การศึกษาเปรียบเทียบประสิทธิผลทางการเรียนระหว่างการจัดการเรียนรู้เชิงรุกและการจัดการเรียนรู้โดยการโค้ช วิชาความมั่นคงของนักเรียนนายร้อยชั้นปีที่ 4 โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า

ผู้แต่ง

  • กิตติ กลิ่นหอม สาขาวิชาความมั่นคง กองวิชาสงครามพิเศษ ส่วนวิชาทหาร โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า

คำสำคัญ:

ประสิทธิผลทางการเรียน, การจัดการเรียนรู้, การจัดการเรียนรู้เชิงรุก, การโค้ช

บทคัดย่อ

งานวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างนักเรียนนายร้อยที่ได้รับการจัดการเรียนรู้เชิงรุก และนักเรียนนายร้อยที่จัดการเรียนรู้โดยการโค้ช และ 2) ศึกษาระดับความพึงพอใจที่มีต่อการเรียนรู้ด้วยการจัดการเรียนรู้เชิงรุก และการจัดการเรียนรู้โดย การโค้ช การวิจัยครั้งนี้เป็นวิจัยเชิงทดลองกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ คือ นักเรียนนายร้อยชั้นปีที่ 4 ที่ศึกษารายวิชาความมั่นคง MS 4008 ภาคการศึกษาที่ 2 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 60 คน จากการสุ่มตัวอย่างแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้เชิงรุก 2) แผนการจัดการเรียนรู้โดยวิธีการโค้ช 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 4) แบบประเมินความพึงพอใจในการจัดการเรียนรู้ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนนายร้อยที่ได้รับการจัดการเรียนรู้เชิงรุก มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่า นักเรียนนายร้อยที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยการโค้ช อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) ระดับความพึงพอใจที่มีผลต่อการเรียน รายวิชาความมั่นคง ของนักเรียนนายร้อยชั้นปีที่ 4 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้เชิงรุก และการจัดการเรียนรู้โดยการโค้ชมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุด

เอกสารอ้างอิง

กรมยุทธศึกษาทหารบก. (2537). ว่าด้วยการต่อสู้เบ็ดเสร็จ 100–4. กรมยุทธศึกษาทหารบก.

กองวิชาสงครามพิเศษ ส่วนวิชาทหาร โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า. (2567). ผลการเรียนรายวิชาความมั่นคง MS4008. ส่วนวิชาทหาร โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า.

บัญชา เกียรติจรุงพันธ์, ณัฐกิตติ์ สิริวัฒนาทากุล, และอรรถพงษ์ ผิวเหลือง. (2563). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชา ED1020 ประวัติวรรณคดีและวรรณคดีเอกของไทย โดยการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดเชิงรุก (Active learning) สำหรับนักศึกษาสาขาวิชาการสอนภาษาไทย ชั้นปีที่ 2 มหาวิทยาลัยมหามกุฎราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน. วารสารศึกษาศาสตร์ มมร, 8(2), 106–117. https://e-port.mbu.ac.th/file/profiles31/2662_1613702316.pdf.

บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 9 ฉบับปรับปรุงใหม่). สุรีวิยาสาส์น.

โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า. (2563). หลักสูตรนักเรียนนายร้อย โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า 2563. โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า กองทัพบก.

วิจารณ์ พานิช. (2556). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. วารสารนวัตกรรมการเรียนรู้ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์, 1(2), 3-14. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jliwu/article/view/95054.

สุดาพร ปัญญาพฤกษ์, อนุชิต วัฒนาพร, ณัฐธิดา ดวงแก้ว และทัศน์พล ชื่นจิตต์. (2566). การพัฒนากิจกรรมเสริมสร้างความรู้ในการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการตามแนวคิดการเรียนรู้เชิงรุก สำหรับครูโรงเรียนขนาดเล็ก สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 17(2), 83–97. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/sskrujournal/article/view/260558.

สุภาพร เตวิยะ. (2565). การจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความเชื่อมั่นในตนเองของนักศึกษาสาขาภาษาอังกฤษ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัย ราชภัฏศรีสะเกษ, 16(1), 122–134. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/sskrujournal/article/view/252100.

Grant, A. M. (2017). The third “generation” of workplace coaching: Creating a culture of quality conversations. Coaching: An International Journal of Theory, Research and Practice, 10(1), 37–53. https://doi.org/10.1080/17521882.2016.1266005.

Freeman, S., Eddy, S. L., McDonough, M., Smith, M. K., Okoroafor, N., Jordt, H., & Wenderoth, M. P. (2014). Active learning increases student performance in science, engineering, and mathematics. Proceedings of the National Academy of Sciences, 111(23), 8410–8415. https://doi.org/10.1073/pnas.1319030111.

Parsloe, E., & Leedham, M. (2009). Coaching and mentoring: Practical conversations to improve learning (2nd ed). Kogan Page.

Prince, M. (2004). Does active learning work? A review of the research. Journal of Engineering Education, 93(3), 223–231. https://doi.org/10.1002/j.2168-9830.2004.tb00809.x.

Whitmore, J. (2010). Coaching for performance: Growing human potential and purpose (4th ed). Nicholas Brealey Publishing.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-07-01

รูปแบบการอ้างอิง

กลิ่นหอม ก. (2026). การศึกษาเปรียบเทียบประสิทธิผลทางการเรียนระหว่างการจัดการเรียนรู้เชิงรุกและการจัดการเรียนรู้โดยการโค้ช วิชาความมั่นคงของนักเรียนนายร้อยชั้นปีที่ 4 โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 6(2), 680–691. สืบค้น จาก https://so08.tci-thaijo.org/index.php/JMSSNRU/article/view/6428

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย