (2545). การออกแบบระบบการเรียนการสอน. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จิระ ดีช่วย. (2554). ทฤษฎีการเรียนรู้และการประยุกต์ใช้ในห้องเรียน. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
จินตนา ศิริธัญญารัตน์ และวัชรา เล่าเรียนดี. (2563). การออกแบบระบบการเรียนการสอน (พิมพ์ครั้งที่ 3). โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.
จุฬารัตน์ บุษบงก์. (2561). การพัฒนารูปแบบการรู้เท่าทันสื่อในศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี [รายงานการวิจัย, มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ]. https://tdc.thailis.or.th/tdc/dccheck.php?Int_code=41&RecId=1322&obj_id=3773&showmenu=no
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2564). การจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active learning). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2562). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 23). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พัชรี ปิยภัณฑ์. (2555). การออกแบบและพัฒนาหลักสูตร. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
มาเรียม นิลพันธุ์. (2558). วิธีวิจัยทางการศึกษา. ภาควิชาหลักสูตรและวิธีสอน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
โรงเรียนราชวินิต นนทบุรี. (2565). หลักสูตรสถานศึกษากลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย.
โรงเรียนราชวินิต นนทบุรี. (2567). รายงานผลการวิเคราะห์ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน.
เรวดี ศรีสุข. (2562). การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเพื่อพัฒนาทักษะทางสังคม. วารสารศึกษาศาสตร์, 30(1), 10–20. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/SNC/article/view/243012/165258
ล้ำเลิศ. (2558). การจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์อย่างสร้างสรรค์. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศูนย์ดำเนินงาน PISA แห่งชาติ สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2562). ผลการประเมิน PISA 2018: บทสรุปสำหรับผู้บริหาร. https://pisathailand.ipst.ac.th/pisa/reports/2018/
ศูนย์ดำเนินงาน PISA แห่งชาติ สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2564). ผลการประเมิน PISA 2018 การอ่าน คณิตศาสตร์ และวิทยาศาสตร์. https://pisathailand.ipst.ac.th/pisa2018-fullreport/
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). คู่มือหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานราชเลขาธิการ. (2542). พระบรมราโชวาทและพระราชดำรัสพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9 เกี่ยวกับการศึกษา.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กระทรวงศึกษาธิการ.
สุสิริยา ธิรากุลนันท์ชัย. (2562). การพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์ทางคณิตศาสตร์. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อาภรณ์ ใจเที่ยง. (2550). การเรียนรู้แบบร่วมมือ: แนวทางและการจัดกิจกรรมในห้องเรียน. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไชยยศ เรืองสุวรรณ. (2533). การออกแบบการเรียนการสอน. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
Anderson, L. W. (1997). Classroom assessment: Enhancing the quality of teacher decision making. Lawrence Erlbaum Associates.
Arends, R. I. (1998). Learning to teach (5th ed.). McGraw-Hill.
Creswell, J. W. (2003). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (2nd ed.). SAGE Publications.
Dick, W., Carey, L., & Carey, J. O. (2005). The systematic design of instruction (6th ed.). Pearson.
Glaser, R. (1965). Instructional technology and the measurement of learning outcomes. American Psychologist, 20(8), 519–521. https://doi.org/10.1037/h0022123
Houghton Mifflin. (1995). Mathematics: Applications and concepts. Houghton Mifflin Company.
Johnson, D. W., & Johnson, R. T. (1994). Learning together and alone: Cooperative, competitive, and individualistic learning (4th ed.). Allyn & Bacon.
Johnson, D. W., & Johnson, R. T. (2003). Joining together: Group theory and group skills (8th ed.). Allyn & Bacon.
Johnson, D. W., Johnson, R. T., & Holubec, E. J. (2014). Cooperation in the classroom (9th ed.). Interaction Book Company.
Joyce, B., Weil, M., & Calhoun, E. (2009). Models of teaching (8th ed.). Pearson.
Kagan, S. (2009). Kagan cooperative learning. Kagan Publishing.
Kruse, K. (2009). Introduction to instructional design and the ADDIE model. https://www.kruse.com/addie
Lyman, F. T. (1981). The responsive classroom discussion: The inclusion of all students. In A. S. Anderson (Ed.), Mainstreaming digest (pp. 109–113). University of Maryland Press.
Ministry of Education Singapore. (2013). Mathematics syllabus secondary one to four: Express course, normal (academic) course. Ministry of Education.
National Council of Teachers of Mathematics. (2006). Curriculum focal points for prekindergarten through grade 8 mathematics: A quest for coherence. Author.
Organisation for Economic Co-operation and Development. (2023). PISA 2022 results (Volume I): The state of learning and equity in education. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/53f23881-en
Saylor, J. G., Alexander, W. M., & Lewis, A. J. (1981). Curriculum planning for better teaching and learning (4th ed.). Holt, Rinehart and Winston.
Slavin, R. E. (1995). Cooperative learning: Theory, research, and practice (2nd ed.). Allyn & Bacon.
Slavin, R. E. (2011). Instruction based on cooperative learning. In R. E. Mayer & P. A. Alexander (Eds.), Handbook of research on learning and instruction (pp. 344–360). Routledge.
Tenenberg, J., & Smith, C. (1996). Cooperative learning in computer science. ACM SIGCSE Bulletin, 28(1), 65–69. https://doi.org/10.1145/227210.227229
Tyler, R. W. (1949). Basic principles of curriculum and instruction. University of Chicago Press.
Wiggins, G., & McTighe, J. (2005). Understanding by design (Expanded 2nd ed.). Association for Supervision and Curriculum Development.
