การปรับปรุงประสิทธิภาพการทำงานของเครื่องวางอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ด้วยแนวทางการบำรุงรักษาทวีผล (TPM)
คำสำคัญ:
เครื่องวางอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์, การบำรุงรักษาทวีผล (TPM), ค่าประสิทธิผลโดยรวม (OEE), ค่าระยะเวลาเฉลี่ยระหว่างการเสียหาย (MTBF), ค่าระยะเวลาเฉลี่ยในการซ่อมแซม (MTTR)บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาแนวทางการบำรุงรักษาทวีผล (TPM) โดยมุ่งเน้นเสาหลักในการปรับปรุงประสิทธิภาพการทำงานของเครื่องวางอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เสาหลักการบำรุงรักษาด้วยตัวเอง เสาหลักการปรับปรุงเฉพาะเรื่อง และเสาหลักการบำรุงรักษาตามแผน และ 2) เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพการทำงานของเครื่องวางอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ โดยการเพิ่มค่าประสิทธิผลโดยรวม (OEE) เพิ่มค่าระยะเวลาเฉลี่ยระหว่างการเสียหาย (MTBF) และลดค่าระยะเวลาเฉลี่ยในการซ่อมแซม (MTTR) เครื่องจักร เป็นการวิจัยแบบผสมผสานในรูปแบบกรณีศึกษาเชิงปฏิบัติการในบริษัทผลิตสินค้าอิเล็กทรอนิกส์แห่งหนึ่ง ผ่านการสังเกตการณ์แบบมีส่วนร่วมและการสัมภาษณ์เชิงลึกร่วมกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 15 คน ประกอบด้วย หัวหน้าแผนกซ่อมบำรุง วิศวกรซ่อมบำรุง วิศวกรผู้ดูแลเครื่องจักร และพนักงานประจำเครื่อง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างแบบบันทึกการทำงานของเครื่องจักร แผนภูมิพาเรโต และแผนผังก้างปลา เพื่อวิเคราะห์หาสาเหตุรากเหง้าของปัญหา โดยเปรียบเทียบดัชนีชี้วัดก่อนและหลังการปรับปรุง ผลการวิจัยพบว่า ก่อนการปรับปรุงเครื่องวางอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์มีเวลาหยุดทำงานรวม 143 ชั่วโมง ผู้วิจัยจึงได้นำ 3 เสาหลัก TPM มาประยุกต์ใช้เพื่อแก้ไขปัญหาหลังทำการปรับปรุง ส่งผลให้ค่า OEE เพิ่มขึ้นจากร้อยละ 82 เป็นร้อยละ 89 (เพิ่มขึ้นร้อยละ 8.40) ค่า MTBF เพิ่มขึ้นจาก 53 ชั่วโมง เป็น 67 ชั่วโมง (เพิ่มขึ้นร้อยละ 26.78) และค่า MTTR ลดลงจาก 151 นาที เป็น 140 นาที (ลดลงร้อยละ 7.49) ซึ่งแสดงถึงการทำงานของเครื่องวางอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ที่มีประสิทธิภาพเพิ่มมากขึ้นและสะท้อนให้เห็นว่าการนำเสาหลัก TPM มาใช้ช่วยลดความสูญเสียและเสริมสร้างความสามารถในการผลิตของอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
เอกสารอ้างอิง
จิรพันธุ์ วงค์ชัย. (2563). การเพิ่มระยะเวลาเฉลี่ยก่อนการชำรุดเสียหายของเครื่องจักร กรณีศึกษา โรงงานผลิตเครื่องดื่ม. การค้นคว้าอิสระวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการงานวิศวกรรม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ฉัตรเฉลิม วงศ์รัฐนันท์. (2552). การวัดสมรรถนะระบบการจัดการบำรุงรักษาทวีผลโดยทุกคนมีส่วนร่วม กรณีศึกษา: อุตสาหกรรมกระดาษ. วิทยานิพนธ์วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ธนกฤต แสงสินธุ์. (2562). การประยุกต์ใช้การจัดการบำรุงรักษาเชิงทวีผลเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการผลิต กรณีศึกษาโรงงานผู้ผลิตริงเกียร์. การศึกษารายบุคคลวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการทางวิศวกรรม มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
นิกร ก๋าทอง. (2565). การปรับปรุงกระบวนการการประกอบแผ่นวงจรอิเล็กทรอนิกส์ชนิดแผนบาง ด้วยวิธีซิกซ์ ซิกม่า. วิทยานิพนธ์วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการจัดการพลังงานและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ไมตรี บุญขันธ์, สานิต ศิริวิศิษฐ์กุล และเกียรติชัย วีระญาณนนท์. (2565). การเพิ่มผลิตภาพและนวัตกรรมในการผลิต ของผู้ผลิตอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ในประเทศไทย. วารสารวิจัยราชภัฏกรุงเก่า, 9(3), 185-194. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/rdi-aru/article/view/254973.
