การบ่มเพาะเพื่อเพิ่มศักยภาพการพัฒนาเชิงพื้นที่ด้วยกระบวนการวิศวกรสังคม มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ เพื่อยกระดับสุขภาวะและคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่องการบ่มเพาะเพื่อเพิ่มศักยภาพการพัฒนาเชิงพื้นที่ด้วยกระบวนการวิศวกรสังคมของมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและเพิ่มศักยภาพนักศึกษาให้มีคุณลักษณะ 4 ประการตามพระบรมราโชบายด้านการศึกษา ส่งเสริมการพัฒนาวิศวกรสังคมให้มีทักษะการเป็นนักพัฒนาเพื่อชุมชน สนับสนุนการใช้ข้อมูลชุมชนและเครื่องมือวิศวกรสังคมในการจัดการความรู้ และพัฒนานวัตกรรมเชิงพื้นที่เพื่อยกระดับสุขภาวะและคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ การวิจัยเรื่องการบ่มเพาะเพื่อเพิ่มศักยภาพการพัฒนาเชิงพื้นที่ด้วยกระบวนการวิศวกรสังคมของมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและเพิ่มศักยภาพนักศึกษาให้มีคุณลักษณะ 4 ประการตามพระบรมราโชบายด้านการศึกษา ส่งเสริมการพัฒนาวิศวกรสังคมให้มีทักษะการเป็นนักพัฒนาเพื่อชุมชน สนับสนุนการใช้ข้อมูลชุมชนและเครื่องมือวิศวกรสังคมในการจัดการความรู้ และพัฒนานวัตกรรมเชิงพื้นที่ เพื่อยกระดับสุขภาวะและคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ การวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยและพัฒนา (R&D) โดยประยุกต์วิธีการแบบผสมผสาน กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย นักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ และผู้สูงอายุในพื้นที่เป้าหมาย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ แบบประเมินพฤติกรรมการเรียนรู้ แบบสอบถามคุณภาพชีวิต และการสัมภาษณ์เชิงลึก ผลการวิจัยพบว่า นักศึกษามีพัฒนาการด้านทัศนคติ ทักษะการทำงาน และจิตสำนึกสาธารณะอยู่ในระดับมาก สามารถทำหน้าที่เป็นวิศวกรสังคมได้อย่างมีประสิทธิภาพ ขณะที่ผู้สูงอายุมีคุณภาพชีวิตโดยรวมอยู่ในระดับมาก ทั้งด้านร่างกาย จิตใจ และสังคม นวัตกรรมที่พัฒนาขึ้นจากการใช้เครื่องมือวิศวกรสังคมทั้งห้าประการมีความเหมาะสม ใช้ทรัพยากรท้องถิ่น และสามารถขยายผลได้ งานวิจัยสะท้อนให้เห็นว่ากระบวนการวิศวกรสังคมเป็นกลไกสำคัญในการเชื่อมโยงการพัฒนานักศึกษา ชุมชน และผู้สูงอายุ เพื่อนำไปสู่การพัฒนาเชิงพื้นที่อย่างยั่งยืน