การจัดการความรู้ด้านการสื่อสารภาษาอังกฤษเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวมรดกทางวัฒนธรรมเชิงสร้างสรรค์ในพัทยาเมืองอัจฉริยะ

Ingkayut Poolsub; Sittichai Sukthumsatit; Pratima BunChau; Kamontus Chawna

Authors

Ingkayut Poolsub Faculty of Liberal Arts, Rajamangala University of Technology Tawan-ok
Sittichai Sukthumsatit Faculty of Liberal Arts, Rajamangala University of Technology Tawan-ok
Pratima BunChau Faculty of Liberal Arts, Rajamangala University of Technology Tawan-ok
Kamontus Chawna Faculty of Engineering and Architecture, Rajamangala University of Technology Tawan-ok

Keywords:

knowledge management, English communication, creative tourism, cultural heritage, Pattaya smart city

Abstract

The objective of this research was to develop a knowledge management for English communication to enhance cultural heritage tourism within Pattaya Smart City. Data were collected through interview and questionnaire. The sample groups were 20 foreign tourists and 50 Thai service providers from 4 major attractions in Pattaya: Nong Nooch Garden, Pattaya Floating Market, The Sanctuary of Truth, and Phra Tamnak Mountain Viewpoint. Data were analyzed using descriptive statistics, including the percentage, mean, and standard deviation. The findings revealed that 90.0% of foreign tourists required historical information about attraction, and 85.0% indicated a needed for English navigation maps. Regarding the Thai service providers, their overall English proficiency was at a moderate level. However, when examining specific language skills, speaking l was rated at the lowest level. In addition, English communication manual for tourism services at cultural heritage sites was developed. User satisfaction for the manual was at a high level with “Basic Conversation” and “Giving Directions” receiving the highest scores, respectively. This research indicates that knowledge management through the development of English language materials that align with the needs of both service providers and tourists will significantly improve service quality and promote sustainable creative tourism within the Pattaya smart city.

References

กนกวรรณ ดอนกวนเจ้า และอภิราดี จันทร์แสง. (2565). การพัฒนาทักษะการพูดและการเรียนรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษโดยการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดการสอนภาษาเพื่อการสื่อสารร่วมกับวิดีโอยูทูบของนักเรียนชั้นประถมศึกษา ปีที่ 6. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(9), 477–494.

กองวิเทศสัมพันธ์และการประกันคุณภาพ. (2562). คู่มือการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย (ฉบับปรับปรุง). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย.

กันตภณ แก้วสง่า และนิศาชล จำนงศรี. (2558). การจัดการความรู้การท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ในแหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา. Suranaree Journal of Social Science, 9(2), 79-103.

ชัชรีย์ บุนนาค. (2561). ปัญหาการเรียนการสอนภาษาอังกฤษในประเทศไทยและข้อเสนอแนะด้านยุทธศาสตร์การพัฒนาการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ ปี 2564–2568. In รายงานการประชุม Graduate School Conference (Vol. 2, No. 1, pp. 235-241).

ญาณิศา สู่ทรงดี, วิโรจน์ ทองปลิว, จงกิจ วงษ์พินิจ, ทองพูล ขุมคำ และศิรประภา รัตนรวมการ. (2566). การจัดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษแห่งศตวรรษที่ 21. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 25(1), 273-292.

ณัฐวดี ไกรเทพ, ชลกร คงกระพันธ์, เพชราภรณ์ ประทีป ณ ถลาง และเจนใจ นิพัทธมานนท์. (2564). การใช้ทักษะภาษาอังกฤษในอุตสาหกรรมการโรงแรม และการท่องเที่ยว. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. 17(1), 1-23.

ธนาพันธุ์ ณ เชียงใหม่. (2567). การ ใช้กิจกรรมการจัดการเรียนรู้แบบเชิงรุก (Active Learning) เพื่อพัฒนาทักษะการสื่อสารในด้านวรรณกรรมเพื่อการสอนภาษาอังกฤษของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา, 18(2), 87-99.

