การพัฒนาแพลตฟอร์มการจัดการท่องเที่ยวเชิงนิเวศวัฒนธรรมด้วยเศรษฐกิจ BCG Model สู่เศรษฐกิจสร้างสรรค์มูลค่าสูงในเมืองรอง อำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี
คำสำคัญ:
การพัฒนาแพลตฟอร์มการจัดการท่องเที่ยว, เศรษฐกิจแบบ BCG Model, การท่องเที่ยวเชิงนิเวศวัฒนธรรม, เศรษฐกิจสร้างสรรค์มูลค่าสูง, เมืองรองบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาศักยภาพการจัดการท่องเที่ยวเชิงนิเวศวัฒนธรรมโดยชุมชนมีส่วนร่วม 2) เพื่อพัฒนาแพลตฟอร์มการจัดการท่องเที่ยวเชิงนิเวศวัฒนธรรม 3) เพื่อถ่ายทอดองค์ความรู้การจัดการท่องเที่ยวและแพลตฟอร์มการจัดการท่องเที่ยวเชิงนิเวศวัฒนธรรมด้วยเศรษฐกิจแบบ BCG Model สู่เศรษฐกิจสร้างสรรค์มูลค่าสูงในเมืองรอง อำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพร่วมกับการวิจัยและพัฒนา ผ่านกระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชน ผลการวิจัยพบว่า ตำบลวันยาว อำเภอขลุง มีศักยภาพด้านทรัพยากรธรรมชาติ วัฒนธรรม วิถีชีวิต และภูมิปัญญาท้องถิ่นสูง เหมาะสมต่อการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยวเชิงนิเวศวัฒนธรรมแบบมีส่วนร่วมโดยชุมชน สามารถกำหนดโปรแกรมกิจกรรมท่องเที่ยวที่สอดคล้องกับบริบทพื้นที่ เช่น การล่องแพศึกษาธรรมชาติ ชมเหยี่ยวแดง การเรียนรู้ธนาคารปูม้า และการแปรรูปอาหารทะเลพื้นบ้าน ได้มีการพัฒนาแพลตฟอร์มออนไลน์ต้นแบบในรูปแบบเว็บไซต์ (www.crabbankchan.com) ที่เชื่อมโยงข้อมูลกิจกรรม แหล่งท่องเที่ยว และผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นไว้อย่างเป็นระบบ พร้อมระบบหลังบ้านสำหรับบริหารจัดการโดยชุมชน ผลการทดสอบการใช้งานแพลตฟอร์ม พบว่า ผู้ใช้มีความพึงพอใจในระดับ “มากที่สุด” ต่อความชัดเจนของข้อมูล ความเหมาะสมของเนื้อหา และความง่ายในการเข้าสู่ระบบ ทั้งนี้แม้จะพบข้อจำกัดด้านความรู้เทคโนโลยีของคนในชุมชนในช่วงเริ่มต้น แต่การมีส่วนร่วมอย่างเข้มแข็งและการถ่ายทอดองค์ความรู้ที่ต่อเนื่อง ส่งผลให้แพลตฟอร์มมีศักยภาพในการขยายผลสู่ความยั่งยืนทางเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรมในระดับชุมชน และสามารถเป็นต้นแบบการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนด้วยเศรษฐกิจแบบ BCG ในพื้นที่เมืองรองอื่น ๆ ได้ต่อไป
เอกสารอ้างอิง
กนกวรา พวงประยงค์ และสานิตย์ หนูนิล. (2561). สังคมชนบทไทยสมัยใหม่กับปัจจัยกำหนดวิถีการดำเนินชีวิต. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 44(2), 34-64.
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2565). แผนกลยุทธ์เพื่อการขับเคลื่อนการท่องเที่ยวสีขาวภายใต้โมเดลเศรษฐกิจ BCG (พ.ศ. 2566-2567). สืบค้น 20 กรกฎาคม 2567 จาก https://surl.li/fxpdrx.
