ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1

Main Article Content

ภคพณ มณีนันท์
พระมหาไกรวรรณ์ ชินทตฺติโย

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา (2) ศึกษาการบริหารงานวิชาการของโรงเรียน และ (3) ศึกษาภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1 การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรคือโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1 กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยโรงเรียนจำนวน 59 โรงเรียน ผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ ผู้อำนวยการสถานศึกษา        รองผู้บริหารสถานศึกษา หรือครูที่ได้รับมอบหมายดูแลงานวิชาการ และครูผู้สอน รวมทั้งสิ้น 295 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน


ผลการวิจัยพบว่า ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านการสร้างวิถีการเรียนรู้เชิงดิจิทัลมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือด้านการพัฒนาสู่ความเป็นมืออาชีพ ด้านการสร้างวัฒนธรรมดิจิทัล และด้านการสื่อสารด้วยดิจิทัล ตามลำดับ สำหรับการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนโดยภาพรวมอยู่ในระดับมากเช่นกัน โดยทุกด้านมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก และเรียงลำดับจากด้านการพัฒนาหลักสูตรของโรงเรียนจนถึงด้านการนิเทศการศึกษา นอกจากนี้ ผลการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณพบว่า ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาทั้ง 4 ด้าน ได้แก่ ด้านการพัฒนาสู่ความเป็นมืออาชีพ ด้านการสร้างวัฒนธรรมดิจิทัล ด้านการสื่อสารด้วยดิจิทัล และด้านการสร้างวิถีการเรียนรู้เชิงดิจิทัล ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณเท่ากับ 0.935 และสามารถร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของการบริหารงานวิชาการได้ร้อยละ 87.4

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
มณีนันท์ ภ. ., & ชินทตฺติโย พ. . (2026). ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1. Journal of Dhamma for Life, 32(1), 507–523. สืบค้น จาก https://so08.tci-thaijo.org/index.php/dhammalife/article/view/5626
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2556). แนวทางการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). แผนปฏิบัติการดิจิทัลเพื่อการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2563–2565. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.

จันทนา แสนสุข. (2559). ภาวะผู้นำในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

จิณณวัตร ปะโคทัง. (2561). ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลกับการบริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารการบริหารการศึกษา, 9(2), 45–58.

ดาวรุวรรณ ถวิลการ. (2564). ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง.

บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.

บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวัดและประเมินผลการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2555). พุทธธรรม: ฉบับปรับขยาย (พิมพ์ครั้งที่ 32). กรุงเทพฯ: ผลิธัมม์.

พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี. (2562). ตื่นรู้สู่ชีวิตใหม่. กรุงเทพฯ: อมรินทร์ธรรมะ.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2556). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่มที่ 7 พระวินัยปิฎก มหาวัคค์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

วิไลวรรณ อมาตยกุล. (2554). มารยาทไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์โอเดียนสโตร์.

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2566). รายงานผลการประเมิน PISA 2022 ของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.

สุกัญญา แช่มช้อย. (2558). ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลสำหรับผู้บริหารสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุมน อมรวิวัฒน์. (2553). พุทธศาสนากับวัฒนธรรมไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1. (2564). รายงานผลการดำเนินงานประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2564. กรุงเทพฯ: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1.

สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). นโยบายและแผนระดับชาติว่าด้วยการพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม (พ.ศ. 2561–2580). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สำนักพัฒนาระบบบริหารงานบุคคลและนิติการ. (2561). แนวทางการกระจายอำนาจการบริหารและการจัดการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2556). แนวทางการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

Bloom, B. S. (1976). Human characteristics and school learning. New York: McGraw-Hill.

International Society for Technology in Education. (2018). ISTE standards for education leaders. Eugene, OR: ISTE.

Joyce, B., Weil, M., & Calhoun, E. (2015). Models of teaching (9th ed.). Boston, MA: Pearson Education.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.

Likert, R. (1967). The method of constructing an attitude scale. New York: Wiley & Son.

Roblyer, M. D., & Hughes, J. E. (2019). Integrating educational technology into teaching (8th ed.). Boston, MA: Pearson.

Sheninger, E. C. (2014). Digital leadership: Changing paradigms for changing times. Thousand Oaks, CA: Corwin.