ธีรภัท ชัยพิพัฒน์. (2562). การจัดการความรู้การท่องเที่ยวโดยชุมชนเชิงสร้างสรรค์ในพื้นที่ท่องเที่ยวสามเหลี่ยมทองคำ อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย. รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.

ปานจิต จุลกาญจน์. (2556). การจัดการความรู้และการจัดการความรู้ลูกค้าในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว. การค้นคว้าอิสระวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ปิยะดา ดาวล้อมจันทร์, ศศิพิมล ประพินพงศกร และแววตา เตชาทวีวรรณ. (2564). พฤติกรรมการแสวงหาสารสนเทศของนักท่องเที่ยวไทยเจเนเรชันวาย. วารสารสารสนเทศศาสตร์, 39(1), 38-58.

ปิยนุช แก้วกสิ และรภัสศักย์ เหตุทอง. (2563). ปัญหาการใช้ภาษาอังกฤษของมัคคุเทศก์ในกลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งอ่าวไทย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 11(1), 135–150.

รัตนา กลิ่นจุ้ย, ชวนพบ เอี่ยวสานุรักษ์, ศิริกร โรจนศักดิ์ และวาสนา จักรแก้ว. (2566). ประสิทธิผลของการจัดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษแบบปรับเหมาะตามลีลาการเรียนรู้และบุคลิกภาพของนักศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 25(4), 287-298.

สุชาติ คณานนท์, กล้า สมตระกูล และ ไพรัช ถิตย์ผาด. (2562). วัฒนธรรมสร้างสรรค์: ยุทธศาสตร์การพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวเมืองพัทยา. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 27(54), 121-143.

สำนักงานปลัดกระทรวงการคลัง. (2565). แนวทางการดำเนินงานการจัดการความรู้ (Knowledge Management) ของสำนักงานปลัดกระทรวงการคลังและสำนักงานรัฐมนตรี กระทรวงการคลัง ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2565. สำนักงานปลัดกระทรวงการคลัง กระทรวงการคลัง.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566-2570). สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี.

Agustiana, V., Thamrin, N., & Oktoma, E. (2024). The role of English language proficiency in the global economy and business communication. International Journal Administration, Business & Organization, 5(4), 82–90.

Bobanovic, M. K., & Grzinic, J. (2011). The importance of English language skills in the tourism sector: A comparative study of students/employees perceptions in Croatia. Almatourism-Journal of Tourism, Culture and Territorial Development, 2(4), 10-23.

Botir, K. (2024). The needs analysis of using English in travel agencies in urban cities in Uzbekistan: focusing on the language use difficulties. In The Paris Conference on Education 2024 Official Conference Proceedings (pp. 453–467). IAFOR. https://doi.org/10.22492/issn.2758-0962.2024.35.

Burns, A., & Siegel, J. (Eds.). (2017). International perspectives on teaching the four skills in ELT: Listening, speaking, reading, writing. Springer.

Chen, D. (2023). How visitors perceive heritage value—a quantitative study on visitors’ perceived value and satisfaction of architectural heritage through SEM. Sustainability, 15, 9002. https://doi.org/10.3390/su15119002.

Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297-334.

Education First. (2023). EF English Proficiency Index. A Ranking of 113 Countries and Regions by English Skills. https://www.ef.com/assetscdn/WIBIwq6RdJvcD9bc8RMd/cefcom-epi-site/reports/2023/ef-epi-2023-english.pdf.

Fierro, R., & Benalil, G. (2024). Benefits, process and challenges of knowledge management. Journal of Enterprise and Business Intelligence, 4(2), 83-94.

Haleem, A., Javaid, M., Qadri, M. A., & Suman, R. (2022). Understanding the role of digital technologies in education: A review. Sustainable Operations and Computers, 3, 275-285.

Oktoma, E., Solihat, D., & Masruroh, R. (2024). The role of English language Skills in the tourism industry in the 4.0 era in Kuningan district, West Java province. International Journal Administration, Business & Organization, 5(4), 71–81.

Wurzburger, R., Aageson, T., Pattakos, A., & Pratt, S. (Eds.). (2009). Creative tourism: A global conversation. Sunstone Press.