SWOT ANALYSIS AND TOWS MATRIX ANALYSIS FOR DEVELOPING MARKETING STRATEGIES FOR THE THAI DESSERT COMMUNITY ENTERPRISE OF BAN CHOM THONG, PHITSANULOK PROVINCE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aimed to analyze the internal and external environments of the Ban Chom Thong Thai Dessert Community Enterprise using SWOT analysis in order to develop marketing strategies through the TOWS Matrix and to propose guidelines for market expansion and enhanced competitiveness in Phitsanulok Province. This qualitative study employed in-depth interviews. The participants, selected by purposive sampling, comprised the group president, vice president, and community enterprise members, totaling 21 informants. Data were analyzed using SWOT analysis, and marketing strategies were formulated using the TOWS Matrix.
The findings revealed that: (1) the SWOT analysis results yielded weighted scores of 2.60 for the IFE Matrix and 2.50 for the EFE Matrix, indicating that the enterprise’s internal strengths were relatively stronger than its capacity to respond to external factors. (2) Based on the IFE and EFE weighted scores, the TOWS Matrix positioned the enterprise in the proactive (SO) strategy quadrant. (3) The proposed strategic directions include leveraging traditional recipes and fresh local ingredients, together with the Clean Food Good Taste standard, to penetrate the souvenir and premium product markets; improving packaging to increase product value; utilizing members’ expertise to organize cultural activities (e.g., Thai dessert-making workshops) to generate income and attract tourists to the community; and capitalizing on local popularity and a loyal customer base to expand distribution channels through social media and other platforms.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ ไม่ใช่ความคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้จัดทำ บรรณาธิการ กองบรรณาธิการ และคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี ความรับผิดชอบด้านเนื้อหาและการตรวจร่างบทความแต่ละเรื่องเป็นความคิดเห็นของผู้เขียนบทความแต่ละท่าน
References
กรมส่งเสริมการเกษตร. (2567). คู่มือการดำเนินกิจการวิสาหกิจชุมชน. สืบค้นจาก http://www.sceb.doae.go.th/Documents/SKC/wCE.pdf
กระทรวงพาณิชย์. (2566). การพัฒนาศักยภาพวิสาหกิจชุมชนเพื่อยกระดับเศรษฐกิจฐานราก. https://uploads.tpso.go.th
กัลยารัตน์ หัสโรค์. (2564). กลยุทธ์การตลาดออนไลน์ที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จของผู้ประกอบการที่ได้รับรองคุณภาพผลิตภัณฑ์ชุมชนจังหวัดอุดรธานี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 41(6), 7–19.
เขมิกา สงวนพวก, และ จิตรลดา รอดพลอย. (2564). การศึกษาแนวทางการพัฒนาศักยภาพวิสาหกิจชุมชนกลุ่มแปรรูปสมุนไพรพื้นบ้านในตำบลบ้านทราย อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี. วารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 4(3), 64–84.
จุฑามาศ พีรพัชระ และคณะ. (2567). ชุมชนหนองหญ้าปล้อง: การวิเคราะห์ SWOT และ TOWS Matrix สู่การสร้างกลยุทธ์ส่งเสริมการตลาด. วารสารศิลปศาสตร์ราชมงคลสุวรรณภูมิ, 6(3), 638–652.
พิมม์ญภัทร สุพรรณพงศ์. (2561). การสร้างมูลค่าเพิ่มให้ผลิตภัณฑ์จากสมุนไพรไทยท้องถิ่นแบบมีส่วนร่วม เพื่อยกระดับสู่ผลิตภัณฑ์ท่องเที่ยวไทยเชิงสุขภาพ: กรณีศึกษาเมืองท่องเที่ยวเชิงสุขภาพภูมิภาคตะวันตกของประเทศไทย. ใน การประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับชาติครั้งที่ 2 (น. 537–547). มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
รัชนี สูยุ, อิสมาอีล ราโอบ, และ โรสนา รัฐการัณย์. (2566). กระบวนทัศน์ใหม่ต่อการพัฒนาขีดความสามารถด้านเทคโนโลยีดิจิทัลของวิสาหกิจชุมชนอาหารฮาลาลในพื้นที่เขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษสามจังหวัดชายแดนใต้ จังหวัดปัตตานี เพื่อเพิ่มโอกาสทางการตลาดสู่ประชาคมอาเซียน. วารสารอัล-ฮิกมะฮฺ มหาวิทยาลัยฟาฏอนี, 6(25), 178–191.
วนิดา สุวรรณนิพนธ์. (2564). ความสามารถในการแข่งขันบนฐานเศรษฐกิจดิจิทัลของวิสาหกิจชุมชน กลุ่มสินค้าท้องถิ่นในกรุงเทพมหานคร. วารสารราชภัฏสวนสุนันทา, 13(1), 1–21.
สุภางค์ จันทวานิช. (2553). การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานเกษตรจังหวัดพิษณุโลก. (2567). วิสาหกิจชุมชนพิษณุโลก. https://phitsanulok.doae.go.th/province/
องค์การบริหารส่วนตำบลจอมทอง. (2567). ข้อมูลประชากรตำบลจอมทอง. https://www.jomtong.go.th/home
อนันตพร พุทธัสสะ. (2563). การพัฒนากลยุทธ์การส่งเสริมการตลาดดิจิทัลเพื่อสร้างการได้เปรียบในการแข่งขันของวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารวิชาการเทคโนโลยีการจัดการ, 1(2), 12–21.
เอกชัย อภิศักดิ์กุล, และ ทรรศนะ บุญขวัญ. (2549). การจัดการเชิงกลยุทธ์. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334.
Daniar, A., Marta, R. F., & Sampurna, A. (2020). Defining brand identity of noesa woven fabric through total branding in online media. Diakom: Journal Media dan Komunikasi, 3(1), 77–88. https://doi.org/10.17933/diakom.v3i1.105
Dvorak, J., Burkšiene, V., & Vitálišová, K. (2024). SWOT analysis. Reference Module in Social Sciences. https://doi.org/10.1016/B978-0-443-13701-3.00412-6
Kotler, P. (1997). Marketing management: Analysis, planning, implementation and control (14th global ed.). Prentice-Hall.
Paijit, P., & Thongchot, C. (2017). Management processes affecting Surat Thani community enterprises, manufacturing groups and food production effectiveness. Journal of Management Sciences, 4(2), 175–204.
Patton, M. Q. (2002). Qualitative research and evaluation methods (3rd ed.). SAGE Publications.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). Introduction to the special issue on assessment of the content validity of tests. Applied Psychological Measurement, 1(3), 301–307.
Weihrich, H. (1982). The TOWS matrix: A tool for situation analysis. Long Range Planning, 15(2), 54–66.
Wickramasinghe, V., & Takano, S. (2009). Application of combined SWOT and Analytic Hierarchy Process (AHP) for tourism revival strategic marketing planning: A case of Sri Lanka tourism. Journal of the Eastern Asia Society for Transportation Studies, 8(1), 1–16.
