การจัดการเชิงกลยุทธ์เพื่อยกระดับการจัดอีเว้นท์ เทศกาลมหาสงกรานต์ในนครขอนแก่น MICE City

Rujipas Boonsamrat

Authors

Rujipas Boonsamrat Department of Event Production and Management, School of Tourism and Services, University of the Thai Chamber Commerce

Keywords:

leadership, four sublime states of mind, school administrators

Abstract

This research aimed to (1) analyze the strategic management of event organization for the Maha Songkran Festival in Khon Kaen and (2) propose guidelines to enhance event organization in alignment with MICE city development. A qualitative research approach was employed, collecting data through in-depth interviews with six key informants and documentary analysis. Data were analyzed using content analysis in conjunction with strategic management tools, including Value Chain Analysis, PEST/STEP Analysis, Five Forces Analysis, EFAS, IFAS, SWOT Analysis, TOWS Matrix, Strategic Factor Analysis Summary (SFAS), and benchmarking. The findings revealed that the Maha Songkran Festival in Khon Kaen is managed under an integrated strategic management framework. Key strengths: The festival is classified in the “Star” category of the BCG matrix, which reflects its strong cultural identity, its role as a regional economic hub, and nationally recognized events such as Khao Niew Road Songkran. However, limitations were identified in infrastructure capacity, urban congestion, and human resource skills, particularly in languages and digital competencies. Strategic analysis: The festival is classified in the “Star” category of the BCG matrix, indicating that it has high growth potential and a strong market share. The strategic analysis places the festival in the "Star" category of the BCG Matrix, indicating its high growth potential and strong market share. The festival is classified in the “Star” category of the BCG matrix, reflecting its high growth potential and strong market share. The study suggests strategies to make the event more in line with the growth of MICE cities. These strategies include smart and digital event development, building up the skills of the people who work at the event, promoting the event internationally, and improving infrastructure. These strategies should be implemented through multi-level strategic integration at corporate, business, and functional levels to strengthen competitiveness and support sustainable development toward becoming an international MICE destination.

References

ดุษฎี ช่วยสุข และดลฤทัย โกวรรธนะกุล. (2558). การพัฒนาศักยภาพอุตสาหกรรมไมซ์ในจังหวัดขอนแก่นเพื่อรองรับ การเป็นไมซ์ซิตี้ของประเทศไทย. วารสารการบริการและการท่องเที่ยวไทย, 10(1), 15–29. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/tourismtaat/article/view/35504.

วนิตา บุญโฉม และศิโรรัตน์ พัฒนไพโรจน์. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเตรียมความพร้อมตามยุทธศาสตร์เมืองไมซ์ของจังหวัดขอนแก่น. วารสารวิจัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น (ฉบับบัณฑิตศึกษา), 18(3), 136–147. https://ph02.tci-thaijo.org/index.php/gskku/article/view/145359.

สาลินี ทิพย์เพ็ง, เสรี วงษ์มณฑา, ชุษณะ เตชคณา และชวลีย์ ณ ถลาง. (2562). การพัฒนาศักยภาพอุตสาหกรรมการจัดประชุมสัมมนา การท่องเที่ยวเพื่อเป็นรางวัล และการจัดแสดงสินค้าและนิทรรศการในจังหวัดสงขลา. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 14(2), 299–310. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/yru_human/article/view/164387.

สำนักงานส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ (องค์การมหาชน). (2568).รายงานสภาวะอุตสาหกรรมไมซ์ ประจำไตรมาสที่ 1–2 ปี 2568. สืบค้น 10 กุมภาพันธ์ 2569 จาก https://elibrary.tceb.or.th/th/Publication/MICE-Quarterly-Report/6461.

สำนักงานส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ (องค์การมหาชน). (2559). โครงการจัดทำโมเดลไมซ์เพื่อการขับเคลื่อนเศรษฐกิจของประเทศ ระยะที่ 2. สำนักงานส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ (องค์การมหาชน). https://elibrary.tceb.or.th/getattachment/8ccb418e-193d-496a-80c4-846717bc4cd6/5737.aspx.

อาณัฐพล ชัยศรี. (2564). การจัดการพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ถ้ำเชียงดาวและดอยหลวงเชียงดาว ให้เป็นแหล่งเรียนรู้และท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการศิลปะและวัฒนธรรมมหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

Khonkaen Let’s Go. (2568). ยอดนักท่องเที่ยวสงกรานต์ขอนแก่น 3 วัน ทะลุ 229,863 คน. สืบค้น 15 พฤษภาคม 2569 จาก https://khonkaen.app/7585.

Elo, S., Kääriäinen, M., Kanste, O., Pölkki, T., Utriainen, K., & Kyngäs, H. (2014). Qualitative content analysis: A focus on trustworthiness. SAGE Open, 4(1), 1–10. https://doi.org/10.1177/2158244014522633.

Bladen, C., Kennell, J., Abson, E., & Wilde, N. (2022). Events management: An introduction (3rd ed). Routledge.

Cohen, M. Z., Kahn, D. L., & Steeves, R. H. (2000). Hermeneutic phenomenological research: A practical guide for nurse researchers. Sage Publications.

Ferdinand, N., & Kitchin, P. J. (Eds.). (2022). Events management: An international approach (3rd ed). Sage Publications.

Getz, D., & Page, S. J. (2019). Event studies: Theory, research and policy for planned events (4th ed). Routledge.

Laing, J. (2018). Festival and event tourism research: Current and future perspectives. Tourism Management Perspectives, 25, 165–168. https://doi.org/10.1016/j.tmp.2017.11.024.

Müller, M., Wolfe, S. D., Gogishvili, D., Gaffney, C., Hug, M., & Leick, A. (2021). The mega-events database: Systematising the evidence on mega-event outcomes. Leisure Studies, 41(3), 437-445. https://doi.org/10.1080/02614367.2021.1998835.

Rothaermel, F. T. (2021). Strategic management (5th ed). McGraw-Hill Education.

World Tourism Organization. (2022). Baseline report on climate action in tourism. UNWTO. https://doi.org/10.18111/9789284423965.