ศิรวิทย์ ปุสวิโร. (2566). การปรับปรุงประสิทธิภาพกระบวนการผลิตน้ำของโรงงานผลิตน้ำขนาดใหญ่ สำหรับประเทศไทย. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการทางวิศวกรรม มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ศิวะ วงษ์ดี. (2566). การบำรุงรักษาแบบทวีผลของเครื่องจักรสำหรับฉีดขึ้นรูปชิ้นส่วนบันไดขึ้นท้ายรถกระบะ. วิทยานิพนธ์วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ มหาวิทยาลัยบูรพา.
ศุภวัฒน์ โชคสวัสดิ์ไพศาล. (2568). แนวโน้มธุรกิจ/อุตสาหกรรม ปี 2568-2570: อุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์. วิจัยกรุงศรี. สืบค้น 10 เมษายน 2568 จาก https://www.krungsri.com/th/research/industry/industry-outlook/hi-tech-industries/electronics/io/Electronics-2025-2027.
สุพิชญา ฉัตรพัฒนศิริ. (2566). การปรับปรุงประสิทธิภาพของเครื่องจักรในกระบวนการผลิตเครื่องดื่มบรรจุขวดแก้ว โดยใช้การบำรุงรักษาด้วยตนเอง. วิทยานิพนธ์วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการงานวิศวกรรม มหาวิทยาลัยศิลปากร.
หนึ่งฤทัย ชวดเปีย. (2557). การพัฒนาระบบการจัดการซ่อมบำรุงรักษาสำหรับกระบวนการประกอบแผงวงจรอิเล็กทรอนิกส์. วิทยานิพนธ์วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อนัญญา มะโนวงค์ และประจวบ กล่อมจิตร. (2567). การปรับปรุงการเก็บข้อมูลและควบคุมการผลิตบรรจุภัณฑ์ โดยใช้อินเตอร์เน็ตออฟติงส์ตามแนวทางการบำรุงรักษาแบบทวีผลทุกคนมีส่วนร่วม. วิศวกรรมสารเกษมบัณฑิต, 14(3), 19-34. https://ph01.tci-thaijo.org/index.php/kbej/article/view/256537.
Abedin, A. (2023). Improvement of overall equipment efficiency with root cause analysis and TPM strategy: A case study. International Journal of Research in Industrial Engineering, 12(3), 205–220. https://doi.org/10.22105/riej.2023.393216.1388.
Al Farihi, A. H., Sumartini, S., & Herdiman, L. (2023). Designing lean maintenance using Total Productive Maintenance method: A case study at wiring harness production. E3S Web of Conferences, 465, 02016. https://doi.org/10.1051/e3sconf/202346502016.
Gupta, A. K., & Garg, R. K. (2012). OEE improvement by TPM implementation: A case study. International Journal of IT, Engineering and Applied Sciences Research, 1(1), 115–124. https://www.semanticscholar.org/paper/12c4244ee94852ebd6cd5c79789e60e8f700c292.
Nakajima, S. (1988). Introduction to TPM: Total productive maintenance. Productivity Press.
Parviziomran, I., Cao, S., Yang, H., Park, S., & Won, D. (2019). Optimization of passive chip components placement with self-alignment effect for advanced surface mounting technology. Procedia Manufacturing, 39, 202–209. https://doi.org/10.1016/j.promfg.2020.01.313.
Pinto, G., Silva, F. J. G., Fernandes, N. O., Casais, R., Baptista, A., & Carvalho, C. (2020). Implementing a maintenance strategic plan using TPM methodology. International Journal of Industrial Engineering and Management, 11(3), 192–204. https://doi.org/10.24867/IJIEM-2020-3-264.
Ribeiro, I. M., Godina, R., Pimentel, C., Silva, F. J. G., & Matias, J. C. O. (2019). Implementing TPM supported by 5S to improve the availability of an automotive production line. Procedia Manufacturing, 38, 1574–1581. https://doi.org/10.1016/j.promfg.2020.01.128.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
บทความที่ตีพิมพ์ในวารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร เป็นทัศนะ ลิขสิทธิ์ และความรับผิดชอบของผู้เขียนเจ้าของผลงาน
