บทบาทของมาตรการคนละครึ่งพลัสต่อการใช้จ่ายและการหมุนเวียนทางเศรษฐกิจระดับจังหวัด: กรณีศึกษาจังหวัดสุราษฎร์ธานี

Phattharaphon Chiyaphueak; Sineenart Chokdumgerng

Authors

Phattharaphon Chiyaphueak Bachelor of Economics Program in Digital Economy, Faculty of Management Sciences, Suratthani Rajabhat University
Sineenart Chokdumgerng Bachelor of Economics Program in Digital Economy, Faculty of Management Sciences, Suratthani Rajabhat University

Keywords:

Khon La Khrueng Plus, Spending, Provincial Economic Circulation

Abstract

This study aimed to 1) examine changes in spending under the Khon La Khrueng Plus measure in Surat Thani province and 2) analyze the role of the measure in provincial economic circulation through three indicators: the cumulative number of users, the cumulative number of shops with transactions under the measure, and the cumulative total spending. This quantitative study used secondary data reported as cumulative values at each reporting date from the implementation of the Khon La Khrueng Plus measure in Surat Thani province across nine reporting periods, from 2 November to 31 December 2025. The data were analyzed using descriptive statistics, including cumulative totals, changes, percentage changes, and per-unit averages. The findings showed that cumulative total spending increased from 238.93 million baht to 1,593.93 million baht, representing an increase of 1,355.00 million baht or 567.11 percent. The cumulative number of users increased from 382,739 to 706,122, or 84.49 percent, while the cumulative number of participating shops with transactions increased from 15,128 to 18,951, or 25.27 percent. In addition, cumulative average spending per user increased by 261.60 percent, and cumulative average spending per shop increased by 432.53 percent. The results indicate that the Khon La Khrueng Plus measure played a role in stimulating spending and supporting transaction-based provincial economic circulation. However, the results should be interpreted as descriptive evidence based on secondary data, rather than definitive proof of causal impact or economic multiplier effects.

References

กรมประชาสัมพันธ์. (2568). ครม. เห็นชอบคนละครึ่งพลัส วงเงิน 4.4 หมื่นล้าน ลงทะเบียนผ่านแอปฯ เป๋าตัง 20-26 ต.ค. ใช้สิทธิ์ 29 ต.ค.-31 ธ.ค. 68. สืบค้น 6 มิถุนายน 2569 จาก https://www.prd.go.th/th/content/category/detail/id/39/iid/429955.

กลุ่มงานนโยบายเศรษฐกิจจังหวัด สำนักงานคลังจังหวัดสุราษฎร์ธานี. (2569). ข้อมูลสถิติโครงการคนละครึ่งพลัสจังหวัดสุราษฎร์ธานี. สำนักงานคลังจังหวัดสุราษฎร์ธานี.

ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2567). สถานการณ์หนี้ครัวเรือนไทย. สืบค้น 7 มิถุนายน 2569 จาก https://www.bot.or.th/th/research-and-publications/articles-and-publications/bot-magazine-issues/Phrasiam-67-2/2567-info-debt-situation.html.

สำนักงานพาณิชย์จังหวัดสุราษฎร์ธานี. (2564). ข้อมูลทั่วไปจังหวัด. สืบค้น 6 มิถุนายน 2569 จาก https://suratthani.moc.go.th/th/content/page/index/id/1055.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2568). สรุปผลที่สำคัญ การสำรวจภาวะเศรษฐกิจและสังคมของครัวเรือน พ.ศ. 2568 (6เดือนแรก). สำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. https://www.nso.go.th/nsoweb/storage/survey_detail/2025/20251001104758_58836.pdf.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2569). ภาวะเศรษฐกิจไทยไตรมาสที่สี่ ทั้งปี 2568 และแนวโน้มปี 2569. กองยุทธศาสตร์และการวางแผนเศรษฐกิจมหภาค สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. https://www.nesdc.go.th/wordpress/wp-content/uploads/2026/02/รายงานภาวะเศรษฐกิจไทย-ไตรมาส-4-68-รวมเล่ม-060569_10.29.pdf.

Armstrong, M. (2006). Competition in two-sided markets. The RAND Journal of Economics, 37(3), 668–691. https://doi.org/10.1111/j.1756-2171.2006.tb00037.x.

Choi, H. (2022). Effect of COVID-19 stimulus payments on sales of local small businesses: Quasi-experimental evidence from Korea. Pacific Economic Review, 27(4), 340–360. https://doi.org/10.1111/1468-0106.12407.

Currie, J., & Gahvari, F. (2008). Transfers in cash and in-kind: Theory meets the data. Journal of Economic Literature, 46(2), 333–383. https://doi.org/10.1257/jel.46.2.333.

Ding, J., Jiang, L., Msall, L., & Notowidigdo, M. J. (2025). Consumer-financed fiscal stimulus: Evidence from digital coupons in China. American Economic Review: Insights, 7(3), 411–427. https://doi.org/10.1257/aeri.20240210.

Kim, J., & Lee, S. (2024). Can stimulus checks to households save the local economy? The impact of South Korea’s COVID-19 stimulus on small business sales. Economic Analysis and Policy, 84, 159–176. https://doi.org/10.1016/j.eap.2024.08.017.

Muthitacharoen, A. (2024). Using a no-minimum 50:50 co-pay to stimulate consumption: Evidence from Thailand’s digital fiscal stimulus. Applied Economics Letters, 33(10), 1549–1554. https://doi.org/10.1080/13504851.2024.2446477.

Muthitacharoen, A. (2025). Digital fiscal stimulus and SMEs: Difference-in-differences evidence from Thailand’s half-and-half program. Applied Economics Letters, 32(18), 2646–2651. https://doi.org/10.1080/13504851.2024.2337326.

Rochet, J.-C., & Tirole, J. (2003). Platform competition in two-sided markets. Journal of the European Economic Association, 1(4), 990–1029. https://doi.org/10.1162/154247603322493212.

Rysman, M. (2009). The economics of two-sided markets. Journal of Economic Perspectives, 23(3), 125–143. https://doi.org/10.1257/jep.23.3.125.

Xing, J., Zou, E. Y., Yin, Z., Wang, Y., & Li, Z. (2023). “Quick response” economic stimulus: The effect of small-value digital coupons on spending. American Economic Journal: Macroeconomics, 15(4), 249–304. https://doi.org/10.1257/mac.20210148.