กิตติศักดิ์ กลิ่นหมื่นไวย. (2567). การศึกษาศักยภาพเพื่อสร้างรูปแบบเส้นทางท่องเที่ยวและกิจกรรมการท่องเที่ยวโดยชุมชน ตําบลธารปราสาท อําเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา. วารสารการจัดการธุรกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา, 13(1), 21-44.
ณภัทร ญาโนภาส. (2561). นวัตกรรมการท่องเที่ยวยุคดิจิทัล. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฎกาญจนบุรี, 7(2), 148-158.
ดรรชนี เอมพันธุ์. (2546). เอกสารประกอบการสอนวิชาการจัดการวางแผนการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์. คณะวนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
นิสากร ยินดีจันทร์, ภูริพัฒน์ แก้วตาธนวัฒนา และสันดุสิทธิ์ บริวงษ์ตระกูล. (2564). การพัฒนาศักยภาพชุมชนในการจัดการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน กรณีศึกษา เครือข่ายท่องเที่ยวโดยชุมชนจันทบุรี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนครพนม, 11(1), 248-260.
ประภาศรี เธียรธุมา, ดรรชนี เอมพันธุ์ และนภวรรณ ฐานะกาญจน์ พงษ์เขียว. (2565). ศักยภาพของแหล่งท่องเที่ยวและการรับรู้ของนักท่องเที่ยว กรณีศึกษา อ่าวไร่เล อุทยานแห่งชาติ หาดนพรัตน์ธารา-หมู่เกาะพีพี จังหวัดกระบี่. วารสารบริหารธุรกิจศรีนครินทรวิโรฒ, 13(1), 87-103.
วราภรณ์ ทะนงศักดิ์, อรจิรา สิทธิศักดิ์ และชีวนันท์ คุณพิทักษ์. (2565). แพลตฟอร์มการจัดการฐานข้อมูลสำหรับการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ กรณีศึกษา ชุมชนปากบารา. วารสารอินทนิลทักษิณสาร มหาวิทยาลัยทักษิณ, 17(2), 9-34.
สำนักงานจังหวัดจันทบุรี. (2565). แผนพัฒนาจังหวัดจันทบุรี พ.ศ. 2561–2565 (ฉบับทบทวน พ.ศ. 2565). กลุ่มงานยุทธศาสตร์และข้อมูลเพื่อการพัฒนาจังหวัด. สืบค้น 4 พฤศจิกายน 2567 จาก https://www.chanthaburi.go.th/files/com_news_devpro/2022-03_00c0417a3a3283c.pdf.
สํานักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ. (2565). แผนปฏิบัติการดานการขับเคลื่อนการพัฒนาประเทศไทยโมเดลเศรษฐกิจ BCG พ.ศ. 2564-2570. กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. สืบค้น 4 พฤศจิกายน 2567 จาก https://www.bcg.in.th/bcg-action-plan/.
เอกชัย แซ่จึง, จงกล จันทร์เรือง, สุภาวดี พบพิมาย และสรวิศ ต.ศิริวัฒนา (2563). การพัฒนาแพลตฟอร์มดิจิทัลสนับสนุนการท่องเที่ยวชุมชน กรณีศึกษา อำเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอิสเทิร์นเอเชีย ฉบับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 17(3), 193-206.
Nguyen, T. (2021). Developing smart tourism in 4.0 industrial age: The case of Vietnam. In Proceedings of the International Scientific and Practical Conference on Sustainable Development of Regional Infrastructure. (Vol. 1, pp. 489–493). SCITEPRESS. https://doi.org/10.5220/0010592804890493.
United Nations. (2015). Transforming our world: The 2030 agenda for sustainable development. Retrieved October 20, 2022, from https://sdgs.un.org/2030agenda.
Wang, Y., & Fesenmaier, D. R. (2004). Towards understanding members’ general participation in and active contribution to an online travel community. Tourism Management, 25(6), 709–722. https://doi.org/10.1016/j.tourman.2003.09.011.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
บทความที่ตีพิมพ์ในวารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร เป็นทัศนะ ลิขสิทธิ์ และความรับผิดชอบของผู้เขียนเจ้าของผลงาน


