ปัจจัยที่ส่งผลต่อความตั้งใจที่จะเป็นผู้ประกอบการจำหน่ายกาแฟ โดยผ่านตู้กาแฟขนาดเล็กสำเร็จรูป
คำสำคัญ:
ความตั้งใจ, ผู้ประกอบการ, ตู้กาแฟขนาดเล็กสำเร็จรูปบทคัดย่อ
ธุรกิจกาแฟขนาดเล็กกำลังได้รับความนิยมในประเทศไทย เนื่องจากต้นทุนต่ำและตอบโจทย์พฤติกรรมผู้บริโภคยุคใหม่ อย่างไรก็ตาม ยังขาดข้อมูลเชิงลึกที่จะช่วยส่งเสริมผู้ประกอบการในด้านนี้ การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อความตั้งใจที่จะเป็นผู้ประกอบการจำหน่ายกาแฟโดยผ่านตู้กาแฟขนาดเล็กสำเร็จรูป อีกทั้งยังศึกษาระดับความคิดเห็นของกลุ่มตัวอย่างต่อความตั้งใจดังกล่าว การเก็บข้อมูลโดยการใช้แบบสอบถาม 385 ชุด สุ่มตัวอย่างแบบไม่ใช้ความน่าจะเป็น โดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างด้วยเทคนิควิธีอาศัยความสะดวก เก็บตัวอย่างจากผู้ที่สนใจจะเป็นผู้ประกอบการจำหน่ายกาแฟโดยผ่านตู้กาแฟขนาดเล็กสำเร็จรูป ที่อาศัยอยู่ในประเทศไทย ทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ด้วยค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ใช้การวิเคราะห์ความถดถอยเชิงพหุคูณ ที่ระดับความเชื่อมั่น 95% ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยด้านทัศนคติมีอิทธิพลสูงสุดต่อความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการจำหน่ายกาแฟโดยผ่านตู้กาแฟขนาดเล็ก เมื่อเทียบกับปัจจัยอื่น ๆ รองลงมา คือ ปัจจัยด้านโอกาสในการเป็นผู้ประกอบการและปัจจัยด้านการรับรู้ถึงประโยชน์ นอกจากนี้ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปร ชี้ให้เห็นว่า ปัจจัยที่ส่งผลต่อความตั้งใจที่จะเป็นผู้ประกอบการจำหน่ายกาแฟโดยผ่านตู้กาแฟขนาดเล็กสำเร็จรูป อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 ได้แก่ ปัจจัยด้านทัศนคติ ด้านการรับรู้ความสามารถในการควบคุมพฤติกรรม ด้านการรับรู้ถึงประโยชน์ที่ได้รับ ด้านโอกาสในการเป็นผู้ประกอบการ และด้านแนวโน้มของการชอบความเสี่ยง
เอกสารอ้างอิง
กมลวรรณ ประภาศรีสุข, เสกสรร ทองคําบรรจง และระวีวรรณ พันธ์พานิช. (2557). การวิเคราะห์โครงสร้างความสัมพันธ์เชิงเหตุผลของพฤติกรรมการใช้วารสารอิเล็กทรอนิกส์ของนิสิตระดับบัญฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒตามแนวทางและทฤษฏีตามแผน. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 6(11), 1-13.
ประชาชาติธุรกิจออนไลน์. (2567). ช่อง 3 ปรับโครงสร้าง พนักงานที่ถูกเลย์ออฟ ทำงานจนถึงสิ้นปี 2567. สืบค้น 10 สิงหาคม 2567 จาก http://www.prachachat.net/general/news-1702498.
ผกาวดี ก้อนคำดี. (2565). ทัศนคติของคนกลุ่มเจเนอเรชัน Z ต่อการประสบความสำเร็จ. สารนิพนธ์การจัดการมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหิดล.
พิพรรษพร เกตุโกมุท. (2565). แผนธุรกิจร้านกาแฟ Three Sis Coffee and Co. สารนิพนธ์การมหาบัณฑิตมหาวิทยาลัยมหิดล.
พิรญาณ์ ใจชื้น. (2561). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกซื้อผลิตภัณฑ์เสริมอาหารสมุนไพรของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พรพรรณ พันธ์แจ่ม. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการบริโภคผลิตภัณฑ์เพื่อสิ่งแวดล้อม. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ทินกร ศรีสุพพัตพงษ์. (2565). การศึกษาความเป็นไปได้ของการลงทุนร้านกาแฟย่านประชาชื่น จังหวัดนนทบุรี. พัฒนาการเศรษฐกิจปริทรรศน์, 16(2), 75-97.
ณัชพร แสงสุพรรณ. (2565). ความตั้งใจที่จะเป็นผู้ประกอบการด้านธุรกิจเกี่ยวกับผู้สูงวัยของคนเจเนอร์เรชั่น Z ในประเทศไทย. สารนิพนธ์การจัดการมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหิดล.
นิชาภา นัคราภิบาล. (2561). อิทธิพลการรับรู้ประโยชน์ ความน่าเชื่อถือ ความพึงพอใจที่ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อซ้ำ คอร์สเรียนออนไลน์. การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
วรากรณ์ สามโกเศศ. (2565). กรอบคิดจาก VUCA สู่ BANI. สืบค้น 10 ส.ค. 2567 จาก http://www.bangkokbiznews.com/columnist/1004689.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาฯ ฉบับที่ 13 ฉบับประชาชนพลิกโฉมประเทศไทยก้าวไปด้วยกัน. สืบค้น 10 สิงหาคม 2567 จาก http://www.nesdb.go.th/wordpress/wp-content/uploads/2025/06/article_20230419104757.pdf.
สุกัญญา ปานอุทัย. (ม.ป.ป.). อิทธิพลของปัจจัยและแรงจูงใจที่ส่งผลต่อความตั้งใจผันตัวเป็นผู้ประกอบการธุรกิจออนไลน์ของนักบัญชีในจังหวัดสุพรรณบุรี . https://mmm.ru.ac.th/mmm/is/sat18/6314060050.pdf.
ศูนย์วิจัยกสิกรไทย. (2561). ธุรกิจร้านกาแฟ บริหารอย่างไรให้รุ่ง. สืบค้น 10 กรกฎาคม 2567 จาก https://www.kasikornbank.com/th/business/smeKnowledge/article/KSMEAnalysis/Pages/Coffee-Shop-Management.aspx.
Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2), 179–211.
Alexander, I. K., & Honig, B. (2016). Entrepreneurial intentions: A cultural perspective. Africa Journal of Management, 2(3), 235–257.
Amaro, S., & Duarte, P. (2015). An integrative model of consumer’ intentions to purchase travel online. Tourism Management, 46, 64-79.
Aragon-Sanchez, A., Baixauli-Soler, S., & Carrasco-Hernandez, A. J. (2017). A missing link: the behavioral mediators between resources and entrepreneurial intentions. International Journal of Entrepreneurial Behavior & Research, 23(5), 752–768.
Awang, A., Amran, S., Md Nor, M. N., Ibrahim, I. I., & Mohd Razali, M. F. (2016). Individual entrepreneurial orientation impact on entrepreneurial intention: Intervening effect of PBC and subjective norm. Journal of Entrepreneurship, Business and Economics, 4(2), 94–129.
Brockhaus Sr, R. H. (1980). Risk taking propensity of entrepreneurs. Academy of Management Journal, 23(3), 509–520.
Davis, F. D., Bagozzi, R. P., & Warshaw, P. R. (1989). User acceptance of computer technology: A comparison of two theoretical models. Management science, 35(8), 982-1003.
Fayolle, A., Gailly, B., & Lassas-Clerc, N. (2006). Assessing the impact of entrepreneurship education programmes: A new methodology. Journal of European Industrial Training, 30(9), 701–720.
Ferreira, J. J., Raposo, M. L., Rodrigues, R. G., Dinis, A., & do Paço, A. D. (2012). A model of entrepreneurial intention: An application of the psychological and behavioral approaches. Journal of Small Business and Enterprise Development, 19(3), 424–440.
