การวิเคราะห์ภาพลักษณ์ธรรมชาติในบทประพันธ์ “ฉางเฮิ่นเกอ” (ลำนำวิปโยค) แห่งสมัยราชวงศ์ถัง

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการใช้สัญลักษณ์ธรรมชาติที่แสดงในบทกวีเรื่องลำนำโศกนิรันดร์ ในการศึกษานี้ใช้ทฤษฎีสัญลักษณ์ การศึกษานี้เน้นการวิเคราะห์เชิงเอกสาร (Documentary research) จากนั้นนำข้อมูลมาสรุปผลแบบพรรณนา ผลการศึกษาพบว่าข้อความที่เกี่ยวข้องกับสัญลักษณ์ธรรมชาติรวม 28 ข้อความ สามารถแบ่งออกเป็น 4 หมวด ได้แก่ 1) หมวดคน มีคำศัพท์ที่สื่อถึงสัญลักษณ์จำนวน 8 คำ โดยเป็นตัวแทนสัญลักษณ์ของความงาม ความเศร้า 2) หมวดสัตว์ มีคำศัพท์ที่สื่อถึงสัญลักษณ์จำนวน 2 คำ โดยเป็นตัวแทนสัญลักษณ์ของความรัก ความหวัง 3) หมวดสิ่งของ มีคำศัพท์ที่สื่อถึงสัญลักษณ์จำนวน 12 คำ โดยเป็นตัวแทนสัญลักษณ์ของความเหงา ความคิดถึง ความรัก ความสุข การจากลา ความสิ้นหวัง 4) หมวดสิ่งในจินตนาการและความรู้สึกของมนุษย์ มีคำศัพท์ที่สื่อถึงสัญลักษณ์จำนวน 9 คำ โดยเป็นตัวแทนสัญลักษณ์ของความรัก ความสุข ความงาม ความคิดถึง การวิจัยในครั้งนี้ก่อให้เกิดประโยชน์ต่อการเสริมสร้างองค์ความรู้ด้านวรรณกรรม โดยเฉพาะในมิติการตีความเชิงสัญลักษณ์ อีกทั้งยังช่วยสะท้อนคุณค่าและความงดงามที่แฝงอยู่ในบทกวี ลำนำโศกนิรันดร์ ได้อย่างชัดเจนและลุ่มลึกยิ่งขึ้น