บทบาทของมาตรการคนละครึ่งพลัสต่อการใช้จ่ายและการหมุนเวียนทางเศรษฐกิจระดับจังหวัด: กรณีศึกษาจังหวัดสุราษฎร์ธานี

ผู้แต่ง

  • ภัทรพล ไชยเผือก หลักสูตรเศรษฐศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเศรษฐกิจดิจิทัล คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี
  • สินีนาท โชคดำเกิง หลักสูตรเศรษฐศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเศรษฐกิจดิจิทัล คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

คำสำคัญ:

คนละครึ่งพลัส, การใช้จ่าย, การหมุนเวียนทางเศรษฐกิจระดับจังหวัด

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการเปลี่ยนแปลงของการใช้จ่ายภายใต้มาตรการคนละครึ่งพลัสในจังหวัดสุราษฎร์ธานี และ 2) วิเคราะห์บทบาทของมาตรการคนละครึ่งพลัสต่อการหมุนเวียนทางเศรษฐกิจระดับจังหวัด ผ่านตัวชี้วัดด้านจำนวนผู้ใช้สิทธิสะสม จำนวนสะสมของร้านค้าที่มีการใช้จ่ายภายใต้มาตรการ และยอดใช้จ่ายรวมสะสม การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณโดยใช้ข้อมูลทุติยภูมิ ซึ่งเป็นค่าสะสม ณ วันรายงาน จากการดำเนินมาตรการคนละครึ่งพลัสในจังหวัดสุราษฎร์ธานี จำนวน 9 ช่วงเวลา ตั้งแต่วันที่ 2 พฤศจิกายน ถึง 31 ธันวาคม พ.ศ. 2568 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ผลรวม การเปลี่ยนแปลง อัตราการเปลี่ยนแปลงร้อยละ และค่าเฉลี่ยต่อหน่วย ผลการวิจัยพบว่า ยอดใช้จ่ายรวมสะสมเพิ่มขึ้นจาก 238.93 ล้านบาท เป็น 1,593.93 ล้านบาท หรือเพิ่มขึ้น 1,355.00 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 567.11 จำนวนผู้ใช้สิทธิสะสมเพิ่มขึ้นจาก 382,739 ราย เป็น 706,122 ราย หรือร้อยละ 84.49 และจำนวนสะสมของร้านค้าที่มีการใช้จ่ายเพิ่มขึ้นจาก 15,128 ร้าน เป็น 18,951 ร้าน หรือร้อยละ 25.27 นอกจากนี้ ยอดใช้จ่ายสะสมเฉลี่ยต่อผู้ใช้สิทธิเพิ่มขึ้นร้อยละ 261.60 และยอดใช้จ่ายสะสมเฉลี่ยต่อร้านค้าเพิ่มขึ้นร้อยละ 432.53 ผลการวิจัยสะท้อนว่ามาตรการคนละครึ่งพลัสมีบทบาทต่อการเพิ่มขึ้นของการใช้จ่าย และการหมุนเวียนทางเศรษฐกิจเชิงธุรกรรมระดับจังหวัด อย่างไรก็ตาม ผลการศึกษานี้ เป็นการวิเคราะห์เชิงพรรณนาจากข้อมูลทุติยภูมิ ไม่ใช่การพิสูจน์ผลกระทบเชิงสาเหตุหรือตัวคูณทวีทางเศรษฐกิจ

เอกสารอ้างอิง

กรมประชาสัมพันธ์. (2568). ครม. เห็นชอบคนละครึ่งพลัส วงเงิน 4.4 หมื่นล้าน ลงทะเบียนผ่านแอปฯ เป๋าตัง 20-26 ต.ค. ใช้สิทธิ์ 29 ต.ค.-31 ธ.ค. 68. สืบค้น 6 มิถุนายน 2569 จาก https://www.prd.go.th/th/content/category/detail/id/39/iid/429955.

กลุ่มงานนโยบายเศรษฐกิจจังหวัด สำนักงานคลังจังหวัดสุราษฎร์ธานี. (2569). ข้อมูลสถิติโครงการคนละครึ่งพลัสจังหวัดสุราษฎร์ธานี. สำนักงานคลังจังหวัดสุราษฎร์ธานี.

ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2567). สถานการณ์หนี้ครัวเรือนไทย. สืบค้น 7 มิถุนายน 2569 จาก https://www.bot.or.th/th/research-and-publications/articles-and-publications/bot-magazine-issues/Phrasiam-67-2/2567-info-debt-situation.html.

สำนักงานพาณิชย์จังหวัดสุราษฎร์ธานี. (2564). ข้อมูลทั่วไปจังหวัด. สืบค้น 6 มิถุนายน 2569 จาก https://suratthani.moc.go.th/th/content/page/index/id/1055.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2568). สรุปผลที่สำคัญ การสำรวจภาวะเศรษฐกิจและสังคมของครัวเรือน พ.ศ. 2568 (6เดือนแรก). สำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. https://www.nso.go.th/nsoweb/storage/survey_detail/2025/20251001104758_58836.pdf.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2569). ภาวะเศรษฐกิจไทยไตรมาสที่สี่ ทั้งปี 2568 และแนวโน้มปี 2569. กองยุทธศาสตร์และการวางแผนเศรษฐกิจมหภาค สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. https://www.nesdc.go.th/wordpress/wp-content/uploads/2026/02/รายงานภาวะเศรษฐกิจไทย-ไตรมาส-4-68-รวมเล่ม-060569_10.29.pdf.

Armstrong, M. (2006). Competition in two-sided markets. The RAND Journal of Economics, 37(3), 668–691. https://doi.org/10.1111/j.1756-2171.2006.tb00037.x.

Choi, H. (2022). Effect of COVID-19 stimulus payments on sales of local small businesses: Quasi-experimental evidence from Korea. Pacific Economic Review, 27(4), 340–360. https://doi.org/10.1111/1468-0106.12407.

Currie, J., & Gahvari, F. (2008). Transfers in cash and in-kind: Theory meets the data. Journal of Economic Literature, 46(2), 333–383. https://doi.org/10.1257/jel.46.2.333.

Ding, J., Jiang, L., Msall, L., & Notowidigdo, M. J. (2025). Consumer-financed fiscal stimulus: Evidence from digital coupons in China. American Economic Review: Insights, 7(3), 411–427. https://doi.org/10.1257/aeri.20240210.

Kim, J., & Lee, S. (2024). Can stimulus checks to households save the local economy? The impact of South Korea’s COVID-19 stimulus on small business sales. Economic Analysis and Policy, 84, 159–176. https://doi.org/10.1016/j.eap.2024.08.017.

Muthitacharoen, A. (2024). Using a no-minimum 50:50 co-pay to stimulate consumption: Evidence from Thailand’s digital fiscal stimulus. Applied Economics Letters, 33(10), 1549–1554. https://doi.org/10.1080/13504851.2024.2446477.

Muthitacharoen, A. (2025). Digital fiscal stimulus and SMEs: Difference-in-differences evidence from Thailand’s half-and-half program. Applied Economics Letters, 32(18), 2646–2651. https://doi.org/10.1080/13504851.2024.2337326.

Rochet, J.-C., & Tirole, J. (2003). Platform competition in two-sided markets. Journal of the European Economic Association, 1(4), 990–1029. https://doi.org/10.1162/154247603322493212.

Rysman, M. (2009). The economics of two-sided markets. Journal of Economic Perspectives, 23(3), 125–143. https://doi.org/10.1257/jep.23.3.125.

Xing, J., Zou, E. Y., Yin, Z., Wang, Y., & Li, Z. (2023). “Quick response” economic stimulus: The effect of small-value digital coupons on spending. American Economic Journal: Macroeconomics, 15(4), 249–304. https://doi.org/10.1257/mac.20210148.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-09-30

รูปแบบการอ้างอิง

ไชยเผือก ภ., & โชคดำเกิง ส. (2026). บทบาทของมาตรการคนละครึ่งพลัสต่อการใช้จ่ายและการหมุนเวียนทางเศรษฐกิจระดับจังหวัด: กรณีศึกษาจังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 6(3), 1355–1367. สืบค้น จาก https://so08.tci-thaijo.org/index.php/JMSSNRU/article/view/7119