Digital Leadership of School Administrators Affecting Academic Affairs Administration in Schools Under the Secondary Educational Service Area Office Bangkok 1
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were to: (1) examine the digital leadership of school administrators, (2) investigate academic administration in schools, and (3) study the digital leadership of school administrators affecting academic administration in schools under the Secondary Educational Service Area Office Bangkok 1. This study employed a quantitative research design. The population consisted of secondary schools under the Secondary Educational Service Area Office Bangkok 1. The sample included 59 schools. The respondents were school principals, vice principals, teachers responsible for academic affairs, and teachers, totaling 295 participants. The research instrument was a questionnaire. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, and stepwise multiple regression analysis.
The results revealed that the overall level of digital leadership among school administrators was at a high level. When considering each dimension, one dimension was at the highest level and three dimensions were at a high level. Ranked by mean scores from highest to lowest, they were: digital learning pathway development, professional development, digital culture development, and digital communication. Regarding academic administration, the overall level was also high. All dimensions were rated at a high level, with mean scores ranked from highest to lowest as follows: school curriculum development, learning process development, research for educational quality improvement, teaching and learning management, measurement and evaluation, development and utilization of educational technology, and educational supervision. Furthermore, the results of the stepwise multiple regression analysis indicated that four dimensions of digital leadership significantly influenced academic administration at the .01 level. These dimensions were professional development, digital culture development, digital communication, and digital learning pathway development. The multiple correlation coefficient (R) was 0.935, and the coefficient of determination (R²) was 0.874, indicating that these four dimensions jointly explained 87.4% of the variance in academic administration. The standard error of estimate was 0.142.
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2556). แนวทางการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). แผนปฏิบัติการดิจิทัลเพื่อการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2563–2565. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
จันทนา แสนสุข. (2559). ภาวะผู้นำในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จิณณวัตร ปะโคทัง. (2561). ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลกับการบริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารการบริหารการศึกษา, 9(2), 45–58.
ดาวรุวรรณ ถวิลการ. (2564). ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวัดและประเมินผลการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2555). พุทธธรรม: ฉบับปรับขยาย (พิมพ์ครั้งที่ 32). กรุงเทพฯ: ผลิธัมม์.
พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี. (2562). ตื่นรู้สู่ชีวิตใหม่. กรุงเทพฯ: อมรินทร์ธรรมะ.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2556). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่มที่ 7 พระวินัยปิฎก มหาวัคค์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วิไลวรรณ อมาตยกุล. (2554). มารยาทไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์โอเดียนสโตร์.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2566). รายงานผลการประเมิน PISA 2022 ของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2558). ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลสำหรับผู้บริหารสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุมน อมรวิวัฒน์. (2553). พุทธศาสนากับวัฒนธรรมไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1. (2564). รายงานผลการดำเนินงานประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2564. กรุงเทพฯ: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1.
สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). นโยบายและแผนระดับชาติว่าด้วยการพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม (พ.ศ. 2561–2580). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักพัฒนาระบบบริหารงานบุคคลและนิติการ. (2561). แนวทางการกระจายอำนาจการบริหารและการจัดการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2556). แนวทางการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
Bloom, B. S. (1976). Human characteristics and school learning. New York: McGraw-Hill.
International Society for Technology in Education. (2018). ISTE standards for education leaders. Eugene, OR: ISTE.
Joyce, B., Weil, M., & Calhoun, E. (2015). Models of teaching (9th ed.). Boston, MA: Pearson Education.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Likert, R. (1967). The method of constructing an attitude scale. New York: Wiley & Son.
Roblyer, M. D., & Hughes, J. E. (2019). Integrating educational technology into teaching (8th ed.). Boston, MA: Pearson.
Sheninger, E. C. (2014). Digital leadership: Changing paradigms for changing times. Thousand Oaks, CA: Corwin.
