พฤติกรรมการเดินทางและความพึงพอใจต่อโลจิสติกส์การท่องเที่ยวในเขตพัฒนาการท่องเที่ยวอารยธรรมล้านนา
คำสำคัญ:
โลจิสติกส์การท่องเที่ยว, พฤติกรรมการเดินทาง, เขตพัฒนาการท่องเที่ยวอารยธรรมล้านนาบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาลักษณะทางประชากรศาสตร์และพฤติกรรมการเดินทางท่องเที่ยว และ 2) ประเมินความพึงพอใจต่อคุณภาพการให้บริการและระบบโลจิสติกส์การท่องเที่ยวในเขตพัฒนาการท่องเที่ยวอารยธรรมล้านนา โดยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ เก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างนักท่องเที่ยวชาวไทยจำนวน 409 คน เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง วัยทำงาน และมีการศึกษาระดับปริญญาตรี พฤติกรรมการเดินทางในยุควิถีปกติใหม่ ภายหลังสถานการณ์โควิด-19 ได้มีการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมอย่างถาวรโดยหันมาใช้รถยนต์ส่วนตัวเป็นหลักเพื่อตอบสนองความต้องการด้านความเป็นส่วนตัวและความปลอดภัยทางสุขอนามัย(ร้อยละ 64.06) โดยมีความพึงพอใจต่อระบบโลจิสติกส์การท่องเที่ยวในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อเปรียบเทียบตามรูปแบบการเดินทาง พบว่ากลุ่มผู้ใช้รถยนต์ส่วนตัวมีความพึงพอใจสูงสุดในด้านการขนส่ง ขณะที่กลุ่มผู้ใช้ระบบขนส่งสาธารณะมีความพึงพอใจสูงสุดในด้านความปลอดภัย อย่างไรก็ตาม ด้านข้อมูลข่าวสารและด้านการเงินเป็นปัจจัยที่ได้รับคะแนนความพึงพอใจน้อยที่สุดในทั้งสองกลุ่ม ดังนั้นควรเร่งพัฒนาแพลตฟอร์มข้อมูลการท่องเที่ยวอัจฉริยะและมาตรการบริหารจัดการต้นทุนการเดินทางเพื่อตอบสนองต่อพฤติกรรมที่เปลี่ยนแปลงไป
เอกสารอ้างอิง
กมลศักดิ์ ปัสสา และใกล้รุ่ง พรอนันต์. (2567). ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวต่อการจัดการโลจิสติกส์สำหรับการท่องเที่ยวที่มีอิทธิพลต่อความภักดีของนักท่องเที่ยวจังหวัดพิษณุโลก. วารสารบริหารธุรกิจอุตสาหกรรม, 6(1), 147-162. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/iba/article/view/275611.
กิ่งกาญจน์ ดอกพุฒซ้อน. (2564). การศึกษาพฤติกรรมและความพึงพอใจด้านโลจิสติกส์การท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ กรณีศึกษาจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการโลจิสติกส์ มหาวิทยาลัยรังสิต.
กิตติพงษ์ เรือนทิพย์ และจารุวรรณ เหล่าสัมฤทธิ์. (2563). ประเมิน “เราเที่ยวด้วยกัน” กระตุ้นท่องเที่ยวไทยได้ 3.6-6.2 หมื่นล้านบาท. ศูนย์วิจัย Krungthai COMPASS. https://krungthai.com/Download/economyresources/EconomyResourcesDownload_579Research_Note_20_07_63.pdf.
คมสิทธิ์ เกียนวัฒนา. (2567). กลยุทธ์การจัดการโลจิสติกส์ท่องเที่ยวของพิพิธภัณฑ์ในกรุงเทพมหานคร. วารสารสังคมวิจัยและพัฒนา, 6(3), 45-63. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/JMARD/article/view/266974/184801.
ธีรกานต์ พินิจกุล. (2566). ลักษณะการฟื้นตัวด้านการท่องเที่ยวของเมืองรองภายหลังการแพร่ระบาดของโรคโควิด-19 ระลอกที่ 1. วิทยานิพนธ์การวางแผนภาคและเมืองมหาบัณฑิต สาขาวิชาการวางผังและออกแบบเมืองจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. https://doi.org/10.58837/CHULA.THE.2023.1143.
ประกาศคณะกรรมการพัฒนาการท่องเที่ยวประจำเขตพัฒนาการท่องเที่ยวอารยธรรมล้านนา เรื่อง แผนปฏิบัติการพัฒนาการท่องเที่ยว ภายในเขตพัฒนาการท่องเที่ยวอารยธรรมล้านนา (พ.ศ. 2566 - 2570). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 141 ตอนพิเศษ 14 ง. หน้า 1-60. https://ratchakitcha.soc.go.th/documents/16836.pdf.
เพ็ชราภรณ์ ชัชวาลชาญชนกิจ. (2564). องค์ประกอบการท่องเที่ยวที่มีอิทธิพลต่อภาพลักษณ์การท่องเที่ยวเชิงสุขภาพของจังหวัดระนอง. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์. https://libdoc.dpu.ac.th/thesis/Petcharaporn.Cha.pdf.
วธูสิริ ปานงาม และบวรวิทย์ โรจน์สุวรรณ. (2566). การจัดการโลจิสติกส์การท่องเที่ยวในอำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารการบริหารจัดการและนวัตกรรมท้องถิ่น, 5(8), 857-873. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jmli/article/view/265654/179172.
สำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2563). สถิตินักท่องเที่ยวภายในประเทศ ปี 2563 (จำแนกตามภูมิภาคและจังหวัด). กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. https://www.mots.go.th/news/category/594.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). เป้าหมายและแนวทางการพัฒนาภาค พ.ศ. 2566 - 2570. สำนักงานเลขานุการ ก.น.บ. สํานักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. https://reo8.moe.go.th/wp-content/uploads/2024/04/เปาหมายและแนวทางการพัฒนาภาค-เสนอนายกรัฐมนตรี.pdf.
อดิศัย วรรธนะภูติ, จันทนา แสนสุข, อภิชยา นิเวศน์ และสุตาภัทร จันทร์ประเสริฐ. (2562). การพัฒนารูปแบบการจัดการโลจิสติกส์เพื่อการท่องเที่ยว อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334. https://doi.org/10.1007/BF02310555.
Douglas, A., Hoogendoorn, G., & Richards, G. (2024). Activities as the critical link between motivation and destination choice in cultural tourism. Journal of Hospitality and Tourism Insights, 7(1), 249-271. https://doi.org/10.1108/JHTI-09-2022-0442.
Eboli, L., Forciniti, C., & Mazzulla, G. (2020). Factors influencing transit ridership: A study on the passengers' perception of service quality. Sustainability, 12(23), 10112. https://doi.org/10.3390/su122310112.
Edirisinghe, L., Silva, S., & Siriwardena, S. (2021). The future of travel business: A conceptual approach through tourism logistics perspectives. SSRN. https://doi.org/10.2139/ssrn.3992920.
Gössling, S., Scott, D., & Hall, C. M. (2020). Pandemics, tourism and global change: A rapid assessment of COVID-19. Journal of Sustainable Tourism, 29(1), 1-20. https://doi.org/10.1080/09669582.2020.1758708.
Han, H. (2021). Consumer behavior and environmental sustainability in tourism and hospitality: A review of theories, concepts, and latest research. Journal of Sustainable Tourism, 29(7), 1021–1042. https://doi.org/10.1080/09669582.2021.1903019.
Israel, G. D. (1992). Determining sample size (Fact Sheet PEOD-6). University of Florida Cooperative Extension Service, Institute of Food and Agricultural Sciences. https://doi.org/10.32473/EDIS-PD006-1992.
Kara, N. S., & Mkwizu, K. H. (2020). Demographic factors and travel motivation among leisure tourists in Tanzania. International Hospitality Review, 34(1), 81-103. https://doi.org/10.1108/IHR-01-2020-0002.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed). Harper & Row.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
บทความที่ตีพิมพ์ในวารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร เป็นทัศนะ ลิขสิทธิ์ และความรับผิดชอบของผู้เขียนเจ้าของผลงาน


