การพัฒนากฎหมายและแผนปฏิบัติการเพื่อสร้างสรรค์เด็กไทย ปลอดภัยจากการคุกคาม
DOI:
https://doi.org/10.14456/mfulj.2026.17คำสำคัญ:
กฎหมาย, การกลั่นแกล้งรังแก, นักเรียน, โรงเรียนบทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวคิด ทฤษฎี หน่วยงาน และกฎหมายไทยที่เกี่ยวข้องกับ
การกลั่นแกล้งรังแก รวมถึงแนวทางและมาตรการของสหประชาชาติ สหรัฐอเมริกา สาธารณรัฐเกาหลี และฟิลิปปินส์ เพื่อนำมาวิเคราะห์และพัฒนาแนวปฏิบัติของโรงเรียนไทยในการป้องกันและแก้ไขปัญหาการกลั่นแกล้งรังแกของนักเรียน โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยจากการวิจัยเอกสาร การสัมภาษณ์เชิงลึก การประชุมกลุ่มย่อย และการวิเคราะห์เชิงเปรียบเทียบ โดยมุ่งศึกษาเฉพาะโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร ผลการวิจัยพบว่า การกลั่นแกล้งรังแกในโรงเรียนเกิดได้หลายรูปแบบ ทั้งทางกาย วาจา จิตใจ และทางไซเบอร์ ประเทศไทยยังขาดมาตรการทางกฎหมายเฉพาะในการจัดการปัญหานี้ ขณะที่ต่างประเทศที่เลือกศึกษาข้างต้นมีกฎหมายและนโยบายที่ชัดเจน เช่น กฎหมายต่อต้านการกลั่นแกล้งรังแกและระบบช่วยเหลือนักเรียน คณะผู้วิจัยจึงเสนอให้ไทยมีกฎหมายเฉพาะและแนวปฏิบัติสำหรับสถานศึกษา โดยเน้นการสร้างระบบรายงานเหตุ การอบรมครูและนักเรียน การเยียวยาผู้ถูกกลั่นแกล้ง และการใช้มาตรการฟื้นฟูแทนการลงโทษ
Downloads
เอกสารอ้างอิง
(สำนักการศึกษากรุงเทพมหานคร, 26 กรกฎาคม 2565) <https://webportal.bangkok.go.th/public/user_files_editor/66/2565/09/26092565.2.pdf> สืบค้นเมื่อ 11 มกราคม 2568.
กรมสุขภาพจิต, แนวทางการส่งเสริมสุขภาพจิตในโรงเรียน 2564.
กรมสุขภาพจิต, รายงานสถานการณ์สุขภาพจิตเด็กและเยาวชน 2561.
กรุงเทพมหานคร, ‘ประกาศกรุงเทพมหานคร เรื่อง การส่งเสริมสิทธิเด็กในโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร’
เกษตรชัย และหีม, ‘ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการรังแกของนักเรียนโรงเรียนเอกชนสอน ศาสนาอิสลามในจังหวัดสงขลา’ (2557) 12 วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา (สาขา มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์).
คมปทิต สกุลหวง, ‘ผลวิจัย UNESCO ชี้เด็ก 1 ใน 3 ของโลกถูก Bully หวั่นส่งผลกระทบต่อ การเรียนรู้’ (เดอะ สแตนดาร์ด, 3 ตุลาคม 2561) <https://thestandard.co/one-third-of-teens-worldwide-suffers-bullyingunesco/> สืบค้นเมื่อ 15 พฤษภาคม 2568.
มานะ สินธุวงษานนท์, นัฐยา บุญกองแสน และกชกร หวังเติมกลาง, ‘การศึกษากับเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs)’ (2566) 6 วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี 527, 528-544.
มูลนิธิยุวพัฒน์, ‘การกลั่นแกล้ง (Bullying) ความรุนแรงในสังคม’ (2562) <https://www.yuvabadhanafoundation.org> สืบค้นเมื่อ 11 มกราคม 2568.
สำนักการศึกษากรุงเทพมหานคร, แผนพัฒนาการศึกษาในโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานครประจำปี 2566 2566.
สำนักการศึกษากรุงเทพมหานคร, รายงานการดำเนินงานด้านการป้องกันการกลั่นแกล้งในโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร 2565.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, คู่มือป้องกันและแก้ไขปัญหาการกลั่นแกล้งในสถานศึกษา 2565.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, นโยบายโรงเรียนปลอดการกลั่นแกล้ง 2564.
Thai PBS, ‘เด็กไทยถูกแกล้งใน ร.ร.สูงสุด อันดับ 2 ของโลก’ (ไทยพีบีเอส, 29 มกราคม 2561) <https://www.thaipbs.or.th/news/content/275069> สืบค้นเมื่อ 1 พฤษภาคม 2568
B M Newman and P R Newman, Development through life: a psychosocial approach (13th ed. Cengage Learning 2017).
INSPIRE Framework: Seven Strategies for Ending Violence Against Children.
K Marx, The Grundrisse (Penguin Books 1971).
UNESCO, Safe to Learn: Ending Violence in and Through Schools (United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization 2021).
UNESCO, School Violence and Bullying: Global Status Report (UNESCO 2019).
UNESCO, คู่มือ Behind the Numbers: Ending School Violence and Bullying.
UNICEF, คู่มือโรงเรียนเป็นมิตรสำหรับเด็ก (Child Friendly Schools Manual).
United Nations, Convention on the Rights of the Child. Treaty Series, 1577, 3 (1989) https://www.ohchr.org/en/instruments-mechanisms/instruments/convention-rights-child> สืบค้นเมื่อ 11 มกราคม 2568.
United Nations, Convention on the Rights of the Child (CRC) (United Nations General Assembly 1989).
United Nations, Universal Declaration of Human Rights (UDHR) (United Nations General Assembly 1948).
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
