พฤติกรรมการออมของนักศึกษาระดับปริญญาตรี: กรณีศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาพฤติกรรมการออมและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการออมของ นักศึกษาระดับปริญญาตรี คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง กลุ่มตัวอย่างในการศึกษา คือ นักศึกษาที่ กำลังศึกษาระดับปริญญาตรีในคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ที่มีการออม จำนวน 375 คน โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล ทำการวิเคราะห์ข้อมูลส่วนบุคคลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ด้วย ค่าความถี่ ร้อยละ และวิเคราะห์หาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล ความรู้เรื่องการเงิน การบริหารจัดการทางการเงิน ทัศนคติต่อการออม และแรงจูงใจในการออม กับพฤติกรรมการออมของนักศึกษาด้วยค่าไคสแควร์ ผลการวิจัย พบว่า นักศึกษาส่วนใหญ่มีการออมเป็นบางครั้งไม่แน่นอน โดยออมในรูปแบบเงินสด เหตุผลในการออม เป็นการออมเพื่อใช้จ่ายในยามฉุกเฉิน ด้านผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่เป็นตัวแปรอิสระต่อ พฤติกรรมการออม พบว่า ปัจจัยส่วนบุคคล ประกอบด้วย เพศ อายุ สถานภาพสมรส รูปแบบการเรียน รายได้ต่อ เดือน และรายจ่ายต่อเดือน ปัจจัยด้านทัศนคติต่อการออม ปัจจัยด้านความรู้เรื่องการเงิน และปัจจัยด้านการบริหาร จัดการทางการเงิน มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการออม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในขณะที่แรงจูงใจในการออม  ไม่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการออม