ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของนักศึกษาคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี: การประยุกต์ใช้โมเดลการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันอันดับสอง

Main Article Content

รุ่งตะวัน บูรณ์พนากานต์
ธวัลรัตน์ กมลจรัสเวทย์
มนันญา ทองบ่อ
ธัญญ์นิธิ จิรพัฒนาพรสิน

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อตรวจสอบโมเดลภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของนักศึกษาคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานีกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่าง เป็นนักศึกษาคณะวิทยาการจัดการที่ลงทะเบียนเรียนในปีการศึกษา 2567 จำนวน 357 คน ด้วยวิธีการสุ่มแบบชั้นภูมิ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน พบว่า โมเดลมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ พิจารณาจาก ค่าไค-สแควร์สัมพัทธ์ (equation /df)  มีค่าเท่ากับ 1.68 ค่า GFI เท่ากับ 0.95 ค่า AGFI เท่ากับ 0.92 ค่า CFI เท่ากับ 0.99 ค่า SRMR เท่ากับ 0.039 และ ค่า RMSEA เท่ากับ 0.044 โดยภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของนักศึกษาคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี ประกอบด้วย 6 องค์ประกอบ 16 ตัวบ่งชี้ 1) องค์ประกอบการมีอิทธิพลอย่างมีอุดมการณ์ มี 4 ตัวบ่งชี้ ได้แก่ การประพฤติตนเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับบุคคลอื่น การมีศีลธรรมและมีจริยธรรมสูงในตนเอง การมองเห็นคุณค่าในตนเอง และความแน่วแน่ในอุดมคติ 2) องค์ประกอบการสร้างแรงบันดาลใจ มี 4 ตัวบ่งชี้ ได้แก่ การจูงใจให้บุคคลอื่นเกิดแรงบันดาลใจในการทำงาน การกระตุ้นจิตวิญญาณของทีม การนำเสนอวิสัยทัศน์อย่างชัดเจน และความตั้งใจที่จะลงมือปฏิบัติให้บรรลุเป้าหมาย 3) องค์ประกอบการกระตุ้นทางปัญญา มี 4 ตัวบ่งชี้ ได้แก่ การกระตุ้นให้ผู้ร่วมงานตระหนักถึงปัญหาที่เกิดขึ้น การกระตุ้นให้ผู้ร่วมงานคิดหาแนวทางแก้ไขปัญหาอย่างสร้างสรรค์ การกระตุ้นให้ผู้ร่วมงานแสงดความคิดอย่างมีเหตุผล และการสร้างความเชื่อมั่นในการแก้ไขปัญหาให้กับผู้ร่วมงาน และ 4) องค์ประกอบการคำนึงถึงความเป็นปัจเจกบุคคล มี 4 ตัวบ่งชี้ ได้แก่ การดูแลเอาใจใส่ความต้องการของผู้ร่วมงาน การพัฒนาศักยภาพของผู้ร่วมงานให้สูงขึ้น การให้โอกาสผู้ร่วมงานได้เรียนรู้สิ่งใหม่ และการมอบหมายงานเพื่อเป็นส่วนหนึ่งในการพัฒนาผู้ร่วมงาน ผลการวิจัยชี้ว่า การสร้างแรงบันดาลใจ และการคำนึงถึงความเป็นปัจเจกบุคคล เป็นองค์ประกอบที่มีความสำคัญสูงสุด ข้อค้นพบนี้สามารถใช้เป็นแนวทางในการพัฒนากิจกรรมการเรียนการสอนและเสริมสร้างศักยภาพผู้นำในนักศึกษา เพื่อเตรียมความพร้อมสู่ตลาดแรงงานยุคใหม่

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
บูรณ์พนากานต์ ร., กมลจรัสเวทย์ ธ., ทองบ่อ ม., & จิรพัฒนาพรสิน ธ. (2026). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของนักศึกษาคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี: การประยุกต์ใช้โมเดลการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันอันดับสอง. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, 8(1), 102–116. สืบค้น จาก https://so08.tci-thaijo.org/index.php/MSJournal/article/view/4748
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กิตติรานีย์ ขวงพร, และ โโชติกา ภาษีผล. (2559). การพัฒนาแบบวัดทักษะภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงในศตวรรษที่ 21 ของนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา, 11(2), 131–146.

ฉลอง คุณประทุม. (2555). การพัฒนาภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของนักศึกษาโรงเรียนวัฒนพฤกษาบริหารธุรกิจ. วารสารบริหารการศึกษา มศว, 16, 83–92.

นุช สัทธาฉัตรมงคล, และ อรรถพล ธรรมไพบูลย์. (2559). ผู้นำการเปลี่ยนแปลงในยุคโลกาภิวัตน์สู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน. วารสารธุรกิจปริทัศน์, 8(1), 167–182.

ประสพชัย พสุนนท์. (2558). ความเที่ยงตรงของแบบสอบถามสำหรับงานวิจัยทางสังคมศาสตร์. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 18, 375–396.

ปัทมาภรณ์ นามวงศ์, สุนีย์ สุขเกษม, และ อนันต์ อินทร์เพ็ญ. (2565). การคำนึงถึงความเป็นปัจเจกบุคคลและความพึงพอใจต่อกิจกรรมการเรียนรู้ของนักศึกษามหาวิทยาลัย. วารสารวิจัยและพัฒนามหาวิทยาลัยราชภัฏ, 15(2), 101–115.

พรพิชญา รัตนสิทธิ์, ประสงค์ ตันพิชัย, และ วรรณี อึ้งสิทธิพูนพร. (2559). ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับภาวะผู้นำของนิสิตมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 9(3), 602–614.

มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี. (2567). ระบบสารสนเทศนักศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี. สืบค้นเมื่อ 7 กรกฎาคม 2567, จาก https://portal4.udru.ac.th/report_student1/index3.php

สถาพร พฤฑฒิกุล. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของนิสิตคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 31(2), 43–54.

สมบุญ ศิลป์รุ่งธรรม. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของนิสิตครูสาขาวิชาการจัดการเรียนรู้ ชั้นปีที่ 4 มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน (รายงานการวิจัย). มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

สุภมาส อังศุโชติ, สมถวิล วิจิตรวรรณา, และ รัชนีกูล ภิญโญภานุวัฒน์. (2551). สถิติวิเคราะห์สำหรับการวิจัยทางสังคมศาสตร์และพฤติกรรมศาสตร์: เทคนิคการใช้โปรแกรม LISREL. มิสชั่น มีเดีย.

Al-Malki, M., & Juan, W. (2018). Leadership styles and their relationship with the academic engagement of university students. Journal of Educational Leadership, 12(3), 45–59.

Bass, B. M. (1985). Leadership and performance beyond expectation. The Free Press.

Bass, B. M., & Avolio, B. J. (1993). Transformational leadership and organizational culture. Public Administration Quarterly, 17(1), 112–121.

Bass, B. M., & Yammarino, F. J. (1991). Congruence of self and others' leadership ratings of naval officers for understanding successful performance. Applied Psychology: An International Review, 40(4), 437–454.

Burns, J. M. (1978). Leadership. Harper & Row.

Cortina, J. M. (1993). What is coefficient alpha: An examination of theory and applications?. Journal of Applied Psychology, 78(1), 98–104.

Diamantopoulos, A., & Siguaw, J. A. (2000). Introduction to LISREL: A guide for the uninitiated. SAGE Publications.

Johnson, R., & Martinez, L. (2023). Individualized consideration and its impact on academic performance: A longitudinal study. Educational Psychology, 43(5), 612–627.

Kelloway, E. K. (2015). Using Mplus for structural equation modeling: A researcher’s guide. SAGE Publications.

Kline, R. B. (2011). Principles and practice of structural equation modeling (3rd ed.). Guilford Press.

Lee, S., & Kim, H. (2020). Inspirational motivation and student engagement in digital learning environments. Computers & Education, 148, Article 103809.

Nguyen, T., & Tran, P. (2021). Transformational leadership in the digital era: Adapting to technological change in higher education. International Journal of Educational Management, 35(4), 789–803.

Riaz, A., & Haider, M. H. (2010). Role of transformational and transactional leadership on job satisfaction and career satisfaction. Business and Economic Horizons, 1, 29–38.

Schumacker, R. E., & Lomax, R. G. (2010). A beginner’s guide to structural equation modeling (3rd ed.). Lawrence Erlbaum.

Smith, J. (2023). Leadership competencies for the 21st century: Navigating change and sustainability. Journal of Leadership and Organizational Studies, 30(2), 145–160.

Weick, K. E., & Quinn, R. E. (1999). Organizational change and development. Annual Review of Psychology, 50, 361–386.

Yamane, T. (1967). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). Harper and Row.

Yukl, G. A. (1998). Leadership in organizations (7th ed.). Prentice-Hall.