Ji, C. – H. (2017). The effect of psychological capital on start-up intention among young start-up entrepreneurs. Chinese Management Studies, 11(4), 707–729.
Kautonen, T., Van Gelderen, M., & Tornikoski, E. T. (2013). Predicting entrepreneurial behaviour:a test of the theory of planned behaviour. Applied Economics, 45(6), 697–707.
Ng, K.-S., Ahmad, A. R., & Ibrahim, N. N. (2016). Theory of planned behavior: undergraduates’ entrepreneurial motivation and entrepreneurship career intention at a public university. Journal of Entrepreneurship: Research & Practice, 2016, Article 792385. http://doi.org/10.5171/2016.792385.
Koufaris, M. (2002). Applying the technology acceptance model and flow theory to online consumer behavior. Information systems research, 13(2), 205-223.
Lantos, G. P. (2011). Consumer behavior in action: Real-life applications for marketing managers. Armonk, NY: M.E. Sharpe.
Lim, W. M., & Ting, D. H. (2012). E-shopping: An analysis of the technology acceptance model. Modern Applied Science, 6(4), 49-60.
Liñán, F., & Chen, Y. W. (2009). Development and cross-cultural application of a specific instrument to measure entrepreneurial intentions. Entrepreneurship Theory and Practice, 33(3), 593–617.
Lüthje, C., & Franke, N. (2003). The “making” of an entrepreneur: testing a model of entrepreneurial intent among engineering students at MIT. R & D Management, 33(2), 135–147.
Lumpkin, G. T., & Dess, G. G. (1996). Clarifying the entrepreneurial orientation construct and linking it to performance. Academy of Management Review, 21(1), 135–172.
Maichum, K., Parichatnon, S., & Peng, K.-C. (2016). Application of the Extended Theory of Planned Behavior Model to Investigate Purchase Intention of Green Products among Thai Consumers. Sustainability. Sustainability, 8(10), 1077. https//doi.org/10.3390/su8101077.
Nunnally, J. C. & Bernstein, I. H. (1994.) Psychometric Theory (3rd ed.). McGraw-Hill.
Novanda. (2023). Determinant factors of entrepreneurship intention to Robusta coffee business around students. In The 3rd International Seminar on Promoting Local Resources for Sustainable Agriculture and Development. E3S Web of Conferences, 373, 04001. https//doi.org/10.1051/e3sconf/202337304001.
Raza, S. A., Qazi, W., Shah, N. (2018). Factors affecting the motivation and intention to become an entrepreneur among business university students. International Journal of Knowledge and Learning, 12(3), 221-241.
Ramos-Rodríguez, A. R., Medina-Garrido, J. A., & Ruiz-Navarro, J. (2012). Determinants of Hotels and Restaurants Entrepreneurship: A Study Using GEM Data. International Journal of Hospitality Management, 31(2), 579-587.
Sarasvathy, S. D., Dew, N., Velamuri, S. R., & Venkataramen, S. (2003). Three views of entrepreneurial opportunity. In Z. Acs & D. B. Audretsch (Eds.), Handbook of entrepreneurship research: An interdisciplinary survey and introduction (pp. 141-160). Springer.
Schermerhorn, J. R. (2012). Organizational behavior. Hoboken, NJ: John Wiley & Sons.
Segal, G., Borgia, D., & Schoenfeld, J. (2005). The motivation to become an entrepreneur. International journal of Entrepreneurial Behavior & research, 11(1), 42-57.
Shane, S., & Venkataraman, S. (2000). The promise of entrepreneurship as a field of research. Academy of Management Review, 25(1), 217–226.
Wen, C., Prybutok, R. V., & Xu, C. (2011). An integrated model for customer online repurchase intention. Journal of Computer Information Systems, 52(1), 14-23.
Wu, J. (2009). Entrepreneurial orientation, entrepreneurial intent and new venture creation: Test of a framework in a Chinese context. Dissertation of Philosophy in Business Management, Virginia Polytechnic Institute and State University, Virginia.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
บทความที่ตีพิมพ์ในวารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร เป็นทัศนะ ลิขสิทธิ์ และความรับผิดชอบของผู้เขียนเจ้าของผลงาน
